II SA/Wa 2111/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej, WSA Przemysław Szustakiewicz, Protokolant Magda Magdoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2008 r. sprawy ze skargi R. R. na decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w przedmiocie odmowy wypłaty zaległego uposażenia - oddala skargę. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] września 2005 r., wydanym na podstawie art. 114 ust. 1-2 oraz art. 121 ust. 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676), odmówił R. R. wypłaty uposażenia oraz innych świadczeń pieniężnych za okres od dnia 1 sierpnia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. Rozkaz personalny został R. R. doręczony w dniu 15 września 2005 r. i uzyskał przymiot ostateczności. W dniu 12 czerwca 2007 r. R. R. zwrócił się do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o wznowienie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., postępowania zakończonego ostatecznym rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] września 2005 r. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku, jako nowe istotne dla sprawy, wskazał dwie okoliczności faktyczne: po pierwsze – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2006 r. (sygn. akt II SA/Wa 1779/06), którym Sąd uchylił w całości decyzję Szefa ABW odmawiającą wypłaty świadczeń pieniężnych funkcjonariuszowi znajdującemu się w takiej samej jak wnioskujący sytuacji faktycznej i prawnej, po drugie zaś – wydaną w związku z powyższym wyrokiem decyzję Szefa ABW z dnia [...] maja 2007 r. przyznającą funkcjonariuszowi uposażenie za okres sporny. W tej sytuacji Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r., działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 149 § 1 i 2 k.p.a., wznowił postępowanie administracyjne zakończone wydaniem rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] września 2005 r. Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. Szef ABW, działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., odmówił uchylenia rozkazu personalnego Szefa ABW nr [...] z dnia [...] września 2005 r. W uzasadnieniu wskazał, iż przeprowadzenie w wyniku wznowienia postępowania w sprawie z wniosku R. R., nie daje podstaw do uchylenia ostatecznego rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] września 2005 r., z uwagi na brak rzeczywistej przyczyny wznowienia. Zgodnie bowiem z treścią w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. przesłanką wznowienia postępowania jest wyjście na jaw istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy nowych okoliczności faktycznych i nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, a nieznanych organowi, który wydał decyzję. Ujawnione istotne okoliczności i dowody muszą równocześnie być nowe, co oznacza, że zostały one po raz pierwszy zgłoszone przez stronę lub zostały odkryte przez organ administracyjny po wydaniu decyzji. Nie może stanowić także przesłanki do wznowienia postępowania nowa wykładnia przepisów prawnych nie jest ona bowiem nowym dowodem ani nowym faktem w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (wyrok NSA z dnia 7 września 1982 r., SA/Kr 588/82, ONSA 1982, nr 2, poz. 83). Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazał, iż okoliczność faktyczna, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., to okoliczność dotycząca stanu faktycznego sprawy, zdarzenie niezależne od treści przepisów prawa, a tym bardziej od wykładni prawa. Jeżeli zaś strona oparła wniosek o wznowienie postępowania na przesłance z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., to jedynym pytaniem, na które należało odpowiedzieć w toku postępowania była kwestia, czy w sprawie wyszły na jaw istotne nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, ale nieznane organowi, który wydał decyzję. R. R. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] października 2007 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny. W uzasadnieniu powołał się na argumenty zawarte już w zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. R. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. W uzasadnieniu wskazał, iż jego zdaniem, okolicznością faktyczną istotną dla sprawy, która istniała już w momencie wydania decyzji, jest konieczność powołania się przez Szefa ABW w swoich decyzjach administracyjnych na art. 60 ust. 4 w związku z art. 114 ust. 1 i 2, art. 136 oraz 141 ustawy o ABW oraz AW. Skarżący ponadto powołał się na wyrok WSA w Warszawie wydany w sprawie funkcjonariusza będącego w podobnej jak skarżący sytuacji faktycznej i prawnej. W odpowiedzi na skargę Szef ABW wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową, stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. Przesłanki wznowienia postępowania zostały wyczerpująco określone w art. 145 i 145a k.p.a. W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa, 3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu, stosownie do art. 24, 25 i 27, 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu, 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd, odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2), 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Zgodnie natomiast z art. 145a k.p.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Zestawienie to stanowi katalog zamknięty przyczyn wznowienia postępowania. Taka redakcja przepisów, zważywszy na nadzwyczajny charakter tej instytucji, nie pozwala na stosowanie wykładni rozszerzającej względem tych przepisów. Przesłanki wznowienia postępowania, to przesłanki, których wystąpienie otwiera możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy rozstrzygniętej decyzją ostateczną. W swoim wniosku o wznowienie postępowania R. R. powoływał się na ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku skarżący jako nowe okoliczności faktyczne wskazał: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2006 r. (sygn. akt II SA/Wa 1779/06 dotyczący innego funkcjonariusza), którym Sąd uchylił w całości decyzję Szefa ABW odmawiającą wypłaty świadczeń pieniężnych oraz wydaną w związku z tym wyrokiem decyzję Szefa ABW przyznającą funkcjonariuszowi uposażenie za sporny okres. Prawidłowo uznał organ, iż nie można podzielić argumentów skarżącego o istnieniu przesłanki wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Przesłanką tą bowiem jest ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, które istniały w dniu wydania decyzji, lecz nie były znane organowi, który wydał decyzję. Ujawnione istotne okoliczności i dowody muszą równocześnie być nowe, co oznacza, że zostały one po raz pierwszy zgłoszone przez stronę lub zostały odkryte przez organ administracyjny po wydaniu decyzji. Nie może stanowić także przesłanki do wznowienia postępowania nowa wykładnia przepisów prawnych. Nie jest ona bowiem nowym dowodem ani nowym faktem w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (wyrok NSA z dnia 7 września 1982 r., SA/Kr 588/82, ONSA 1982, nr 2, poz. 83). Wskazać dodatkowo należy, zdaniem Sądu, iż okoliczność faktyczna, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., to okoliczność dotycząca stanu faktycznego sprawy, zdarzenie niezależne od treści przepisów prawa, a tym bardziej od wykładni prawa. Jeżeli zaś strona oparła wniosek o wznowienie postępowania na przesłance z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., to jedynym pytaniem, na które należało odpowiedzieć w toku postępowania była kwestia, czy w sprawie wyszły na jaw istotne nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, ale nieznane organowi, który wydał decyzję. Zgodzić się w tym miejscu należy z organem, iż spór w sprawie dotyczył nie faktów, a prawa, natomiast art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. pozwala wznowić postępowanie jedynie w wypadku, gdy ustalone fakty stały się wątpliwe. W świetle powyższego powołany przez skarżącego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2006 r. oraz wydana w związku z nim decyzja Szefa ABW z dnia [...] maja 2007 r., dotyczące innego funkcjonariusza, nie mogą stanowić przesłanki do wznowienia postępowania, nie tylko dlatego, iż nie stanowią ani nowej okoliczności faktycznej, ani nowego dowodu, lecz również z uwagi na fakt, iż nie istniały w momencie wydania rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] września 2005 r. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.