II SA/Wa 2126/18

WyrokWSA w Warszawie2019-04-04

Skład orzekający: Ewa Radziszewska-Krupa, Andrzej Wieczorek, Stanisław Marek Pietras

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 135r ust. 7 ustawy o Policji?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracyjne prawidłowo zastosowały przepisy ustawy o Policji i zasadnie odmówiły wznowienia postępowania dyscyplinarnego z uwagi na uchybienie przez skarżącego 30-dniowego terminu do złożenia wniosku. Termin ten należy liczyć od dnia, w którym skarżący dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia, a nie od daty późniejszego odkrycia lub rozmowy.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego, twierdząc, że dowody (zdjęcia) zostały spreparowane, a istotne okoliczności (notatki służbowe) nie zostały uwzględnione. Organy odmówiły wznowienia, wskazując na uchybienie 30-dniowego terminu do złożenia wniosku, który rozpoczął bieg od daty zapoznania się z aktami postępowania lub doręczenia prawomocnego orzeczenia. Skarżący kwestionował tę ocenę, argumentując, że o spreparowaniu dowodów dowiedział się później. WSA oddalił skargę, uznając, że termin został uchybiony.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę. I. Stan faktyczny przedstawia się następująco: 1. B. K. (zwany dalej: "Skarżącym") w piśmie z [...] kwietnia 2018r. wniósł o wznowienie postępowania dyscyplinarnego zakończonego prawomocnym orzeczeniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (zwany dalej: "KWP") z [...] czerwca 2014r. nr [...]. Jako podstawę prawną wznowienia Skarżący przywołał art. 135r ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U. z 2017r., poz. 2067 ze zm., zwana dalej: "u.P."): ujawniono istotne dla sprawy okoliczności, które nie były znane w toku postępowania dyscyplinarnego, orzeczenie wydano z naruszeniem obowiązujących przepisów. Skarżący uzasadniając wniosek podniósł, że [...] kwietnia 2018r., przy okazji prywatnej, okolicznościowej rozmowy z J. K., stwierdził, że zawarte w aktach postępowania dyscyplinarnego zdjęcie, stanowiące materiał dowodowy w sprawie, spreparowano, zatem ww. orzeczenie dyscyplinarne wydano na podstawie dowodu, który sfałszowano. Do akt postępowania nie załączono też sporządzonych przez J. K. oraz B. B. notatek służbowych, co wynika z uzasadnienia orzeczenia. Wysoce uprawdopodobnione fakty spreparowania zdjęcia i niewłączenie do akt notatek służbowych ww. osób wskazują, że w postępowaniu dyscyplinarnym doszło do manipulacji materiałem dowodowym. Skarżący w zakresie podstawy wznowienia z art. 135r ust. 1 pkt 3 u.P. wskazał m.in., że nie przesłuchano [...] S. M. i [...] M. J., chociaż, co wynika z orzeczenia, notatki służbowe ww. funkcjonariuszy stanowiły część materiału dowodowego. Skarżący podniósł też, że w orzeczeniu o wymierzeniu kary dyscyplinarnej - wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe - nie określono rodzaju stanowiska, a błędy pisarskie, brak oględzin zapisu monitoringu, wskazują, że postępowanie przeprowadzono w sposób nieprawidłowy, a materiał dowodowy zgromadzony wyjaśnił niedostatecznie popełnienie przewinienia dyscyplinarnego przez Skarżącego. Skarżący wniósł o wydanie orzeczenia uchylającego dotychczasowe orzeczenie i uniewinnienie lub umorzenie postępowania dyscyplinarnego wobec ustalenia, że doszło do przedawnienia karalności czynów objętych postępowaniem dyscyplinarnym. 2. Skarżący uzupełnił wniosek o wznowienie postępowania [...] maja 2018r., wskazując, że w aktach postępowania dyscyplinarnego brak opinii służbowych dotyczących przebiegu służby, koniecznych do rzetelnej oceny Skarżącego jako funkcjonariusza i realizacji kryteriów wymierzenia kary dyscyplinarnej. Nie ma też rozkazów personalnych dotyczących otrzymanych nagród od poszczególnych Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji, Komendantów Głównych oraz Komendantów Wojewódzkich Policji w [...]. Skarżący wskazał również, że w czasie trwania postępowania nie doręczono mu postanowienia, które zapadło w sprawie, a w orzeczeniu o ukaraniu brak jest informacji w zakresie dowodów, które organ uznał za wiarygodne, a którym wiarygodności odmówił i dlaczego. Skarżący nie otrzymał też sprawozdania z postępowania dyscyplinarnego i stwierdził, że pomimo zatarcia kary nadal ponosi jej ujemne skutki. 3. Skarżący pismem z [...] maja 2018r. ponownie uzupełnił wniosek, podnosząc dodatkowo przesłankę wznowienia z art. 135r ust. 1 pkt 1 u.P. i wskazując, że w aktach nie ma notatki urzędowej sporządzonej przez niego odręcznie, na 6 stronach, długopisem wyposażonym w niebieski atramentem. W jej treści określono przebieg Jego służby [...] maja 2014r. i czynności podejmowane przez Skarżącego w zakresie poleceń wydanych przez I zastępcę KWP ([...] T. M.). Skarżący podniósł też, że załączone notatki [...] S. M. oraz [...] M. J. z [...] maja 2018r. są sygnowane zapiskiem załącznik do protokołu przesłuchania D. W. z [...] maja 2018r. Rzecznik dyscyplinarny nie poczynił też ustaleń w zakresie rozmów prowadzonych przez ww. funkcjonariuszy ze Skarżącym w nocy z [...] na [...] maja 2014r. W protokole przesłuchania Pana W. padło, że prowadził rozmowę z dowódcą patrolu, ale brak jest określenia, jakiej treści, co do sposobu pełnienia służby i kontaktu ze Skarżącym. Osoba ta w rozmowie ze Skarżącym [...] maja 2014r. wskazała, że Skarżący pracował do 07.00 tego dnia. Rodzi się wątpliwość dlaczego nie powiadomił o tym KWP i jego zastępcy. Skarżący wyjaśnił też, że sekretarka M. G. miała wiedzę, że Skarżący [...] maja 2014r. został w służbie po godzinie 16. Skarżący podniósł też, że kadra kierownicza nie ma obowiązku służby w określonych godzinach, więc Skarżący mógł [...] maja 2014r. podpisać listę, określając czas służby np. 15.00-24.00. Skarżący wyjaśnił też, że fotografie stanowią uwiecznienie obrazu dwóch pokoi, ale obraz nie jest tożsamy z opisami w protokole przesłuchania M. G., notatek [...] W. K. i [...] D. B., protokołu przesłuchania Pana W.. Występuje rozbieżność między przesłuchaniem Pana W., a treścią notatki pana B. w zakresie wejścia w posiadanie informacji o rzekomym niestawiennictwie Skarżącego do służby [...] maja 2014r. Osoby biorące udział "w akcji dyscyplinarnej" mogły ustalić w rozmowie z dyżurnym jednostki dlaczego Skarżącego nie ma w służbie i kiedy będzie, tym bardziej, że na [...] maja 2014r. nie zaplanowano czynności służbowych z podmiotami zewnętrznymi. Skarżący w uzupełnieniu wniosku o wznowienie wskazał też na liczne uchybienia w zakresie praw materialnego i procesowego, m.in. brak notatek Skarżącego, J. .K., B. B., brak weryfikacji przez rzecznika dyscyplinarnego znacznej części źródeł dowodowych, brak dokumentacji w sprawie związanej ze zdarzeniami wymienionymi w notatce Skarżącego, brak weryfikacji zeznań świadka Pana W., nie informowanie Skarżącego o podejmowanych czynnościach dowodowych, brak logicznego uzasadnienia procesu dowodzenia, oceny dowodów i ich wiarygodności. 