II SA/Wa 2111/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Andrzej Kołodziej Sędzia WSA – Sławomir Antoniuk Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Protokolant – starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2014 r. sprawy ze skargi K. D. na decyzję Komendanta Chorągwi [...] ZHP w W. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję dnia [...] lipca 2012 r. nr L.dz. [...], 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3. zasądza od Komendanta Chorągwi [...] ZHP w W. na rzecz skarżącej K.D. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca K. D. pismem z dnia [...] lutego 2012 r. nadanym pocztą elektroniczną zwróciła się, na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), do Komendanta Chorągwi [...] ZHP w W. z prośbą o przesłanie jej informacji na adres elektroniczny o pozyskanych w 2011 roku środkach finansowych oraz rzeczowych otrzymanych z majątku publicznego z wyszczególnieniem następujących informacji: – daty otrzymania, – podmiotu przekazującego, – w jakim trybie środki zostały przekazane, – kwoty lub wartości przekazanych rzeczy, – celu, na jaki zostały środki przekazane. Dodatkowo wniosła o podanie strony internetowej organizacji, na której znajdują się sprawozdania, o których mowa w art. 23 ustawy z dnia 23 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Organ pismem z dnia [...] marca 2012 r. nr L.dz. [...] wezwał skarżącą o wskazanie interesu publicznego, bowiem – jego zdaniem – jest to informacja przetworzona i jednocześnie wskazał stronę internetową, na której dostępne są sprawozdania. Z kolei skarżąca pismem z dnia [...] marca 2012 r. zmieniła swój wniosek poprzez przesłanie pierwszych stron umów, bowiem taka forma ma charakter informacji prostej i jednocześnie jeszcze raz zażądała o wskazanie jej dokładnego adresu strony internetowej, na której znajdują się sprawozdania. Organ pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. wskazał linki do stron, na których znajdują się sprawozdania merytoryczne i finansowe. Następnie Komendant Chorągwi [...] ZHP w W. decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. nr L.dz. [...], działając na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 16 i art. 17 ustawy o dostępie do informacji publicznej, umorzył postępowanie w sprawie informacji publicznej o pozyskanych w 2011 r. środkach finansowych oraz rzeczowych otrzymanych z majątku publicznego z wyszczególnieniem daty otrzymania, podmiotu przekazującego, trybu przekazania środków, kwoty lub wartości przekazanych rzeczy, celu na jaki zostały przekazane. W uzasadnieniu – powołując się na opisany powyżej stan faktyczny – podał, że skarżąca na pismo z dnia [...] marca 2012 r. nie wskazała interesu publicznego, a zatem umorzenie postępowania jest zasadne. We wniosku z dnia [...] lipca 2012 r. do Komendanta Chorągwi [...] ZHP w W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. i ponowne rozpatrzenie sprawy zarzucając błędne zastosowanie art. 14 ust. 2 ustawy. W uzasadnieniu podała, że w sytuacji, kiedy mamy do czynienia z informacją przetworzoną i niewskazaniem istnienia interesu publicznego, to wydaje się decyzję o odmowie udzielenia informacji publicznej, a nie decyzję o umorzeniu. Komendant Chorągwi [...] ZHP w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr L.dz. z [...], mając za podstawę art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, że w przypadku, gdy wnioskodawca w terminie nie wskazał interesu publicznego, to wydaje się decyzję o umorzeniu postępowania, a w przypadku, gdy nie wykaże interesu publicznego, wydaje się decyzję odmawiającą udzielenia żądanych informacji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżąca K. D. wniosła o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania zarzucając naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, tj. decyzja została wydana przez pracownika, który podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w zaskarżonej decyzji i wydanie decyzji przez osobę, która nie jest organem, tj. przez Skarbnika Chorągwi [...] ZHP, jak również błędne zastosowanie art. 14 ust. 2 ustawy poprzez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania podczas, gdy ten rodzaj rozstrzygnięcia może być zastosowany w przypadku braku ponownego wniosku o udostępnienie informacji publicznej w sposób lub w formie wskazanej przez organ. W uzasadnieniu podała, że decyzja została wydana przez 2 osoby, z których Skarbnik Chorągwi [...] Związku Harcerstwa Polskiego nie jest organem w myśl ustawy o dostępie do informacji publicznej, a jeżeli działał on z upoważnienia Komendanta Chorągwi [...], to powinno to być zaznaczone w wydanej decyzji. Tym bardziej byłoby to wskazane, gdyż Komendant [...] Chorągwi ZHP w W. została wyłączona z mocy ustawy z podejmowania decyzji, albowiem brała ona udział w wydaniu decyzji z dnia [...] lipca 2012 roku. Dalej poddała w wątpliwość, czy odwołanie od decyzji z dnia [...] lipca 2012 roku nie powinien rozpatrywać Naczelnik Związku