II SA/Wa 2121/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Asesor WSA Sławomir Antoniuk, , Protokolant: Magda Magdoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2008 r. sprawy ze skargi Z. Ś. na postanowienie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - oddala skargę - Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego rozkazem personalnym z dnia [...] marca 2007 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 50 ust. 1, art. 60 ust. 3, art. 119 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 ze zm.) oraz § 1 ust. 1 pkt 2 zarządzenia nr 27 Szefa ABW z dnia 17 lipca 2002 r. w sprawie właściwości przełożonych w niektórych sprawach osobowych, zwolnił Z.Ś. ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Niniejszy rozkaz skarżący odebrał osobiście w dniu 19 marca 2007 r. W dniu [...] czerwca 2007 r. skarżący złożył do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy od rozkazu personalnego z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wskazał, że nie skorzystał z przysługującego mu środka odwoławczego w ustawowym terminie, ponieważ nie był mu znany fakt, iż w jego aktach osobowych brak jest potwierdzenia przez ZUS składkowych okresów pracy z początku lat osiemdziesiątych, w postaci świadectw pracy, co skutkowało niezaliczeniem mu tego okresu pracy. Dopiero [...] czerwca 2007 r. uzyskał informacje od pracownika ZUS, iż wszczęto poszukiwanie ww. zagubionych świadectw pracy, które mogą potwierdzić przepracowany okres. Ponadto stwierdził, iż ze względu na zaniedbanie pracowników Biura Kadr ABW, nie został stosownie poinformowany o aktualizacji dokumentów, na podstawie których obliczano jego staż pracy. Taka informacja, jego zdaniem, stanowiłaby podstawę do złożenia odpowiedniego wniosku o odroczenie terminu zwolnienia ze służby do czasu skompletowania brakujących dokumentów. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 59 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity z 2000 r. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwaną dalej kpa, po rozpatrzeniu wniosku Z.Ś. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od rozkazu personalnego z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] postanowił odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wskazał, że jedną z przesłanek do przywrócenia terminu jest obowiązek, spoczywający na osobie zainteresowanej, uprawdopodobnienia braku winy w niedopełnieniu czynności w zakreślonym terminie. Organ podkreślił, iż w jego ocenie okoliczności, na które powołał się funkcjonariusz, nie świadczą o braku winy strony w uchybieniu terminowi, a jedynie dotyczą kwestii związanych z przyznaniem prawa do emerytury przez organ emerytalny, w związku z tym nie stanowią przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu. Przedmiotowe postanowienie zawierało pouczenie, że jest ono ostateczne w administracyjnym toku instancji. Stronie służy zaś skarga do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia. W dniu [...] września 2007 r. Z. Ś. złożył zażalenie do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów za pośrednictwem Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego na powyższe postanowienie z dnia [...] lipca 2007 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby oraz przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego w jego sprawie, dopuszczenie do udziału w sprawie prokuratora i przesłuchanie skarżącego w charakterze świadka. Wskazał, że jego zdaniem organ nieprawidłowo doręczył mu postanowienie z dnia [...] lipca 2007 r. Doręczenia należało bowiem dokonać w miejscu pracy, gdyż zostało ono wskazane jako adres zastępczy. Tymczasem organ dokonał doręczenia zastępczego na adres domowy funkcjonariusza. Ponadto zarzucił organowi nieprawidłowe pouczenie o przysługujących środkach zaskarżenia. Jego zdaniem, organ nie pouczył go o możliwości wystąpienia z zażaleniem od postanowienia z dnia [...] lipca 2007 r. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 134 kpa w zw. z art. 144 kpa, stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od rozkazu personalnego z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] o zwolnieniu Z. Ś. ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. W uzasadnieniu powołał się na przepis art. 59 § 2 kpa, zgodnie z którym o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Zatem, na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie przysługuje zażalenie do organu wyższej instancji. Od takiego postanowienia jako zamykającego postępowanie, służy jedynie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stąd zażalenie na postanowienie z dnia [...] lipca 2007 r. jest niedopuszczalne. Powyższe postanowienie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego stało się przedmiotem skargi Z.Ś. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucił on naruszenie przepisów postępowania administracyjnego art. 39, art. 42 § 1 i 3, 59 § 1 i 2, art. 141 § 1 i 2 kpa oraz art. 45 i 78 Konstytucji RP. Stwierdził, iż organ błędnie przyjął, że od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie służy zażalenie. Wskazał, iż organ pominął fakt, że doręczenie zaskarżonego postanowienia z dnia [...] lipca 2007 r. nastąpiło z naruszeniem procedury administracyjnej. Twierdził, iż we wniosku o przywrócenie terminu z dnia [...] czerwca 2007 r. wskazał jako adres do doręczeń miejsce pracy, dlatego też organ nie mógł dokonać doręczenia na adres miejsca zamieszkania. Stwierdził, iż z uwagi na fakt wadliwego doręczenia można przyjąć, iż postanowienie o odmowie przywrócenia terminu w ogóle nie weszło do obrotu prawnego. W odpowiedzi na skargę Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując w całości argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, stosownie do § 2 powołanego artykułu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Zgodnie zaś z art. 144 kpa w sprawach nieuregulowanych do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. W myśl przepisu art. 59 § 1 kpa o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. Z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, że organem właściwym w sprawie przywrócenia terminu jest organ właściwy do załatwienia sprawy administracyjnej w formie decyzji. Jednakże od tej zasady przepis art. 59 § 2 przewiduje wyjątek. Stanowi on, że o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Użyte w § 2 art. 59 kpa określenia "postanawia ostatecznie" oznacza, że od postanowienia tego organu nie przysługuje środek odwoławczy, przysługuje natomiast skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Tym samym pouczenie zawarte w treści postanowienia Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego było prawidłowe. Z tego też powodu, rozpatrując zażalenie skarżącego z dnia [...] września 2007 r., organ miał obowiązek stwierdzić na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 kpa niedopuszczalność zażalenia, bowiem przepis art. 59 § 2 kpa wyłącza możliwość zaskarżenia postanowienia w toku instancji, co oznacza, że nie podlega ono weryfikacji na drodze administracyjnej. W niniejszej sytuacji, skarżący mógł złożyć skargę na postanowienie z dnia [...] lipca 2007 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do sądu administracyjnego. Odnosząc się do zarzutów skarżącego, dotyczących nieprawidłowego doręczenia mu postanowienia z dnia [...] lipca 2007 r., należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie kwestia ta nie ma wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia. Na marginesie można tylko stwierdzić, iż organ dokonując doręczenia zastępczego, w trybie art. 44 kpa, postąpił prawidłowo. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący nie zaznaczył wyraźnie, iż wskazuje nowy adres do doręczenia. Wbrew jego twierdzeniu, na wniosku z dnia [...] czerwca 2007 r. znajduje się tylko wskazanie miejsca, w którym pełni on służbę. Dodatkowo na kopercie, w której został nadany przedmiotowy wniosek, skarżący podał adres miejsca zamieszkania, na który dokonano doręczenia postanowienia z dnia [...] lipca 2007 r. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.