4. KWP postanowieniem z [...] czerwca 2018r. odmówił wznowienia postępowania dyscyplinarnego zakończonego prawomocnym, ww. orzeczeniem dyscyplinarnym KWP z [...] czerwca 2014r. W uzasadnieniu KWP stwierdził, że analiza pism Skarżącego wskazuje, że niezależnie od przywołanych podstaw prawnych, faktyczną podstawę do wznowienia postępowania dyscyplinarnego Skarżący upatruje zarówno w art. 135r ust. 1 pkt 1 i 2 u.P., jak i w art. 135r ust. 1 pkt 3 u.P. Wniosek o wznowienie postępowania złożono jednak z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 135r ust. 7 u.P. Ww. orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne doręczono Skarżącemu [...] czerwca 2014r. i stało się ono prawomocne [...] lipca 2014r., w następstwie upływu terminu do wniesienia odwołania – art. 135o ust. 1 pkt 1 u.P. Skarżący po uprawomocnieniu się ww. orzeczenia dyscyplinarnego mógł w terminie 30 dniu żądać wznowienia postępowania dyscyplinarnego nawet w oparciu o subiektywną ocenę wystąpienia przesłanek z art. 135r ust. 1 pkt 1 u.P. Z upływem tego terminu żądanie wznowienia postępowania o podaną przesłankę jest bezskuteczne. O fakcie prawomocności orzeczenia Skarżący dowiedział się [...] lipca 2014r., w związku z doręczeniem mu rozkazu personalnego nr [...] o przeniesieniu na niższe stanowisko służbowe. Zdaniem KWP nie sposób też przyjąć, że Skarżący dowiedział się, że zawarte w aktach postępowania dyscyplinarnego zdjęcia spreparowano, dopiero w związku z prywatną rozmową, do której doszło [...] kwietnia 2018r. Nie sposób też przyjąć, że Skarżący o braku w aktach sprawy sporządzanej odręcznie notatki urzędowej dowiedział się [...] maja 2018r. Skarżący w toku postępowania dyscyplinarnego zapoznawał się z aktami postępowania dyscyplinarnego [...] maja 2014r. Akta postępowania dyscyplinarnego zawierały na stronach od 42 do 45 zdjęcia z pomieszczenia służbowego zajmowanego przez Skarżącego. Z punktu widzenia logiki, nie sposób przyjąć, że o ww. okolicznościach Skarżący dowiedział się odpowiednio [...] kwietnia i [...] maja 2018r. Zdaniem KWP, z uwagi na doświadczenie życiowe, nie sposób przyjąć, że oficer Policji nie wie, jakie przedmioty znajdują się w użytkowanym przez niego pokoju służbowym, a jakie ujawnili członkowie zespołu kontrolnego z KWP. Skoro już [...] maja 2014r. Skarżący zapoznał się z materiałem dowodowym zgromadzonym w ramach czynności dowodowych, a [...] czerwca 2014r. Skarżącemu doręczono orzeczenie o ukaraniu, mógł skorzystać z przysługującego uprawnienia do wniesienia odwołania. KWP podkreślił też, że wznowienie postępowania ze względu fałszerstwo dowodów jest możliwe dopiero po stwierdzeniu ich fałszerstwa orzeczeniem sądowym lub innego właściwego organu. Odstąpienie od wymogu wcześniejszego stwierdzenia fałszerstwa jest sytuacją wyjątkową. KWP wskazał ponadto, że Skarżący w zakresie przesłanki z art. 135r ust. 1 pkt 2 u.P. nie uprawdopodobnił daty, w której miał powziąć informację o powyższych okolicznościach. Na stronie spoczywa obowiązek udowodnienia, kiedy w (jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia. Wskazanie, że był to [...] kwietnia 2018r. jest niewystarczające w stanie faktycznym sprawy. Zachowanie terminu musi być udowodnione przez stronę, a organ swobodnie ocenia dowody w tej mierze. KWP nie dał wiary, że Skarżący o powyższej okoliczności dowiedział się w ww. dniu. KWP w zakresie podstawy wznowienia z art. 135r ust. 1 pkt 3 u.P. i w kontekście podnoszonych przez Skarżącego okoliczności zwrócił uwagę, że jeżeli w ramach tej przesłanki wznowieniowej, Skarżący zarzuca naruszenie obowiązujących przepisów, które dotyczą takich nieprawidłowości w poszczególnych etapach przeprowadzonego postępowania dyscyplinarnego i podejmowanych czynności lub bezczynności proceduralnej w określonym zakresie, wadliwości formalnej i merytorycznej wydanych orzeczeń dyscyplinarnych, które są związane z wystąpieniem lub ujawnieniem po prawomocnym zakończeniu postępowania dyscyplinarnego zdarzeń nieznanych w toku tego postępowania i niewynikających z jego przebiegu, a mogących mieć wpływ na treść orzeczenia, to określony w art. 135r ust. 7 u.P. termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania biegnie od dnia, w którym Skarżącemu doręczono prawomocne orzeczenie dyscyplinarne (art. 135o ust. 1 u.P.). Przy tego rodzaju zarzutach wznowieniowych, mieszczących się w ramach przesłanki określonej w art. 135r ust. 1 pkt 3 u.P., datą w której ukarany policjant dowiedział się, w rozumieniu art. 135r ust. 7 u.P., że orzeczenie wydano z naruszeniem obowiązujących przepisów, jeżeli mogło to mieć wpływ na treść prawomocnego orzeczenia, jest data, w której mógł on zapoznać się z treścią tego orzeczenia. KWP, odnosząc się do zarzutu braku w aktach osobowych Skarżącego rozkazów dotyczących otrzymanych nagród od poszczególnych Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji, Komendantów Głównych i KWP, stwierdził, iż u.P. nie zawiera w katalogu zawartym w art. 135r u.P. przesłanki umożliwiającej wznowienie postępowania dyscyplinarnego w oparciu o podaną okoliczność. KWP, konkludując stwierdził, że zebrany materiał nie pozwala na przyjęcie, że wystąpiła inna przesłana dotycząca wznowienia postępowania dyscyplinarnego z art. 135r u.P. W sprawie wystąpiła ujemna przesłanka uniemożliwiająca wznowienie postępowania dyscyplinarnego, określona w art. 135r ust. 7 u.P. Określony w tym przepisie termin, jako norma bezwzględnie obowiązująca, nie może być przedłużany ani skracany a w przypadku jego przekroczenia, przełożony dyscyplinarny zobowiązany jest odmówić wznowienia postępowania dyscyplinarnego. 