II SA/Wa 2117/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej B. W. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego M. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 2117/12 w sprawie ze skargi B. W. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego M. M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia - odrzucić skargę kasacyjną - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 2117/12 oddalił skargę M. M. – przedstawiciela ustawowego małoletniego B. W. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Odpis wyroku z uzasadnieniem, sporządzonym na wniosek strony skarżącej, doręczono M. M. 25 marca 2013 r. W dniu 11 kwietnia 2013 r. przedstawiciel ustawowy małoletniego wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2013 r. referendarz sądowy ustanowił w niniejszej sprawie dla B. W. radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy. W dniu 15 czerwca 2013 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wniósł skargę kasacyjną od wyżej wskazanego orzeczenia z dnia 22 lutego 2013 r. podając, że zostało mu ono doręczone w dniu 22 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej ppsa, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do postanowień art. 177 § 1 ppsa skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W myśl art. 178 cyt. ustawy wynika, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej 25 marca 2013 r., zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął 24 kwietnia 2013 r. Tymczasem skargę kasacyjną pełnomocnik skarżącego wniósł dopiero 15 czerwca 2013 r., a do skargi kasacyjnej nie dołączył wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Z tego względu Sąd uznał, że skarga kasacyjna została złożona po upływie ustawowego terminu i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Brak jest bowiem podstaw do przyjęcia daty doręczenia orzeczenia pełnomocnikowi jako daty wyjściowej dla rozpoczęcia biegu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, skoro pełnomocnik został ustanowiony po doręczeniu stronie rozstrzygnięcia z uzasadnieniem. W omawianej sytuacji skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej i nadanie sprawie dalszego biegu byłoby możliwe jedynie w przypadku złożenia przez pełnomocnika wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i uwzględnienia tego wniosku przez Sąd. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.