II SA/Wa 2109/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku G. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi G. G. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać G. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Skarżąca G. G. po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 czerwca 2016 r. wniesionej przez nią skargi, zwróciła się o przyznanie jej w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. We wniosku podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z córką (ur. 1984 r.), a na dochód rodziny składa się jej emerytura w wysokości 1.766,11 zł netto oraz wynagrodzenie córki za pracę w kwocie 1.591,51 zł netto - łącznie 3.357,61 zł. Podniosła, że do stałych kosztów utrzymania należą opłaty za mieszkanie - czynsz 855 zł, spłata zadłużenia czynszowego w wysokości 800 zł, energia elektryczna - 100, telefon - 50 zł, TV kablowa + internet - 108 zł, spłata rat zaciągniętych pożyczek - łącznie 309 zł. Oświadczyła, że nie posiada wraz z córką majątku ani oszczędności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku, na dochód gospodarstwa domowego wnioskodawczyni składa się jej emerytura oraz wynagrodzenie za pracę jej córki - łącznie około 3.360 zł miesięcznie. Po opłaceniu stałych kosztów utrzymania, na codzienne utrzymanie dla dwóch dorosłych osób pozostaje około 930 zł, tj. średnio na osobę około 465 zł miesięcznie. W związku z powyższym oznacza to, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.