5. Skarżący w zażaleniu na ww. postanowienie zarzucił naruszenie art. 135r ust. 7 u.P. przez uznanie, że wniosek o wznowienie złożono z uchybieniem terminu wskazanego w tym przepisie. Skarżący w uzasadnieniu wskazał m.in., że w aktach postępowania dyscyplinarnego nie ma jego odręcznie zapisanej notatki urzędowej dotyczącej przebiegu służby [...] i [...] maja 2014r. Dowiedział się o tym po zapoznaniu się z aktami postępowania [...] maja 2018r., a okoliczność tą wskazał w piśmie z [...] maja 2018r., stanowiącym uzupełnienie wniosku z [...] kwietnia 2018r. o wznowienie postępowania dyscyplinarnego, co uzasadnia wznowienie tego postępowania w oparciu o art. 135r ust. 1 pkt 1 u.P., który przewiduje wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania dyscyplinarnego, jeżeli dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności, okazały się fałszywe. Skarżący w zakresie przesłanki wznowieniowej dotyczącej sfałszowania dowodu przez zniekształcenie pokoju służbowego przez niego zajmowanego podniósł, że dowiedział się o tym [...] kwietnia 2018r., podczas rozmowy z J. K. Odnosząc się do argumentacji KWP, że zapoznał się ze zdjęciami włączonymi do akt postępowania, wskazał, że w postanowieniu [...] widnieje zapis, że zdjęcia pochodzą z pokoju zajmowanego przez obwinionego, karty 42-45, co nie jest zgodne z prawdą, gdyż w tym czasie Skarżący zajmował pokój na pierwszym piętrze budynku Komendy Miejskiej Policji w [...]. Fotografia na karcie 42 pochodzi z pokoju usytuowanego na piętrze siódmym, w którym w maju 2014r. trwał kompleksowy remont i pokój ten był wyłączony z użytkowania, natomiast fotografie z kart 43-45 stanowią obraz fragmentu pokoju usytuowanego na pierwszym piętrze budynku, który zajmował Skarżący. Do manipulacji doszło więc już w orzeczeniu KWP z [...] czerwca 2014r., w którym wskazano, że dowód stanowią zdjęcia pokoju służbowego zajmowanego przez Skarżącego. Stwierdzenie, że zdjęcia pochodzą z jednego pokoju stanowi manipulację. KWP nie wykazał też związku przyczynowo-skutkowego między uznaniem za dowód ww. zdjęć a zarzutami dyscyplinarnymi i tym samym przydatności tego dowodu w postępowaniu dyscyplinarnym, tworząc z niego zabarwienie mające ukazać Skarżącego w złym świetle. Skarżący wskazał, że jakkolwiek pozostałe uchybienia materialno-procesowe wskazane we wniosku o wznowienie postępowania dyscyplinarnego, uzupełnionego pismami z [...] i [...] maja 2018r. nie stanowią przesłanek do wznowienia postępowania, z uwagi na upływ 30 dni, wskazują na sposób i cel postępowania. Skarżący otrzymał ponadto merytoryczną decyzję w sprawie po upływie 67 dni, co budzi zastrzeżenia, co do działania bez zbędnej zwłoki i stanowi o niedotrzymaniu terminów z k.p.a., które mają zastosowanie w sprawie, wobec braku uregulowania w zakresie w u.P. Skarżący, po analizie [...] czerwca 2018r. materiałów postępowania dyscyplinarnego, stwierdził rażące błędy w zakresie oceny dotyczącej przebiegu jego służby. Zakwestionował rzetelność notatki sporządzonej przez Wydział Kadr i Szkolenia KWP z przebiegu służby na potrzeby postępowania i brak w aktach osobowych wielu rozkazów personalnych o przyznaniu premii i podwyższeniu dodatku służbowego oraz listów gratulacyjnych, świadczących o wzorowym wykonywaniu obowiązków służbowych przez Skarżącego. 6. Komendant Główny Policji (zwany dalej: "KGP") postanowieniem z [...] września 2018r. nr [...] utrzymał w mocy ww. postanowienie KWP z [...] czerwca 2018r. o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego zakończonego ww. prawomocnym orzeczeniem dyscyplinarnym KWP z [...] czerwca 2014r., podtrzymując jego podstawę faktyczną i prawną. W podstawie prawnej wskazano m.in. art. 135r ust. 1, 3, 5, 7 i 9 u.P. KGP w uzasadnieniu stwierdził, że zarzuty Skarżącego odnoszą się w rzeczywistości do czynności prawomocnie zakończonego postępowania dyscyplinarnego. Skarżący za fałszywe uznał zdjęcia wchodzące w skład materiału dowodowego postępowania dyscyplinarnego i podniósł, że fałszywe są dowody, na podstawie których wydano orzeczenie, gdyż w aktach postępowania dyscyplinarnego nie ma odręcznie zapisanej notatki urzędowej Skarżącego dotyczącej przebiegu służby [...] i [...] maja 2014r. KGP wskazał, że Skarżący zapoznał się z aktami postępowania [...] maja 2014r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na protokole. Nie sposób więc przyjąć, że o ww. okolicznościach Skarżący dowiedział się [...] kwietnia 2018r., podczas rozmowy z J. K. i po zapoznaniu się [...] maja 2018r. z udostępnionymi z zasobu archiwalnego aktami prowadzonego przeciwko niemu postępowania dyscyplinarnego. Wskazanie przez Skarżącego powyższych dat, w których jakoby powziął informację o okolicznościach, które miałyby stanowić podstawę do wzruszenia prawomocnie zakończonego postępowania dyscyplinarnego, stanowi próbę obejścia ustawowych terminów do złożenia wniosku o jego wznowienie. Termin 30-dniowy do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania należy liczyć od daty zapoznania się przez obwinionego z aktami postępowania dyscyplinarnego, ponieważ w tym dniu dowiedział się o okolicznościach mogących być podstawą do wznowienia postępowania dyscyplinarnego (miał możliwość dokonania oceny materiału fotograficznego przedstawiającego zajmowany przez niego pokój służbowy oraz stwierdzić w ponumerowanych aktach postępowania brak jego pisemnych wyjaśnień), a najpóźniej od daty doręczenia orzeczenia dyscyplinarnego, bowiem z tym dniem powziął on wiedzę o wydaniu rozstrzygnięcia w jego sprawie dyscyplinarnej oraz ustaleniach faktycznych będących jego podstawą. Oceny tej nie zmienia okoliczność, że w tej dacie orzeczenie dyscyplinarne nie miało waloru prawomocności, bowiem od dnia jego doręczenia otwierał się Skarżącemu termin do wniesienia odwołania, co czyniło niemożliwym złożenie wniosku o wznowienie postępowania, bowiem ten środek zaskarżenia zastrzeżony jest wyłącznie do orzeczeń prawomocnych. W takiej sytuacji, bieg terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania dyscyplinarnego nie ulega zawieszeniu i nie jest liczony na nowo z momentem uprawomocnienia się orzeczenia. Do tego terminu wlicza się również okres przeznaczony na wniesienie odwołania. Do Skarżącego należała zatem decyzja o wyborze środka ochrony prawnej: złożenia odwołania (w terminie 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia organu pierwszej instancji) lub (po uprawomocnieniu się orzeczenia – [...] lipca 2014r.) złożenia wniosku o wznowienie postępowania, z przyczyn określonych w art. 135r ust. 1 u.P. KGP związku z tym stwierdził, że nie ma podstaw do uchylenia ww. postanowienia KWP z [...] czerwca 2018r. oraz stwierdził, że u.P. nie odsyła do przepisów k.p.a. w kwestii niedotrzymania terminów przy rozpatrywaniu wniosku Skarżącego o wznowienie postępowania dyscyplinarnego. KGP, odnosząc się do kwestii przywołanych w tym kontekście wyroków WSA w Warszawie z 29 listopada 2005r. sygn. akt II SA/Wa 1602/05 i z 20 grudnia 2006r. sygn. akt II SA/WA 716/06, stwierdził, że wyrok WSA w Warszawie sygn. akt II SA/Wa 1602/05 uchylił NSA wyrokiem z 5 maja 2006r. I OSK 472/06 (dostępny na orzeczenia.nsa.gov.pl), wskazując, że ustawa o Policji nie odsyła do przepisów k.p.a. Takie odesłanie zawarte było w § 45 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 19 grudnia 1997r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu udzielania wyróżnień oraz przeprowadzenia postępowania dyscyplinarnego w stosunku do policjantów (Dz.U. z 1998r. Nr 4. poz. 14), które utraciło moc obowiązującą. Art. 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a. nie daje podstawy do stosowania do postępowania dyscyplinarnego przepisów kodeksu. Sprawa odpowiedzialności dyscyplinarnej nie jest sprawą indywidualną rozstrzyganą w formie decyzji administracyjnej. Zarówno z uwagi na przedmiot postępowania dyscyplinarnego, jak i regulację szczególną w u.P., przepisów k.p.a. nie stosuje się do postępowania dyscyplinarnego policjantów. KGP dodał, że odpowiedzialność dyscyplinarną regulują przepisy rozdziału 10 u.P. i jest to regulacja pełna, odrębna i samodzielna. Jedynie art. 135p ust. 1 u.P. odsyła do odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania karnego dotyczących wezwań, terminów, doręczeń i świadków, z wyłączeniem możliwości nakładania kar porządkowych. W postępowaniu dyscyplinarnym do świadków nie stosuje się również art. 184 Kodeksu postępowania karnego. Przepisy k.p.a. nie mają zastosowania przy badaniu odpowiedzialności dyscyplinarnej policjantów. Taki pogląd został ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z: 18 marca 2008r. sygn. akt I OSK 458/07, z 31 stycznia 2013r. sygn. akt I OSK 1155/12). KGP odnosząc się do przewlekłości postępowania przy rozpatrywaniu wniosku Skarżącego o wznowienie postępowania dyscyplinarnego wskazał, że Skarżący pismem z [...] maja 2018r. uzupełnił pierwotny wniosek i wskazał nowe okoliczności sprawy będące podstawą do wznowienia postępowania dyscyplinarnego. W piśmie z [...] maja 2018r. Skarżący zastrzegł też możliwość złożenia kolejnego uzupełnienia wniosku, po zapoznaniu się z aktami postępowania dyscyplinarnego, które nastąpiło [...] maja 2018r., po wydaniu zgody na udostępnienie wymienionemu archiwalnych akt tego postępowania przez KWP, a które to uzupełnienie Skarżący wniósł pismem z [...] maja 2018r., wskazując kolejne nowe kwestie podlegające rozpoznaniu. Wobec wskazanych okoliczności zarzut dotyczący przewlekłości postępowania nie ma uzasadnienia. KGP, odnosząc się do zarzutów Skarżącego dotyczących błędów w zakresie ustaleń rzecznika dyscyplinarnego w zakresie przebiegu służby Skarżącego i braku w aktach osobowych wielu rozkazów personalnych o przyznaniu premii i podwyższeniu dodatku służbowego oraz listów gratulacyjnych świadczących o jego wzorowym wykonywaniu obowiązków służbowych, wskazał, że kwestie te pozostają poza zakresem sprawy. Sposób prowadzenia akt osobowych określa zarządzenie KGP z [...] czerwca 2005r. nr [...] w sprawie zasad prowadzenia przez przełożonych dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem służbowym policjantów oraz sposobu prowadzenia akt osobowych. W myśl § 3 ust. 2 pkt 3 lit. b i c ww. zarządzenia w aktach osobowych policjanta w części trzeciej gromadzi się rozkazy personalne o nawiązaniu, zmianach i rozwiązaniu stosunku służbowego oraz rozkazy personalne o ustaleniu wysługi lat dla celów uposażeniowych i nagród jubileuszowych. Przywołane zarządzenie nie nakłada obowiązku gromadzenia rozkazów dotyczących przyznanych premii i nagród, jak również listów gratulacyjnych. Załączony przez Skarżącego rozkaz personalny KWP z [...] lipca 2010r. nr [...] znajduje się w aktach osobowym w części trzeciej (k. 180). Przełożony dyscyplinarny, wydając ww. orzeczenie dyscyplinarne z [...] czerwca 2014r. zapoznał się z aktami osobowymi obwinionego i miał wiedzę o jego opiniach, nagrodach i odznaczeniach - co wynika z treści orzeczenia - strona czwarta. 7. Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o uchylenie ww. postanowienia KGP z [...] września 2018r. oraz poprzedzającego je postanowienia KWP z [...] czerwca 2018r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, z uwagi na naruszenie art. 135r ust. 7 u.P. przez uznanie, że wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego zakończonego prawomocnym orzeczeniem z [...] czerwca 2014r. złożono z uchybieniem terminu. Zdaniem Skarżącego doszło też do naruszenia art. 135r i art. 135s u.P., co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący w uzasadnieniu skargi wskazał, że spełniono formalne podstawy do wznowienia postępowania dyscyplinarnego, gdyż podanie o wznowienie postępowania złożył uprawniony podmiot, z zachowaniem terminu z art 135r. ust 7 u.P. i z powołaniem się na przesłanki wznowienia postępowania. Skarżący w zakresie przesłanki dotyczącej braku notatki urzędowej sporządzonej przez Skarżącego, wykazał, że zapoznając się z materiałami zgromadzonymi w toku postępowania dyscyplinarnego [...] maja 2014r. stwierdził jej obecność. Rzecznik dyscyplinarny odebrał od niego wyjaśnienia, traktując je jako dowód w sprawie, gdyż w uzasadnieniu postanowienia o zakończeniu czynności dowodowych wskazał, iż oparł się na dowodach, m.in. z przesłuchania świadków i wyjaśnień obwinionego. Z protokołu przesłuchania Skarżący nic nie wynika, gdyż odmówił składania wyjaśnień. Powyższe, zdaniem Skarżącego oznacza, że notatkę urzędowa Skarżącego usunięto z akt. Z powyższych powodów datą stwierdzenia braku ww. notatki urzędowej jest [...] maja 2018r. Skarżący w zakresie przesłanki wznowieniowej dotyczącej rozmowy z J. K. z [...] kwietnia 2018r., która dotyczyła sporządzenia przez ww. osobę i B. B. notatek na potrzeby postępowania dyscyplinarnego wskazał, że w tej kwestii nie wypowiedział się KGP, a z treści ww. notatek wynikały informacje dotyczące sposobu pełnionej służby [...] maja 2014r. i okoliczności stanowiące przesłankę wznowienia postępowania dyscyplinarnego określoną w art 135r ust. 1 pkt 2 u.P. Zarówno KWP, jak i KGP bezpodstawnie i bezzasadnie przyjął, że Skarżący miał wiedzę wcześniej o okolicznościach, które były przedmiotem rozmowy. Pominięto w tym zakresie twierdzenia Skarżącego, że dopiero w ww. rozmowie dowiedział się o okolicznościach, które w toku postępowania dyscyplinarnego nie były ujawnione. Skarżący z rozmowy z J. K. dowiedział się, że spreparowano zdjęcie zawarte w aktach. J. K. poinformowała Skarżącego, że [...] maja 2014r. razem z B. B. zostały zobligowane do sporządzenia notatek służbowych na okoliczność m.in. ustalenia przyczyn nieobecności Skarżącego w KMP w [...]. Z uzasadnienia orzeczenia wynika, że notatek nie załączono do materiału dowodowego i do akt sprawy. Uprawdopodobniono więc fakt spreparowania zdjęcia oraz brak włączenia notatek służbowych ww. osób do akt, co wskazuje, że w postępowaniu dyscyplinarnym doszło do co najmniej manipulacji materiałem dowodowym. Skarżący, reasumując stwierdził, że wprawdzie o niektórych okolicznościach dowiedział się podczas postępowania dyscyplinarnego i zapoznawania się z aktami, ale wiedza o tych okolicznościach dopiero z wiedzą o innych okolicznościach uzyskaną podczas rozmowy z [...] kwietnia 2018r. dała podstawę do sformułowania podstaw do wznowienia postępowania. Zachowany został więc termin na wniesienie wniosku o wznowienie postępowania, a organ niesłusznie i bezpodstawnie stwierdził, iż termin został uchybiony. 8. KGP w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. skarga nie ma uzasadnionych podstaw. 2. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 119 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."). 3. Zdaniem Sądu organy obu instancji w sposób należyty zastosowały w sprawie przepisy ustawy o Policji i prawidłowo wyjaśniły Skarżącemu przesłanki, którymi kierowały się przy wydawaniu postanowień mających za przedmiot odmowę wznowienia postępowania dyscyplinarnego. KGP w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo wyjaśnił też dlaczego do sprawy nie miały zastosowania przepisy k.p.a., powołując się w tym zakresie na ugruntowane stanowisko w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroki NSA z: 18 marca 2008r. sygn. akt I OSK 458/07, z 31 stycznia 2013r. sygn. akt I OSK 1155/12). Organ odwoławczy, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w postanowieniu pierwszej instancji, odniósł się też do podnoszonych przez Skarżącego zarzutów i argumentów. Sąd stwierdza, że stosownie do art. 135r ust. 1 u.P., postępowania dyscyplinarne zakończone prawomocnym orzeczeniem wznawia się, jeżeli: 1) dowody, na podstawie, których ustalono istotne dla sprawy okoliczności, okazały się fałszywe; 2) zostały ujawnione istotne dla sprawy okoliczności, które nie były znane w toku postępowania dyscyplinarnego; 3) orzeczenie wydano z naruszeniem obowiązujących przepisów, jeżeli mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia; 4) orzeczenie zostało wydane w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione. W myśl art. 135r ust. 6 zadanie 1 u.P. przełożony dyscyplinarny, który wydał prawomocne orzeczenie dyscyplinarne, wznawia postępowanie dyscyplinarne z urzędu lub na wniosek ukaranego lub obwinionego albo, w przypadku jego śmierci, na wniosek członka rodziny uprawnionego do renty rodzinnej. Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego, stosownie do art. 135r ust. 7 u.P., wnosi się do przełożonego dyscyplinarnego, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, w terminie 30 dni od dnia, w którym obwiniony dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Stosownie do treści art. 135r ust. 1 u.P., jak również z uwagi na poglądy wyrażone w piśmiennictwie oraz orzecznictwie sądowym, odmowa wznowienia postępowania dyscyplinarnego jest możliwa, gdy wznowienie jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych, lub gdy strona złożyła żądanie z uchybieniem terminu. Niedopuszczalność wznowienia postępowania z przyczyn przedmiotowych będzie miała miejsce, m.in. gdy strona żąda wznowienia postępowania w sprawie, w której organ działał w innej formie prawnej; gdy sprawa nie została jeszcze zakończona prawomocnym orzeczeniem; gdy strona żąda wznowienia postępowania w innej sprawie aniżeli zakończonej prawomocnym orzeczeniem. Niedopuszczalność wznowienia z przyczyn podmiotowych będzie miała miejsce np. gdy żądanie wznowienia postępowania złożyła jednostka, niebędąca stroną w sprawie. Z uwagi na zasadę trwałości orzeczeń dyscyplinarnych, organ administracyjny rozpatrując wniosek strony, jest obowiązany zbadać z urzędu czy wznowienie postępowania jest dopuszczalne z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych oraz czy żądanie zostało złożone przed upływem terminu. Podkreślić należy, iż podstawą odmowy wznowienia mogą być tylko względy formalne, a nie merytoryczne. Innymi słowy, gdy wznowienie postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych jest niedopuszczalne lub gdy strona złożyła wniosek z uchybieniem terminu ustawowego określonego w art. 135r ust. 7 u.P., organ jest obowiązany wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego. 