II SA/Wa 2105/15

WyrokWSA w Warszawie2016-05-13

Skład orzekający: Andrzej Góraj, Adam Lipiński, Andrzej Kołodziej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy może uchylić decyzję organu pierwszej instancji i umorzyć postępowanie, jeśli postępowanie to stało się bezprzedmiotowe z powodu wydania wcześniejszych ostatecznych decyzji rozstrzygających tę samą sprawę?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy ma prawo uchylić decyzję organu pierwszej instancji i umorzyć postępowanie, jeśli postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość zachodzi, gdy sprawa została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją administracyjną, co wyklucza możliwość ponownego merytorycznego rozstrzygnięcia tej samej kwestii.
Stan faktyczny
Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji (KIGEiT) zwróciła się do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (UKE) o udostępnienie informacji publicznej w postaci wniosków spółki [...] S.A. o przeprowadzenie Testów PS i Testów MS. Prezes UKE wydał szereg decyzji, w których odmawiał udostępnienia części informacji ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa lub umarzał postępowanie w części, w której informacje te nie stanowiły już tajemnicy. KIGEiT złożyła skargę na decyzję Prezesa UKE z dnia [...] października 2015 r., która uchyliła decyzję organu pierwszej instancji i umorzyła postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe w związku z wcześniejszymi ostatecznymi decyzjami Prezesa UKE dotyczącymi tych samych wniosków.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Andrzej Góraj Sędzia WSA – Adam Lipiński Sędzia WSA – Andrzej Kołodziej (sprawozdawca) Protokolant – starszy referent Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2016 r. sprawy ze skargi Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej – oddala skargę – Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji we wniosku z dnia [...] marca 2014 r., na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zwróciła się do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej o udostępnienie m. in. informacji w postaci odpowiedzi na pytanie, czy w dniach od 27 stycznia 2014 r. do dnia 17 marca 2014 r. [...] S. A. ([...] S.A.) złożyła wniosek (wnioski) o przeprowadzenie Testu PS lub Testu MS (pkt 3) oraz w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie 3, o udostępnienie tych wniosków (pkt 4). Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], na podstawie art. 16 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 5 ust. 2 zdanie 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (j. t. Dz. U. z 2014 r., poz. 243) oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), po rozpatrzeniu powyższego wniosku w sprawie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej przeprowadzonych przez Prezesa UKE, w odniesieniu do detalicznych usług dostępu szerokopasmowego do sieci Internet, świadczonych przez [...] z siedzibą w W. (zwaną dalej "[...]" lub "[...]"), testów zawężenia ceny (zwanych dalej "Testami PS") oraz testów zawężenia marży (zwanych dalej "Testami MS"), w zakresie, w jakim wniosek dotyczy informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa [...], odmówił KIGEiT udostępnienia informacji publicznych, żądanych w pkt 4 wniosku, tj. wniosków [...] o przeprowadzenie przez Prezesa UKE Testów MS oraz Testów PS, które [...] złożyła przy: 1) piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], 2) piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], 3) piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], 4) piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], 5) piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], 6) piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], 7) piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], 8) piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], 9) piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], 10) piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], z uwagi na fakt, że informacje zawarte we wnioskach stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa [...]. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i udostępnienie informacji publicznej w tym zakresie. W uzasadnieniu podkreśliła w szczególności, że żądane dane dotyczą sieci [...], a nie żadnego innego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego i nie mają wartości gospodarczej dla jakiegokolwiek innego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego. Wyłącznie [...] jest przedsiębiorcą telekomunikacyjnym świadczącym usługę BSA na rynku telekomunikacyjnym, a przedmiotowe dane w znacznej części dotyczą modelowej sieci [...]. Takie informacje nie mają przełożenia na funkcjonowanie innych niż [...] przedsiębiorstw telekomunikacyjnych. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...], po rozpatrzeniu powyższego wniosku, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 105 § 1 oraz w związku z art. 127 § 3 Kpa, w związku z art. 206 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył w tym zakresie postępowanie administracyjne. W uzasadnieniu podał, że w dniu [...] września 2014 r. Prezes UKE wydał decyzję nr [...], na mocy której odmówił KIGEiT udostępnienia żądanych przez KIGEiT we wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. informacji określonych w pkt 1, pkt 3, pkt 5, pkt 7, pkt 37 i pkt 39 ww. wniosku KIGEiT z uwagi na fakt, iż stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa [...]. Odmawiając udostępnienia, w zakresie pkt 39 wniosku KIGEiT z dnia [...] lutego 2014 r., tj. w zakresie korespondencji pomiędzy Prezesem UKE a [...]. dotyczącej przeprowadzenia Testu MS oraz Testu PS, Prezes UKE odmówił m. in. udostępnienia pisma [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...]. Powyższa decyzja z dnia [...] września 2014 r. została utrzymana w mocy przez Prezesa UKE decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...]. W dniu [...] listopada 2014 r. Prezes UKE wydał decyzję nr [...], na mocy której odmówił KIGEiT udostępnienia żądanej przez KIGEiT we wniosku z dnia [...] marca 2014 r. informacji, w zakresie pkt 1, pkt 20, pkt 21, pkt 27, pkt 33, pkt 36 i pkt 38 ww. wniosku KIGEiT z uwagi na fakt, iż stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa [...]. oraz umorzył postępowanie administracyjne w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] marca 2014 r. w części dotyczącej odmowy udostępnienia części informacji, o których mowa w pkt 1, pkt 3, pkt 6, pkt 20, pkt 21 i pkt 38 wniosku KIGEiT z dnia [...] marca 2014 r. Jak wynika z ww. decyzji, Prezes UKE umorzył postępowanie m. in. w zakresie odmowy udostępnienia pisma [...]. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] (pkt 38 wniosku KIGEiT z dnia [...] marca 2014 r.) z uwagi na okoliczność, iż informacje zawarte w tym piśmie [...]. nie stanowią już tajemnicy przedsiębiorstwa [...]. Od przedmiotowej decyzji nie został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu [...] lutego 2015 r. Prezes UKE wydał decyzję nr [...], na mocy której odmówił KIGEiT udostępnienia żądanej przez KIGEiT we wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. informacji, w zakresie pkt 1, pkt 3, pkt 5, pkt 7, pkt 37, pkt 39 ww. wniosku z uwagi na fakt, iż stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa [...]. Odmawiając udostępnienia, w zakresie pkt 39 wniosku KIGEiT z dnia [...] lutego 2014 r., tj. w zakresie korespondencji pomiędzy Prezesem UKE a [...] dotyczącej przeprowadzenia Testu MS oraz Testu PS, Prezes UKE odmówił m. in. udostępnienia pisma [...]. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...]. Od przedmiotowej decyzji nie został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu [...] lutego 2015 r. Prezes UKE wydał decyzję nr [...], na mocy której odmówił KIGEiT udostępnienia żądanej przez KIGEiT we wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. informacji, w zakresie pkt 1, pkt 3, pkt 5, pkt 7, pkt 37, pkt 39 ww. wniosku z uwagi na fakt, iż stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa [...]. Odmawiając udostępnienia, w zakresie pkt 39 wniosku KIGEiT z dnia [...] lutego 2014 r., tj. w zakresie korespondencji pomiędzy Prezesem UKE a [...] dotyczącej przeprowadzenia Testu MS oraz Testu PS, Prezes UKE odmówił m. in. udostępnienia pisma [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...]. Od przedmiotowej decyzji nie został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu [...] lutego 2015 r. Prezes UKE wydał decyzję nr [...], na mocy której odmówił KIGEiT udostępnienia żądanej przez KIGEiT we wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. informacji, w zakresie pkt 1, pkt 3, pkt 5, pkt 7, pkt 37, pkt 39 ww. wniosku z uwagi na fakt, iż stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa [...]