II SA/Wa 2116/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. J. R. na postanowienie Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego postanawia odrzucić skargę T. J. R. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2007 r. uczynił postanowienie Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. o nieuwzględnieniu zażalenia wymienionego na postanowienie Komendanta Miejskiego Policji w O. z dnia [...] września 2007 r. nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania dyscyplinarnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy). Wprawdzie zgodnie z art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j.: Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.), na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego oraz na orzeczenie o umorzeniu tego postępowania pokrzywdzony może wnieść odpowiednio zażalenie lub odwołanie, w terminie 7 dni od dnia ich doręczenia, to jednak w świetle art. 138 ustawy o Policji prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego przysługuje policjantowi od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne. Oznacza to, że tylko orzeczenie oraz postanowienie kończące postępowanie dyscyplinarne może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, wnoszonej przez zainteresowanego policjanta. Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego ze swej istoty ani nie wszczyna postępowania dyscyplinarnego, ani tym bardziej nie kończy, nie ma też charakteru orzeczenia dyscyplinarnego. Z kolei legitymowanym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na orzeczenie lub postanowienie kończące postępowanie dyscyplinarne jest tylko zainteresowany policjant, takiego uprawnienia zaś nie ma pokrzywdzony. Z samego faktu, że ustawa o Policji w tego rodzaju sprawach przewiduje środek zaskarżenia (zażalenie lub odwołanie), nie da się wysnuć wniosku o administracyjnym charakterze podejmowanych w tym toku rozstrzygnięć, a w konsekwencji również nie można wyprowadzić konkluzji o dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, zwłaszcza że regulacja ta zawiera odrębności i – co ważne – precyzyjnie określa, jakie rozstrzygnięcia podlegają jego kontroli. Tak więc na postanowienie organu Policji w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. W takiej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.