4. Zdaniem Sądu prawidłowe było przyjęcie przez organy administracyjne obu instancji, że Skarżący uchybił terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, więc niemożliwe i niedopuszczalne było wznowienia postępowania dyscyplinarnego. Sąd wskazuje, że prawidłowe było też przyjęcie w zaskarżonym postanowieniu przez KGP, jak i w poprzedzającym go postanowieniu przez KWP, że Skarżący faktyczną podstawę do wznowienia postępowania dyscyplinarnego upatrywał zarówno w art. 135r ust. 1 pkt 1 i 2 u.P. - dowody na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności okazały się fałszywe oraz zostały ujawnione istotne dla sprawy okoliczności, które nie były znane w toku postępowania dyscyplinarnego jak również w art. 135r ust. 1 pkt 3 u.P. - orzeczenie wydano z naruszeniem obowiązujących przepisów, jeżeli mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia. Organy administracyjne prawidłowo wyjaśniły Skarżącemu w treści wydanych postanowień, dlaczego uznały, że doszło do uchybienia terminu z art. 135r ust. 7 u.P., jak również odniosły się do wszystkich zarzutów Skarżącego, mając na względzie podnoszone przez niego przesłanki wznowienia postępowania. Zdaniem Sądu stanowisko organów administracyjnych obu instancji jest prawidłowe, spójne i logiczne oraz ma oparcie w znajdującym się w aktach sprawy materiale dowodowym. Należy bowiem wskazać, że ww. orzeczenie KWP z [...] czerwca 2014r., kończące postępowanie dyscyplinarne, doręczono Skarżącemu [...] czerwca 2014r. i stało się ono prawomocne [...] lipca 2014r., w następstwie upływu terminu do wniesienia odwołania – art. 135o ust. 1 pkt 1 u.P. Skarżący po uprawomocnieniu się ww. orzeczenia dyscyplinarnego mógł w terminie 30 dniu żądać wznowienia postępowania dyscyplinarnego, nawet w oparciu o subiektywną ocenę wystąpienia przesłanek z art. 135r ust. 1 pkt 1 u.P. Z upływem tego terminu żądanie wznowienia postępowania o podaną przesłankę jest bezskuteczne. O fakcie prawomocności orzeczenia Skarżący dowiedział się [...] lipca 2014r., w związku z doręczeniem mu rozkazu personalnego nr [...] o przeniesieniu na niższe stanowisko służbowe. Prawidłowe było też wskazanie przez organy administracyjne obu instancji, że Skarżący w zakresie przesłanki z art. 135r ust. 1 pkt 2 u.P. nie uprawdopodobnił daty, w której miał powziąć informację o powyższych okolicznościach. Na stronie spoczywał natomiast obowiązek udowodnienia, kiedy w (jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących ww. podstawę wznowienia. Zauważyć też należy, że organy obu instancji prawidłowo wyjaśniły w wydanych w sprawie postanowieniach, że wznowienie postępowania ze względu fałszerstwo dowodów (art. 135r ust. 1 pkt 1 u.P.) jest możliwe dopiero po stwierdzeniu ich fałszerstwa orzeczeniem sądowym lub innego właściwego organu, co w sprawie nie miało miejsca. Sąd, mając na względzie argumentację skargi podkreśla, że do kognicji Sądu administracyjnego nie należy badania czy doszło do manipulacji w zakresie zawartości akt postępowania dyscyplinarnego, szczególnie, gdy Skarżący zapoznając się z tymi aktami [...] maja 2014r., nie podnosił żadnych zastrzeżeń, co do zawartości materiału dowodowego znajdującego się w aktach, ani nie zdecydował się na wniesienie odwołania od orzeczenia dyscyplinarnego w tym zakresie w stosownym trybie i terminie, o którym został pouczony. W zakresie przesłanki z art. 135r ust. 1 pkt 3 u.P. ma również termin, o którym mowa w art. 135r ust. 7 u.P. Wskazać ponadto należy, że możliwe było wystąpienie przez Skarżącego w zakresie fałszywości dowodów czy też ich preparowania w toku postępowania dyscyplinarnego do właściwych w tym zakresie organów i w odpowiednim trybie. Zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i w toku postępowania sądowego Skarżący, oprócz gołosłownych twierdzeń o rzekomym istnieniu sporządzonej przez Niego notatki, nie przedstawił żadnych istotnych informacji w tym zakresie. Instytucja wznowienia postępowania dyscyplinarnego nie służy poszukiwaniu dowodu, który zdaniem Skarżącego, "zniknął", w sytuacji, gdy nie ma dowodu wskazującego na to, że stanowił on część materiału dowodowego zakończonego prawomocnym i ostatecznym orzeczeniem dyscyplinarnym. Sąd za prawidłowe i racjonalne uznaje ponadto stanowisko organów administracyjnych obu instancji, że na podstawie akt sprawy, z którymi Skarżący miał możliwość zapoznania się i zapoznał się, co potwierdza protokół podpisany przez Skarżącego [...] maja 2014r. (k. 87 akt postępowania dyscyplinarnego), nie można przyjąć, że w aktach tych znajdowała się [...] maja 2014r., sporządzona, jak twierdzi Skarżący, odręcznie na sześciu stronach, niebieskim atramentem notatka Skarżącego, której, zdaniem Skarżącego, nie było już w aktach [...] maja 2018r. Akta sprawy zakończonej ostatecznym i prawomocnym orzeczeniem KWP z [...] czerwca 2014r. nr [...], w chwili, gdy Skarżący zapoznawał się z nimi, zawierały 85 kart i były ponumerowane. Karta o numerze 86 stanowi ww. protokół z [...] maja 2014r., podpisany przez Skarżącego na k. 87 akt postępowania dyscyplinarnego. Pośród dowodów znajdujących się w aktach postępowania dyscyplinarnego brak jest ww. notatki, na którą powołuje się Skarżący. Nie sposób więc uznać, że ww. notatka istniała i była znana organowi, który wydawał ww. orzeczenie dyscyplinarne. Należy też wskazać, że nawet, gdyby przyjąć, że Skarżący sporządził ww. notatkę odręcznie, to po zapoznaniu się z ww. aktami – [...] maja 2014r. - powinien wiedzieć, że nie było jej w aktach sprawy i w związku z tym w terminie miesiąca od momentu, kiedy dowiedział się o wydaniu ww. orzeczenia, powinien ją załączyć do akt wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania, co nie miało miejsca. Warto też wskazać, że skoro Skarżący w zażaleniu z [...] czerwca 2018r. od ww. postanowienia z KWP z [...] czerwca 2018r. podkreślił, że odmówił składania zeznań, to również z tego powodu, mało prawdopodobne było przedłożenie przez Skarżącego ww. notatki do akt postępowania dyscyplinarnego. Skarżący ponadto przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynów, które polegały na niewykonaniu wydanych poleceń i niepodjęciu zleconych czynności. Dodatkowo Skarżący, będąc osobą świadomą, w pełni poczytalna, odpowiedzialną wobec społeczeństwa, czynnie pełniącą służbę w Policji, oświadczył w ww. protokole z [...] maja 2014r., że zapoznał się z materiałem dowodowym zebranym w sprawie. Skarżącego pouczono ponadto, że przysługuje mu prawo do zgłoszenia w terminie 3 dni od dnia zapoznania się z aktami postępowania dyscyplinarnego wniosku o ich uzupełnienie. Skarżący takiego wniosku nie złożył. Skarżący nie składał też przełożonemu dyscyplinarnemu uwag dotyczących prowadzonych czynności dowodowych. Skarżący w ww. protokole oświadczył też, że nie będzie składał wniosków dowodowych i przedstawił po krótce przebieg swojej służby. Zapoznanie Skarżącego z aktami trwało od godz. 9.25 do godz. 9.50 (k. 87 akt postępowania dyscyplinarnego). Sąd uznaje, że organy administracyjne prawidłowo w wydanych w sprawie postanowieniach oceniły, że Skarżący uchybił terminowi z art. 135r ust. 7 u.P. w zakresie się kwestii rzekomego ujawnienia istotnych w sprawie okoliczności faktycznych dopiero [...] kwietnia 2018r. - informacji o spreparowaniu zdjęcia pokoju zajmowanego w dacie czynów dyscyplinarnych przez Skarżącego, tak by ujawniało ono butelkę alkoholu, oraz że w dacie opisanej w zarzucie ona tam się nie znajdowała (nie było jej tam o godzinie 7.30 rano, tj. kiedy informatorka - Pani K. weszła do pokoju). Zdjęcie, do którego odnosi się Skarżący istniało w dacie podpisywania ww. protokołu o zapoznaniu się z aktami postępowania dyscyplinarnego z [...] maja 2014r., tym samym już wówczas, jak również w terminie 30 dni od doręczenia orzeczenia dyscyplinarnego, możliwe było podnoszenie przez Skarżącego ww. okoliczności. Przyjęcie zatem przez organy administracyjne obu instancji, że skoro Skarżący podnosi ww. okoliczności dopiero po ok. czterech latach, należało uznać, że uchybił On terminowi z art. 135r ust. 7 u.P. Stwierdzić też należy, że postępowanie w zakresie zabezpieczonych butelek po alkoholu nie było przedmiotem prowadzonego przeciwko Skarżącemu postępowania dyscyplinarnego, a mogło być ewentualnie przedmiotem postępowania w sprawach o wkroczenia. Skarżącemu postawiono zarzuty i uznano go za winnego niewykonania [...] maja 2014r. wydanego o godz. 10.30 polecenia I zastępcy KWP natychmiastowego zgłoszenia się do służby najpóźniej do godz. 12.00 w Komendzie Miejskiej Policji w [...] oraz niewykonania [...] maja 2014r. wydanego o godz. 12.00 polecenia I zastępcy KWP stawienia się do służby w Komendzie Miejskiej Policji w [...] (czyny z art. 132 ust. 1 i 2 oarz 3 pkt 1 u.P.) oraz nie podjęcia czynności służbowych polegających na załatwieniu spraw oraz działaniu w imieniu w Komendanta Miejskiego Policji w [...] podczas nieobecności kierownika jednostki, do czego był zobowiązany, zgodnie z wydanymi przez [...] D. W. [...] kwietnia 2014r. stosownymi upoważnieniami – czyn z art. 132 ust. 1 i 2 oraz 3 pkt 2 u.P. w związku z § 13 ust. 1 pkt b) Regulaminu Organizacyjnego z [...] czerwca 2007r. Komendy Miejskiej Policji w [...] (k. 95-97 akt postępowania dyscyplinarnego). Tym samym należało przyjąć, że Skarżący w odpowiednim trybie i terminie, gdy znał przebieg swojej służby w dniach [...] i [...] maja 2014r. mógł zaskarżyć wyżej orzeczenie dyscyplinarne, powołując się na okoliczności znane mu i występujące w tych dniach, także w zakresie przebiegu czynności służbowych, czy też znajdujących się przedmiotów w pokoju zajmowanym, jak również rozmieszczeniu na piętrach pokoi czy też ewentualnych nieprawidłowości z tego zakresu. Powoływanie się na ww. okoliczności, w tym na przebieg czynności służbowych, które były znane Skarżącemu, który sam sprawował służbę w ww. dniach [...] i [...] maja 2014r. i wiedział, co znajdowało się w zajmowanym przez Skarżącego pokoju i gdzie ten pokój się znajdował - po czterech latach od wystąpienia tych zdarzeń - nie może być uznane za zachowanie terminu z art. 135r ust. 7 u.P., jak prawidłowo wskazały organy administracyjne obu instancji w wydanych w sprawie postanowieniach: KWP postanowienie z [...] czerwca 2018r. i KGP postanowienie z [...] września 2018r. Sąd stwierdza również, że sugerowanie przez Skarżącego, że w postępowaniu dyscyplinarnym doszło do sfałszowania dowodów w sprawie poprzez ich spreparowanie, w tym zdjęcia, z którym Skarżący zapoznał się w 2014r. nie może być skuteczne, na co słusznie zwrócono uwagę w wydanych w sprawie postanowieniach. Brak stosownego orzeczenia o sfałszowaniu dowodów, jak również brak podjęcia przez Skarżącego w tym zakresie jakichkolwiek czynności przed właściwym organem, o czym mowa już wyżej, uniemożliwiało wznowienie postępowania w sprawie. Warto też wskazać, że Skarżący z jednej strony przyznał się, do popełnienia zarzuconych mu czynów, które nie polegały na przechowywaniu alkoholu w miejscu pracy, a z drugiej strony Skarżący podnosi, że zdjęcie spreparowano, co nie może być uznane za logiczne ani za mające jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, w której wydano orzeczenie dyscyplinarne dotyczące innej kwestii niż przechowywanie alkoholu w miejscu pracy. Odniesienie się w tym zakresie do argumentów Skarżącego przez organy administracyjne obu instancji nie stanowi naruszenia żadnego z przepisów wskazanych w skardze. Sąd stwierdza ponadto, że uchybienie ww. terminowi z art. 135r ust. 7 u.P. odnosi się również do powoływanych przez Skarżącego dowodów, które powstały już cztery lata po dacie wydania ostatecznego i prawomocnego orzeczenia dyscyplinarnego KWP z [...] czerwca 2014r. (notatek Panów J. i M. z [...] maja 2018r.). Warto też wskazać, że KWP w wydanym w sprawie orzeczeniu pierwszej instancji wyraźnie wskazał, odnosząc się do podstawy wznowienia z art. 135r ust. 1 pkt 3 u.P. i zarzucanego przez Skarżącego naruszenia obowiązujących przepisów, które dotyczą takich nieprawidłowości w poszczególnych etapach przeprowadzonego postępowania dyscyplinarnego i podejmowanych czynności lub bezczynności proceduralnej w określonym zakresie, wadliwości formalnej i merytorycznej wydanych orzeczeń dyscyplinarnych, które są związane z wystąpieniem lub ujawnieniem po