. Odmawiając udostępnienia, w zakresie pkt 39 wniosku KIGEiT z dnia [...] lutego 2014 r., tj. w zakresie korespondencji pomiędzy Prezesem UKE a [...] dotyczącej przeprowadzenia Testu MS oraz Testu PS, Prezes UKE odmówił m. in. udostępnienia pisma [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...]. Od przedmiotowej decyzji nie został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu [...] marca 2015 r. Prezes UKE wydał decyzję nr [...], na mocy której odmówił KIGEiT udostępnienia żądanej przez KIGEiT we wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. informacji, w zakresie pkt 1, pkt 21, pkt 22, pkt 34, pkt 37, pkt 39 ww. wniosku z uwagi na fakt, iż stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa [...] oraz umorzył postępowanie administracyjne w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] lutego 2014 r. w części dotyczącej odmowy udostępnienia części informacji, o których mowa w pkt 1, pkt 3, pkt 5, pkt 7, pkt 21, pkt 22, pkt 28 i pkt 39 wniosku KIGEiT z dnia [...] lutego 2014 r., tj. w zakresie, w jakim ww. dane nie stanowią już tajemnicy przedsiębiorstwa [...]. Jak wynika z ww. decyzji, Prezes UKE umorzył postępowanie m. in. w zakresie odmowy udostępnienia pisma [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] (pkt 39 wniosku KIGEiT z dnia [...] lutego 2014 r.). Od przedmiotowej decyzji nie został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu [...] marca 2015 r. Prezes UKE wydał decyzję nr [...], na mocy której odmówił KIGEiT udostępnienia żądanej przez KIGEiT we wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. informacji, w zakresie pkt 1, pkt 3, pkt 5, pkt 7, pkt 37, pkt 39 ww. wniosku z uwagi na fakt, iż stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa [...]. Odmawiając udostępnienia, w zakresie pkt 39 wniosku KIGEiT z dnia [...] lutego 2014 r., tj. w zakresie korespondencji pomiędzy Prezesem UKE a [...] dotyczącej przeprowadzenia Testu MS oraz Testu PS, Prezes UKE odmówił m. in. udostępnienia pisma [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...]. Od przedmiotowej decyzji nie został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu [...] marca 2015 r. Prezes UKE wydał decyzję nr [...], na mocy której odmówił KIGEiT udostępnienia żądanej przez KIGEiT we wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. informacji, w zakresie pkt 1, pkt 3, pkt 5, pkt 7, pkt 37, pkt 39 ww. wniosku z uwagi na fakt, iż stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa [...]. Odmawiając udostępnienia, w zakresie pkt 39 wniosku KIGEiT z dnia [...] lutego 2014 r., tj. w zakresie korespondencji pomiędzy Prezesem UKE a [...]. dotyczącej przeprowadzenia Testu MS oraz Testu PS, Prezes UKE odmówił m. in. udostępnienia pisma [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...]. Od przedmiotowej decyzji nie został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu [...] maja 2015 r. Prezes UKE wydał decyzję nr [...], na mocy której odmówił KIGEiT udostępnienia żądanej przez KIGEiT we wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. informacji, w zakresie pkt 1, pkt 20, pkt 21, pkt 33, pkt 36, pkt 38 ww. wniosku z uwagi na fakt, iż stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa [...] oraz umorzył postępowanie administracyjne w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] lutego 2014 r. w części dotyczącej odmowy udostępnienia części informacji, o których mowa w pkt 1, pkt 3, pkt 6, pkt 20, pkt 21, pkt 27, pkt 38 wniosku KIGEiT z dnia [...] lutego 2014 r., tj. w zakresie, w jakim ww. dane nie stanowią już tajemnicy przedsiębiorstwa [...]. Jak wynika z ww. decyzji, Prezes UKE umorzył postępowanie m. in. w zakresie odmowy udostępnienia pisma [...] z dnia [...] lutego 2014 r. (a nie [...] lutego, jak omyłkowo podano w zaskarżonej decyzji) nr [...] (pkt 38 wniosku KIGEiT z dnia [...] lutego 2014r.). Od przedmiotowej decyzji nie został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu [...] czerwca 2015 r. Prezes UKE wydał decyzję nr [...], na mocy której odmówił KIGEiT udostępnienia żądanej przez KIGEiT we wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. informacji, w zakresie pkt 1, pkt 3, pkt 5, pkt 7, pkt 21, pkt 22, pkt 28, pkt 34, pkt 37 i pkt 39 ww. wniosku KIGEiT z uwagi na fakt, iż stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa [...]