Harcerstwa Polskiego. Na koniec zaś podkreśliła, że jeżeli organ stoi na stanowisku, iż żądana informacja należy do informacji przetworzonych, a wnioskodawczyni nie przedstawiła interesu publicznego w uzyskaniu takiej informacji i jednocześnie według organu takiego interesu w sensie obiektywnym nie ma, to powinien wydać decyzję odmowną, a nie umarzającą postępowanie. Dodała jednocześnie, że udzieliła odpowiedzi na wezwanie organu z dnia [...] marca 2012 r. W odpowiedzi na skargę Komendant Chorągwi [...] ZHP w W. podał, że Chorągiew [...] ZHP jest odrębną osobą prawną, którą zgodnie z odpisem z KRS reprezentuje Komendant wspólnie ze Skarbnikiem, a stosownie do § 71 Statutu ZHP, Naczelnik ZHP nie posiada uprawnień nadzorczych do organu Chorągwi. W dalszej zaś części podniósł, że wznowiono postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zwane dalej "prawem do informacji publicznej", zaś w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1), prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1, odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji, zaś według brzmienia art. 14 ust. 2 ustawy, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest tymczasem, że organ wezwał skarżącą – stojąc na stanowisku, że żądana przez nią informacja publiczna nie ma charakteru prostego, lecz jest informacją przetworzoną – do wskazania, iż jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Nie budzi również wątpliwości fakt, że skarżąca takiego interesu nie wskazała stwierdzając, po modyfikacji wniosku, iż jest to informacja prosta. Jednakże w judykaturze wskazuje się, co Sąd w niniejszym składzie w pełni podziela, że brak przesłanek do udzielenia informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej, skutkuje zawsze wydaniem decyzji merytorycznej, nie zaś o charakterze formalnym, w postaci np. umorzenia postępowania stosowanie w myśl art. 14 ust. 2 ustawy. Przepis ten bowiem stanowi ochronę dla podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej, które jedynie z przyczyn technicznych nie mogą jej udzielić w sposób lub w formie wskazanej we wniosku (vide:. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2011 r. sygn. akt I OSK 3/11, Lex nr 1079760). Zatem postępowanie zainicjowane wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej powinno skutkować udostępnieniem informacji zgodnie z wnioskiem, w terminie 14 dni od jego złożenia (art. 13 ust. 1 ustawy.), co następuje w formie czynności materialno – technicznej, wydaniem decyzji o odmowie udostępnienia informacji (art. 16 ust. 1 ustawy), albo ewentualnie zawiadomieniem wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w sposób lub w formie określonej we wniosku art. 14 ust. 2 ustawy (por. I. Kamińska, M. Rozbicka – Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz, Warszawa 2012, s. 193). W doktrynie podkreśla się też, że umorzenie postępowania z przyczyn określonych w art. 14 ust. 2 ustawy wymaga poinformowania wnioskodawcy, że organ nie dysponuje odpowiednimi środkami technicznymi i czy w takiej sytuacji zaproponowany w powiadomieniu sposób i forma udzielenia satysfakcjonują wnioskodawcę (I. Kamińska, M. Rozbicka – Ostrowska, op. cit., s. 194). Tymczasem w rozpoznawanej sprawie nie występuje sytuacja, o której mowa w art. 14 ust. 2 ustawy, bowiem nieudzielenie informacji publicznej skarżącej nie było spowodowane brakiem możliwości udostępnienia informacji "w sposób lub w formie określonymi we wniosku", ale brakiem wykazania interesu publicznego przemawiającego za udzieleniem żądanej informacji, która – zdaniem organu – jest informacją wymagającą przetworzenia. Zatem wobec przyjęcia błędnej formy załatwienia sprawy poprzez umorzenie, która nie jest właściwa dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, zasadnym jest uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej. W tym miejscu wskazać należy również skarżącej w ślad za stanowiskiem organu zawartym w odpowiedzi na skargę, że Chorągiew [...] ZHP jest odrębną osobą prawną, którą zgodnie z odpisem z KRS nr [...] reprezentuje Komendant wspólnie ze Skarbnikiem, a stosownie do § 71 Statutu ZHP, Naczelnik ZHP nie posiada uprawnień nadzorczych do organu Chorągwi. Na marginesie już tylko zauważyć należy, że wprawdzie w sprawie wznowiono postępowanie administracyjne i przesłano skarżącej – jak stwierdzono w decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. L.dz. [...] – żądaną przez nią informację publiczną, to jednak mimo prowadzonego postępowania wznowieniowego, na mocy decyzji Komendanta Chorągwi [...] ZHP w W. z dnia [...] listopada 2012 r. nr L.dz. [...] uchylającej decyzję z dnia [...] września 2012 r. nr L.dz. [...], zaskarżona decyzja będąca przedmiotem niniejszej sprawy, mimo jej wadliwości, pozostała obrocie prawnym. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 145 § 1 pkt 1) lit c) w zw. z art. 152 i art. 132, a w sprawie kosztów na mocy art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), należało orzec jak w sentencji wyroku.