prawomocnym zakończeniu postępowania dyscyplinarnego zdarzeń nieznanych w toku tego postępowania i niewynikających z jego przebiegu, a mogących mieć wpływ na treść orzeczenia, że termin określony w art. 135r ust. 7 u.P. biegnie od dnia, w którym Skarżącemu doręczono prawomocne orzeczenie dyscyplinarne (art. 135o ust. 1 u.P.). Przy tego rodzaju zarzutach wznowieniowych, mieszczących się w ramach przesłanki określonej w art. 135r ust. 1 pkt 3 u.P., datą w której ukarany policjant dowiedział się, w rozumieniu art. 135r ust. 7 u.P., że orzeczenie wydano z naruszeniem obowiązujących przepisów, jeżeli mogło to mieć wpływ na treść prawomocnego orzeczenia, jest data, w której mógł on zapoznać się z treścią tego orzeczenia. Tym samym, wbrew zarzutom Skarżącego, nie można uznać, że w sprawie nie doszło do odniesienie się do podnoszonych przez Skarżącego ww. kwestii wystąpienia lub ujawnienia po prawomocnym zakończeniu postępowania dyscyplinarnego zdarzeń nieznanych w toku tego postępowania i niewynikających z jego przebiegu. Warto też wskazać, że nie sposób uznać, że w chwili, gdy prowadzone było postępowanie dyscyplinarne Skarżącemu nie były znane okoliczności wynikające z ww. notatek Panów J. i M. z [...] maja 2018r., już w chwili sporządzania protokołu z zapoznaniem się materiałem dowodowym sprawy, jak również w związku z wydaniem ww. orzeczenia dyscyplinarnego z [...] czerwca 2014r., które stało się ostateczne i prawomocne. Zdaniem Sądu stanowisko organów administracyjnych – KWP i KGP – odpowiada zasadom doświadczenia oraz logicznego rozumowania. Stwierdzić też należy, że Skarżący w protokole zapoznania się z aktami postępowania dyscyplinarnego [...] maja 2014r., mając wiedzą o okolicznościach mających miejsce w dniach [...] i [...] maja 2014r. wskazał, że nie będzie składał wniosków dowodowych i przedstawił po krótce przebieg swojej służby. Skarżący nie podnosił ponadto żadnych zastrzeżeń, co do zawartości materiału dowodowego znajdującego się w aktach ww. postępowania. Sąd stwierdza również, że KGP wydając zaskarżone postanowienie, odnosząc się do zarzutów Skarżącego dotyczących błędów w zakresie ustaleń rzecznika dyscyplinarnego w zakresie przebiegu służby Skarżącego i braku w aktach osobowych wielu rozkazów personalnych o przyznaniu premii i podwyższeniu dodatku służbowego oraz listów gratulacyjnych świadczących o jego wzorowym wykonywaniu obowiązków służbowych, wskazał prawidłowo, że osoba wydająca ww. orzeczenie dyscyplinarne z [...] czerwca 2014r. zapoznała się z aktami osobowymi obwinionego i miała wiedzę o jego opiniach, nagrodach i odznaczeniach - co wynika z treści orzeczenia - strona czwarta. Skarżącemu wyjaśniono również, że załączony przez Skarżącego rozkaz personalny KWP z [...] lipca 2010r. nr [...] znajduje się w aktach osobowym w części trzeciej (k. 180). Prawidłowo też KGP podniósł, że sposób prowadzenia akt osobowych określa zarządzenie KGP z [...] czerwca 2005r. nr [...] w sprawie zasad prowadzenia przez przełożonych dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem służbowym policjantów oraz sposobu prowadzenia akt osobowych. W myśl § 3 ust. 2 pkt 3 lit. b i c ww. zarządzenia w aktach osobowych policjanta w części trzeciej gromadzi się rozkazy personalne o nawiązaniu, zmianach i rozwiązaniu stosunku służbowego oraz rozkazy personalne o ustaleniu wysługi lat dla celów uposażeniowych i nagród jubileuszowych. Przywołane zarządzenie nie nakłada obowiązku gromadzenia rozkazów dotyczących przyznanych premii i nagród, jak również listów gratulacyjnych. Wyjaśnienie tych kwestii stanowiło odniesienie się do zarzutów Skarżącego i nie mogło być poczytane za wadliwość, szczególnie, że organ odwoławczy utrzymał w mocy ww. postanowienie KWP o odmowie wznowienia postępowania, w którym uznano, że Skarżący w zakresie przesłanki z art. 135r ust. 1 pkt 3 u.P. uchybił terminowi z art. art. 135r ust. 7 u.P. KGP trafnie wskazał również dlaczego za nieuzasadniony należało uznać zarzut Skarżącego o przewlekłym prowadzeniu postępowania, w którym odmówiono wznowienia postępowania dyscyplinarnego zakończonego ww. orzeczeniem KWP z [...] czerwca 2014r., które stało prawomocne i ostateczne, gdyż Skarżący nie zdecydował się na uruchomienia w stosownym trybie zwykłych środków odwoławczych. Do Skarżącego należała decyzja o wyborze środka ochrony prawnej: złożenia odwołania (w terminie 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia organu pierwszej instancji) lub (po uprawomocnieniu się orzeczenia – [...] lipca 2014r.) złożenia wniosku o wznowienie postępowania, z przyczyn określonych w art. 135r ust. 1 u.P. Skarżący pismem z [...] maja 2018r. uzupełnił pierwotny wniosek i wskazał nowe okoliczności sprawy będące podstawą do wznowienia postępowania dyscyplinarnego. W piśmie z [...] maja 2018r. Skarżący zastrzegł też możliwość złożenia kolejnego uzupełnienia wniosku, po zapoznaniu się z aktami postępowania dyscyplinarnego, które nastąpiło [...] maja 2018r., po wydaniu zgody na udostępnienie wymienionemu archiwalnych akt tego postępowania przez KWP, a które to uzupełnienie Skarżący wniósł pismem z [...] maja 2018r., wskazując kolejne nowe kwestie podlegające rozpoznaniu. Tym samym nie można przyjąć, że organy administracyjny, wydając znajdujące się w aktach sprawy postanowienia: KWP postanowienie z [...] czerwca 2018r. i KGP postanowienie z [...] września 2018r., naruszyły którykolwiek z przepisów u.P. wskazanych w skardze. Sąd stwierdza również, że skoro organy administracyjne obu instancji uznał, że w sprawie doszło uchybienia terminu z przepisu art. 135r ust. 7 u.P. i wydały postanowienia formalne o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego, nie mogły dopuścić się naruszenia art. 135s u.P. w kontekście okoliczności podniesionych w skardze. Z treści art. 135s ust. 1 u.P. wynika, że przepis ten ma zastosowanie dopiero po wznowieniu postępowania dyscyplinarnego, co w sprawie nie miało miejsca. 5. Sąd, mając powyższe okoliczności na względzie, uznał, że zasadne jest oddalenie skargi na mocy art. 151 P.p.s.a. w związku z art. 119 pkt 2 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło