II SA/Wa 2108/18

PostanowienieWSA w Warszawie2019-01-14

Skład orzekający: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna, gdy została wniesiona od nieistniejącej decyzji, a wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy obarczony był brakami formalnymi, które nie zostały uzupełnione?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, jeśli została wniesiona od nieistniejącej decyzji. Brak formalny wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, który nie został uzupełniony zgodnie z przepisami K.p.a., skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania, a w konsekwencji brakiem przedmiotu zaskarżenia w postaci decyzji utrzymującej w mocy pierwotną decyzję.
Stan faktyczny
Prezes ZUS decyzją z lipca 2018 r. odmówił K. K. przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku. S. K., działając w imieniu K. K., złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który obarczony był brakami formalnymi (brak podpisu K. K. lub pełnomocnictwa dla S. K.). Braków tych nie uzupełniono. Następnie Prezes ZUS wydał decyzje utrzymujące w mocy pierwotne decyzje odmawiające renty rodzinnej S. K., O. K. i N. K. S. K. wniosła skargę do WSA w Warszawie w imieniu własnym oraz dzieci, w tym K. K. WSA w Warszawie postanowił odrzucić skargę wniesioną w imieniu K. K.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. dotyczącej Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia -odrzucić skargę- U Z AS D N I E N I E Decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (Prezes ZUS), działając na podstawie art. 83 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. z 2018 r. poz. 1270), odmówił K. K. przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku. W tym samym dniu decyzjami o tym samym numerze Prezes ZUS odmówił przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku matce K. K. S. K., siostrze O. K. oraz małoletniej siostrze N. K. W dniu [...] sierpnia 2018 r. do organu wpłynął wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy podpisany przez S. K., w którym wskazała: "Wnoszę o ponowne rozpatrzenie wniosku o przyznanie renty rodzinnej w drodze wyjątku i zmianę wydanych decyzji poprzez przyznanie wnioskowanych świadczeń". W nagłówku wniosku S. K. wskazała, że wniosek ten składa w imieniu własnym oraz dzieci: O. K., N. K. oraz K. K. W dniu [...] września 2018 r. do organu wpłynął wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony przez O. K. W aktach sprawy znajduję się także notatka służbowa pracownika organu, w której wskazano, że w rozmowie telefonicznej S. K. poinformował, iż jej syn K. K. nie jest w stanie własnoręcznie podpisać wniosku, ponieważ wyjechał za granicę i nie wiadomo kiedy wróci. Decyzjami z dnia [...] października 2018 r. nr [...] Prezes ZUS utrzymał w mocy decyzje z dnia [...] lipca 2018 r. odmawiające przyznania renty rodzinnej S. K., O. K. oraz małoletniej N. K. S. K., działając w imieniu własnym oraz w imieniu O. K. i K. K., a także działając jako przedstawiciel ustawowy małoletniej N. K., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. S. K. wskazał, że wnosi skargę na decyzje Prezesa ZUS utrzymującą w mocy decyzje podjęte w dniu [...] lipca 2018 r. nr [...], a dotyczące przyznania renty rodzinnej dla niej oraz dla O. K., K. K. i N. K.. Skarga S. K. została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Wa 2105/18, małoletniej N. K. pod sygnaturą II SA/Wa 2106/18, O. K. pod sygnaturą II SA/Wa 2107/18, a K. K. pod sygnaturą II SA/Wa 2108/18. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a ustawy. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie w imieniu K. K. przez jego pełnomocnika S. K. jest niedopuszczalna albowiem została ona wniesiona od nieistniejącej decyzji. Prezes ZUS nie wydał bowiem decyzji utrzymującej w mocy decyzję tego organu z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] odmawiającą K. K. przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku. Wyjaśnić przy tym należy, że od wskazanej wyżej decyzji z dnia [...] lipca 2018 r. działająca w imieniu K. K. S. K. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniosek ten obarczony był brakiem formalnym - nie został on podpisany przez K. K., ani też nie dołączono do niego pełnomocnictwa dla S. K. do reprezentowania K. K. Z akt sprawy nie wynika także, aby braki formalne wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionego w imieniu K. K. były uzupełniane w trybie art. 64 § 2 K.p.a. Zgodnie zaś z art. 64 §1 K.p.a. jeżeli w podaniu nie wskazano adresu wnoszącego i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych, podanie pozostawia się bez rozpoznania. Jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 K.p.a.). Telefoniczne próby kontaktu ze stroną w celu złożenia podpisanego wniosku nie czynią zadość wskazanemu wyżej przepisowi. Prezes ZUS pozostaje zatem w bezczynności w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez K. K. od decyzji z dnia [...] lipca 2018 r. odmawiającej mu przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku. Skarżący w tej sytuacji może wystąpić do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wskazanego wyżej wniosku. Niemniej jednak skarga K. K. wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu, albowiem brak jest przedmiotu zaskarżenia. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło