II SA/Wa 2120/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać Z. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 maja 2016 r. oddalił skargę Z. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku. Skarżąca po otrzymaniu odpisu nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, w celu wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie orzeczenia. We wniosku podała, że pozostaje sama w gospodarstwie domowym, jest osobą bezrobotną, a jej jedyne źródło utrzymania stanowi zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 570 zł. Do stałych kosztów swojego utrzymania zaliczyła: opłaty za energię elektryczną i gaz - łącznie 230 zł, rachunki za telefon - około 30 zł, koszty związane z leczeniem - około 150 zł, wydatki na żywność - około 300 zł, wydatki na środki czystości i odzież - około 50 -150 zł. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku sytuacja życiowa i finansowa skarżącej jest bardzo trudna – jest osobą samotną, bezrobotną, a utrzymuje się obecnie z zasiłku dla osób bezrobotnych w wysokości 570 zł. W tej sytuacji należy uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w zakresie ustanowienia adwokata, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.