II SA/Wa 2110/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Maria Werpachowska, Adam Lipiński, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2012 r. sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...], którym to postanowieniem zawieszono z urzędu, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, postępowanie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. o utracie przez A. B. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] marca 2011 r. W motywach uzasadnienia organ wskazał, że aktualnie toczy się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie postępowanie sądowe w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej w tzw. trybie zwykłym, na skutek skargi wniesionej przez A. B. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. Wyjaśnił, że postępowanie wznowieniowe (od tej samej decyzji) zostało wszczęte przez organ już po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego w "trybie zwykłym". Dlatego też to ostatnie (wznowieniowe) winno zostać zawieszone do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego. W konkluzji organ stwierdził, że do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego "w trybie zwykłym", weryfikacja decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. w trybie wznowienia postępowania ,,nie jest możliwa.’’ Powyższe postanowienie o zawieszeniu postępowania stało się przedmiotem skargi A. B. do tutejszego Sądu. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, skarżąca zarzuciła naruszenie art. 97 § 1 pkt 4, art. 124, art. 107 § 3 w związku z art. 126 i art. 8 kpa. W uzasadnieniu skargi przedstawiła przebieg postępowania i twierdziła, że brak było podstaw do zawieszenia postępowania wznowieniowego. Podniosła, że katalog okoliczności, które pozwalają organowi administracji na zawieszenie postępowania, jest katalogiem zamkniętym i wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie zostało w nim umieszczone, jako przesłanka do zawieszenia postępowania. Skarżąca wskazała też, że z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika, dlaczego wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego przed wszczęciem postępowania w trybie nadzwyczajnych środków weryfikacji decyzji ostatecznych, uniemożliwia równoległe prowadzenie tych postępowań. Skarga zawierała również hipotetyczne rozważania, na okoliczność, jakie czynności organ mógł i powinien podjąć, w celu skrócenia załatwienia przedmiotowej sprawy; nadto skutków, jakie wywoła wyrok Sądu w sprawie zawisłej, której przedmiotem jest utrata przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] marca 2011 r. (dotyczy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r.) Skarżąca zarzuciła też naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów państwa (art. 8 kpa). W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie stan faktyczny jest bezsporny. Bezsporne jest, iż przed tutejszym Sądem zawisła sprawa ze skargi A. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...], którą to decyzją orzeczono o utracie przez A. B. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] marca 2011 r. Przedmiotowa sprawa, co Sądowi znane jest z urzędu, toczyła się pod sygn. akt II SA/Wa 1303/11. Wyrokiem z dnia 3 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. oraz decyzją ją poprzedzającą w przedmiocie utraty przez A. B. statusu osoby bezrobotnej. Bezsporne jest zatem, że w dacie wydania zaskarżonego postanowienia o zawieszeniu (postępowania nadzwyczajnego o wznowienie) toczyło się już przed tutejszym Sądem postępowanie w trybie tzw. "zwykłym" - sygn. akt II SA/Wa 1303/11). A zatem doszło do takiej sytuacji, że równolegle w tym samym czasie uruchomione zostały dwa różne tryby weryfikacji tej samej decyzji - decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. - którą to decyzją orzeczono o utracie przez A. B. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] marca 2011 r. W zaistniałej sytuacji, w ocenie Sądu, organ zasadnie zawiesił toczące się postępowanie w trybie nadzwyczajnym na podstawie, art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Oceniając zasadność zawieszenia postępowania nadzwyczajnego (wznowieniowego), oceny tej należało dokonać przez pryzmat zasady niekonkurencyjności środków zaskarżenia i dróg weryfikacji decyzji ostatecznych. W tym miejscu przywołać należy pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w uzasadnieniu wyroku z dnia 7 czerwca 2006 r., sygn. akt II OSK 50/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl., stwierdził, że nie jest dopuszczalne zarówno stwierdzenie nieważności, jak i wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją, jeżeli na taką decyzję została wniesiona skarga do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z analogiczną sytuacją, albowiem skarżąca wniosła na decyzję z dnia [...] marca 2011 r. skargę do tutejszego Sądu – sygn. akt II SA/Wa 1303/11 - i jednocześnie żądała weryfikacji prawidłowości tej samej decyzji ostatecznej w trybie nadzwyczajnym (wznowienia postępowania). Przy czym wskazać należy, iż tryb nadzwyczajny jest trybem ograniczonym (mniej korzystnym dla strony), albowiem uprawniającym jedynie do oceny, czy decyzja została dotknięta jedną z kwalifikowanych wad, wyliczonych w art. 145 § 1 kpa. W tym kontekście uznać należało, iż w interesie strony skarżącej było zawieszenie przez organ postępowania nadzwyczajnego. Wyjaśnić też należy, iż zaskarżone postanowienie o zawieszeniu postępowania nie zamknęło skarżącej drogi do weryfikacji decyzji w trybie nadzwyczajnym. Skutkiem zawieszenia postępowania nadzwyczajnego było jego czasowe zatrzymanie, zawieszenie do czasu zakończenia sprawy w trybie zwykłym. Odnosząc się do zarzutów skargi, stwierdzić należy, iż rację ma skarżąca, że w zaistniałej sytuacji (wniesienia przez nią skargi w trybie zwykłym) organ winien odmówić wszczęcia postępowania wznowieniowego. Tak się jednak nie stało i postępowanie w trybie wznowieniowym zostało wszczęte. W ocenie Sądu, błąd ten został pośrednio sanowany postanowieniem o zawieszeniu tegoż postępowania. Wyprzedzając ewentualny zarzut kasacyjny wyjaśnić należy, iż z uwagi na to, że wniesiona do Sądu skarga dotyczyła postanowienia o zawieszeniu postępowania (a nie wznowienia), Sąd rozpoznając przedmiotową sprawę ograniczył się do zbadania legalności postanowienia o zawieszeniu (a nie o wznowieniu). Zdaniem Sądu, w realiach rozpoznawanej sprawy i stwierdzonych uchybień (dotyczących wznowienia postępowania), uwzględnienie skargi i wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowienia o zawieszeniu postępowania wznowieniowego, skutkowałby tym, że równolegle (konkurencyjnie) toczyłyby się dwa odrębne tryby weryfikacji decyzji ostatecznej co jest niedopuszczalne. Wskazać też należy, iż nie każde uchybienie merytoryczne lub procesowe skutkuje tym, że dany akt prawny (w rozpoznawanej sprawie postanowienie o zawieszeniu ) należy wyeliminować z obrotu prawnego. Racjonalny ustawodawca, w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.),dopuszcza uchylenie rozstrzygnięcia organu w sytuacji stwierdzenia "istotnych uchybień mających wpływ na rozstrzygnięcie" kontrolowanego przez Sąd aktu. Reasumując z uwagi na to, że postępowanie sądowoadministracyjne w tzw. trybie "zwykłym", zmierzające do weryfikacji decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej, zawisło i toczyło się przed tutejszym Sądem, prawidłowo organ uznał, że wszczęte postępowanie nadzwyczajne, zmierzające do wyeliminowania tej samej decyzji, należało zawiesić. Tryb zwykły nie może bowiem konkurować, toczyć się równolegle, w tym samym czasie z trybami nadzwyczajnymi. Wdraża się go bowiem wówczas, gdy danego aktu nie można wyeliminować z obrotu prawnego w tzw. trybie "zwykłym". Dlatego też uznać należało, iż zawieszenie postępowania w realiach rozpoznawanej sprawy było prawidłowe. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.