II SA/Wa 2110/14

Dnia 17 lutego 2015 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. P. na decyzję Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania prowadzenia administracyjnego postępowania egzekucyjnego postanawia: - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. T. P. (dalej "skarżący", "wnioskodawca") w dniu 16 grudnia 2014 r. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Skarżący jest osobą bezrobotną, nie uzyskuje żadnych dochodów. Poza lokalem z zasobu Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, który skarżący użytkuje bez tytułu prawnego, nie posiada on żadnego majątku, ani środków pieniężnych. Uzupełniając na wezwanie Sądu przedmiotowy wniosek skarżący w dniu 16 lutego 2015 r. nadesłał szereg dokumentów źródłowych, w tym faktury VAT opłat za energię elektryczną i gaz oraz ostateczne przedsądowe wezwania do zapłaty z dnia 9 stycznia 2015 r., z których wynika, że skarżący jest zadłużony w stosunku do Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z tytułu opłat za używanie lokalu mieszkalnego nr [...], położonego w [...], za okres od 15.08.2014 do 9.01.2015 r. na kwotę 2.078,43 zł oraz z tytułu odszkodowania za zajmowanie przedmiotowego lokalu bez tytułu prawnego za okres od 15.08.2014 do 9.01.2015 r. w wysokości 2.056, 62 zł. Skarżący przedstawił zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w G. z dnia [...] lutego 2015 r. o posiadaniu statusu osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku, oświadczył jednocześnie, że utrzymuje się dzięki pomocy córki, która opłaca za niego opłaty z tytułu zużycia energii elektrycznej i gazu oraz koszty zakupu żywności. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku oraz wynikających z nadesłanych w dniu 16 lutego 2015 r. dokumentów źródłowych uzasadnia przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w żądanym zakresie. O trudnej sytuacji skarżącego świadczy fakt, że jako osoba bezrobotna nie uzyskuje on stałych dochodów. W ponoszeniu kosztów codziennego utrzymania oraz opłat z tytułu energii elektrycznej oraz gazu skarżącemu pomaga córka. Wobec braku jednak stałych dochodów skarżący w okresie od 15.08.2014 do 9.01.2015 nie regulował swoich należności z tytułu użytkowania lokalu mieszkalnego i z tego tytułu powstało u niego zadłużenie na łączną kwotę 4.135,05 zł. Okoliczność tę potwierdzają ostateczne przedsądowe wezwania do zapłaty z dnia 9 stycznia 2015 r. Należy zatem uznać, iż aktualna sytuacja materialna wnioskodawcy, w szczególności brak stałych dochodów oraz trudności mieszkaniowe, pozwala na stwierdzenie, że zasadne jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.