. Odmawiając udostępnienia, w zakresie pkt 39 wniosku KIGEiT z dnia [...] lutego 2014 r., tj. w zakresie korespondencji pomiędzy Prezesem UKE a [...]. dotyczącej przeprowadzenia Testu MS oraz Testu PS, Prezes UKE odmówił m. in. udostępnienia pisma [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...]. Powyższa decyzja z dnia [...] czerwca 2015 r. została utrzymana w mocy przez Prezesa UKE decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...]. Następnie organ wskazał, że powyższe decyzje spełniają kryteria decyzji ostatecznej w rozumieniu art. 16 § 1 Kpa. W świetle powyższego, w ocenie Prezesa UKE, w części zakres przedmiotowy w/w postępowań jest tożsamy z przedmiotem postępowania wszczętego z wniosku z dnia [...] marca 2014 r., albowiem zarówno ten wniosek, jak i wnioski KIGEiT, na skutek złożenia których zostały wszczęte postępowania administracyjne zakończone w/w decyzjami, dotyczyły odpowiednio udostępnienia kopii wniosków o Testy PS i Testy MS, które zostały złożone przez [...] w ośmiu pismach z dnia [...] stycznia 2014 r. oraz w pismach z dnia [...] lutego 2014 r. i [...] lutego 2014 r. Organ stwierdził następnie, że wydanie przez Prezesa UKE decyzji z dnia [...] listopada 2014 r. [...], decyzji z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...] września 2014 r. nr [...], decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], decyzji z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], decyzji z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], decyzji z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], decyzji z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] oraz decyzji z dnia [...] września 2015 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] spowodowało, że przestała istnieć sprawa, która mogłaby zostać rozstrzygnięta przez Prezesa UKE w niniejszym postępowaniu. Odpadł bowiem jeden z elementów stosunku administracyjno-prawnego, jakim jest przedmiot stosunku, który miałby podlegać ingerencji przez Prezesa UKE. Zatem w świetle przedstawionego wcześniej orzecznictwa sądowoadministracyjnego, dopóki w obrocie prawnym pozostają w/w decyzje, brak jest możliwości podjęcia rozstrzygnięcia zgodnie z pkt 4 wniosku. Oznacza to brak przedmiotu stosunku prawnego, który powstał w toku niniejszego postępowania, co do którego Prezes UKE mógłby wydać rozstrzygnięcie załatwiające sprawę co do istoty, a to pozwala uznać postępowanie w niniejszej sprawie za bezprzedmiotowe w całości. Należy zatem stwierdzić, iż poprzez wydanie przez Prezesa UKE w/w decyzji zaistniała obligatoryjna przesłanka z art. 105 § 1 kpa w postaci bezprzedmiotowości niniejszego postępowania skutkująca koniecznością umorzenia postępowania w niniejszej sprawie w całości. Ponieważ przedmiot niniejszego postępowania przestał istnieć w jego toku, należy stwierdzić, że bezprzedmiotowość postępowania ma charakter wtórny. Postępowanie niniejsze jest bezprzedmiotowe obiektywnie, ponieważ brak jednego z elementów stosunku administracyjnoprawnego (jego przedmiotu) jest niezależne od woli stron. W ocenie Prezesa UKE w niniejszej sprawie brak jest jednego z elementów stosunku materialno-prawnego, w tym przypadku brak przedmiotu, co do którego Prezes UKE mógłby wydać rozstrzygnięcie załatwiające sprawę co do istoty, a brak ten ma charakter wtórny i obiektywny. Jak wskazuje się przy tym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym w odniesieniu do obowiązku umorzenia przez organ administracji publicznej postępowania w razie bezprzedmiotowości tego postępowania, uregulowanej w przepisie art. 105 § 1 Kpa, "Użycie przez ustawodawcę słowa "wydaje" a nie "może wydać" oznacza, że wydanie decyzji o umorzeniu postępowania jest obligatoryjne, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z jakiejkolwiek przyczyny" (tak wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 3/13, LEX nr 1303061). Obligatoryjny charakter decyzji o umorzeniu akcentuje się również w piśmiennictwie, jak bowiem wskazuje A. Wróbel, "Podstawą obligatoryjnego umorzenia postępowania administracyjnego jest przepis art. 105 § 1 kpa, przy czym organ prowadzący postępowanie powinien z urzędu badać, czy postępowanie "z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe" (Komentarz aktualizowany do art. 105 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/El.2014.). W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji zarzuciła jej: 1) naruszenie prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 5 ust. 2 tej ustawy oraz art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że wniosku o przeprowadzenie Testów MS i Testów PS, kierowane przez [...] S.A. ([...].) do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (UKE) oraz ewentualne późniejsze modyfikacje wskazanych wyżej wniosków, o których udostępnienie wnioskowała KIGEiT w trybie dostępu do informacji publicznej, stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa [...]., 2) naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 oraz w zw. z art. 127 § 3 Kpa, polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że w niniejszym postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją występują przesłanki wynikające z art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, a tym samym naruszenie zasady dwuinstancyjności wyrażonej w art. 15 Kpa. Wskazując na powyższe zarzuty, wniosła o jej uchylenie, rozważenie uchylenia poprzedzającej ją decyzji w całości oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 138 § 1 pkt 2 in fine ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. – dalej "Kpa"), który stanowi, że organ odwoławczy wydaje decyzję, w której (...) uchylając tę decyzję – umarza postępowanie w pierwszej instancji. Istota tego rodzaju decyzji polega na tym, że organ odwoławczy uchyla decyzję organu pierwszej instancji, nie rozstrzygając sprawy merytorycznie (co do jej istoty). Powyższe stanowi wyjątek od zasady, iż przedmiotem postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją. Pozwala bowiem organowi odwoławczemu na ograniczenie się do wyeliminowania decyzji organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy nie ma jednak swobody w wyborze tego sposobu zakończenia postępowania odwoławczego, a ograniczenie wypływa z kryterium umorzenia postępowania pierwszej instancji. Odnosi się zatem tylko do przypadków, gdy postępowanie pierwszej instancji było bezprzedmiotowe. Przesłanka bezprzedmiotowości ma zaś miejsce wówczas, gdy brak było podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania danej sprawy w ogóle, bądź nie było podstaw do rozpoznania jej w drodze postępowania administracyjnego, czy też tylko w drodze postępowania administracyjnego prowadzonego przed tym organem pierwszej instancji. Przykładowo chodzi tu o sytuacje, gdy decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, gdy została wydana bez podstawy prawnej, gdy została skierowana do osoby, która nie jest stroną postępowania, bądź kiedy dotyczy sprawy rozstrzygniętej już decyzją ostateczną. Z tym ostatnim przypadkiem bezprzedmiotowości postępowania przed organem pierwszej instancji mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Z prawidłowo ustalonego przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej stanu faktycznego wynika bowiem bezspornie, że Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji zwróciła się o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wniosków [...]. S.A. ([...].) o przeprowadzenie Testów PS i Testów MS, które [...] złożyła przy: • piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], • piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], • piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], • piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], • piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], • piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], • piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], • piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], • piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], • piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...]. Prezes UKE rozstrzygnął o możliwości udostępnienia informacji publicznej w zakresie w/w pism [...] w następujących decyzjach: • decyzji z dnia [...] września 2014 r. nr [...], utrzymanej w mocy decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...], mocą której Prezes UKE odmówił KIGEiT m. in. udostępnienia informacji publicznej w zakresie pisma [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] z uwagi na fakt, iż stanowi ona tajemnicę przedsiębiorstwa [...]; • decyzji z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...], mocą której Prezes UKE m. in. umorzył postępowanie administracyjne w części udostępnienia KIGEiT informacji publicznej w zakresie pisma z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] z uwagi na fakt, iż informacje zawarte w ww. piśmie [...] nie stanowią już tajemnicy przedsiębiorstwa [...]; • decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], mocą której Prezes UKE odmówił KIGEiT m. in. udostępnienia informacji publicznej w zakresie pisma z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] z uwagi na fakt, iż stanowi ona tajemnicę przedsiębiorstwa [...]; • decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], mocą której Prezes UKE odmówił KIGEiT m. in. udostępnienia informacji publicznej w zakresie pisma z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] z uwagi na fakt, iż stanowi ona tajemnicę przedsiębiorstwa [...]; • decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], mocą której Prezes UKE odmówił KIGEiT m. in. udostępnienia informacji publicznej w zakresie pisma z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] z uwagi na fakt, iż stanowi ona tajemnicę przedsiębiorstwa [...]; • decyzji z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], mocą której Prezes UKE m. in. umorzył postępowanie administracyjne w części udostępnienia KIGEiT informacji publicznej w zakresie pisma z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] z uwagi na fakt, iż informacje zawarte w ww. piśmie [...] nie stanowią już tajemnicy przedsiębiorstwa [...]; • decyzji z dnia [...] marca 2015 r. [...], mocą której Prezes UKE odmówił KIGEiT m. in. udostępnienia informacji publicznej w zakresie pisma z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] z uwagi na fakt, iż stanowi ona tajemnicę przedsiębiorstwa [...]; • decyzji z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], mocą której Prezes UKE odmówił KIGEiT m. in. udostępnienia informacji publicznej w zakresie pisma z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] z uwagi na fakt, iż stanowi ona tajemnicę przedsiębiorstwa [...]; • decyzji z dnia [...] maja 2015 r. nr [...], mocą której Prezes UKE umorzył postępowanie administracyjne w części udostępnienia KIGEiT informacji publicznej w zakresie pisma z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] z uwagi na fakt, iż informacje zawarte w ww. piśmie [...] nie stanowią już tajemnicy przedsiębiorstwa [...]; • decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...], utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...], mocą której Prezes UKE odmówił KIGEiT m. in. udostępnienia informacji publicznej w zakresie pisma z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] z uwagi na fakt, iż stanowi ona tajemnicę przedsiębiorstwa [...]. Powyższe decyzje spełniają kryteria decyzji ostatecznej w rozumieniu art. 16 § 1 kpa. W stosunku bowiem do decyzji Prezesa UKE: • z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...], • z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], • z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], • z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], • z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], • z dnia [...] marca 2015 r. [...], • z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], • z dnia [...] maja 2015 r. nr [...], w administracyjnym toku instancyjnym nie złożono wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy. Natomiast w wyniku rozpoznania przez Prezesa UKE wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzja z dnia [...] września 2014 r. nr [...] została utrzymana przez Prezesa UKE w mocy decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...], zaś decyzja z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] została utrzymana w mocy decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...]. W ocenie Sądu nie ulega również wątpliwości, że zachodzi przesłanka tożsamości spraw rozstrzygniętych wskazanymi wyżej ostatecznymi decyzjami administracyjnymi Prezesa UKE, a sprawą rozstrzygniętą decyzją tego organu w pierwszej instancji. Okoliczność ta nie była w ogóle kwestionowana przez KIGEiT. Podkreślenia wymaga ponadto, że ponowne orzekanie w sprawie rozstrzygniętej ostateczną decyzją administracyjną skutkuje nieważnością takiej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 Kpa. W tym kontekście podniesione w skardze zarzuty nie dość, że są chybione, to są również niezrozumiałe. Skarżąca Krajowa Izba w ogóle nie przedstawiła rzeczowych argumentów na ich poparcie. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło