II SA/Wa 2127/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Sławomir Antoniuk, Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2016 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na pierwszy rok studiów drugiego stopnia stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji Komisja Rekrutacyjna Instytutu [...] Uniwersytetu [...] decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 169 ust. 10, 12 i 14 oraz art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 572 ze zm.) i art. 104 k.p.a. w związku z § 9 ust. 1 pkt 3 i 6 oraz ust. 2, § 19, § 31 ust. 2, § 35 Uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na studia pierwszego stopnia, jednolite studia magisterskie i studia drugiego stopnia na Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2014/2015 (Monitor [...] Nr 5A, poz. 98 ze zm.) oraz w związku z § 3 ust. 1 pkt 4 i ust. 2, § 6 Zarządzenia nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. w sprawie szczegółowych unormowań dotyczących postępowania rekrutacyjnego na studia pierwszego stopnia, jednolite studia magisterskie i studia drugiego stopnia na Uniwersytecie [...] na rok akademicki 2014/2015 (Monitor [...] poz. 6), odmówiła przyjęcia A. K. na I rok studiów drugiego stopnia na kierunku [...], profil ogólnouniwersytecki prowadzonych na Wydziale [...] w roku akademickim 2014/2015 na Uniwersytecie [...]. W uzasadnieniu podano, iż zgodnie z warunkami i trybem postępowania rekrutacyjnego, ustalonymi przez Senat Uniwersytetu [...] w Załączniku nr [...] do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] , komisja rekrutacyjna wzięła pod uwagę uzyskane przez wymienionego oceny na dyplomie i średnią z toku studiów w postępowaniu kwalifikacyjnym na I rok studiów drugiego stopnia. Po przeliczeniu tych wartości na punkty uzyskał on 44,90 punktów, co nie pozwoliło przyjąć na studia zgodnie z ustalonym w Uchwale Nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] limitem miejsc. Ostatnia osoba przyjęta na studia miała 49,40 punktów. Po rozpatrzeniu odwołania A. K. od powyższej decyzji, Prorektor do spraw studentów i jakości kształcenia Uniwersytetu [...] decyzją z dnia [...] września 2014 r. nie stwierdzając żadnych nieprawidłowości po stronie Komisji Rekrutacyjnej Instytutu [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 2100/14 uchylił powyższą decyzje z uwagi na naruszenie przez organ przepisów postępowania administracyjnego, zwłaszcza art. 77 § 1 i art. 107 § 34 k.p.a. Sąd stwierdził brak w aktach sprawy dokumentów niezbędnych do oceny prawidłowości przeprowadzonego postępowania rekrutacyjnego, a także istotne braki w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Prorektor do spraw studentów i jakości kształcenia decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...], na podstawie art. 169 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, 12, 14 i 15 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym, i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., § 36 ust. 3 Statutu Uniwersytetu [...] przyjętego Uchwalą Nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. w sprawie nadania Statutu Uniwersytetowi [...] (t.j. Monitor [...] z 7 lipca 2015 r. poz. 150), § 26 Uchwały Nr [...] Senatu Uniwersytetu [....] z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na studia pierwszego stopnia, jednolite studia magisterskie i studia drugiego stopnia na Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2014/2015. Działu XIX pkt 1 ppkt 1.10 Załącznika nr [...] do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 roku, § 2 ust. 1 Zarządzenia nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. w sprawie szczegółowych unormowań dotyczących postępowania rekrutacyjnego na studia pierwszego stopnia, jednolite studia magisterskie i studia drugiego stopnia na Uniwersytecie [...] na rok akademicki 2014/2015 - po rozpatrzeniu odwołania A. K. od decyzji Komisji Rekrutacyjnej Instytutu [...] z dnia [...] lipca 2014 r. (Nr [...]) odmawiającej przyjęcia na I rok stacjonarnych studiów drugiego (o profilu kształcenia ogólnoakademickim) na kierunku [...] w Instytucie [...] na Wydziale [...] Uniwersytetu [...] w roku akademickim 2014/2015 – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji podano, iż Uczelniana Komisja Rekrutacyjna, która w myśl art. 169 ust. 12 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym jest organem właściwym do rozpatrywania odwołań od decyzji w sprawie nieprzyjęcia na studia, wydawanych przez komisje rekrutacyjne, dokonała ponownej analizy zgromadzonych dokumentów dotyczących przebiegu postępowania kwalifikacyjnego i odwoławczego w sprawie A. K. Wymieniony ubiegał się o przyjęcie w roku akademickim 2014/2015 na studia stacjonarne drugiego stopnia (o profilu kształcenia ogólnoakademickim) na kierunku [...] w Instytucie [...] na Wydziale [...] Uniwersytetu [...]. Komisja Rekrutacyjna Instytutu [...] uwzględniła wskazany i wpisany do systemu Internetowej Rejestracji Kandydatów ostateczny wynik z ukończonych na Politechnice [...] studiów (4,12) oraz wpisaną przez kandydata średnią ocen z dotychczasowych studiów (3,7). Uwzględniając powyższe wartości Komisja Rekrutacyjna Instytutu [...] ustaliła wynik rekrutacyjny A. K. Kandydat uzyskał 44, 9 pkt. Organ wskazał, iż zgodnie z § 26 uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r. na podstawie wyników uzyskanych w postępowaniu kwalifikacyjnym przez kandydatów tworzy się w malejącej kolejności uzyskanej liczby punktów listę rankingową, która określa kolejność przyjmowania na studia kandydatów w ramach limitu miejsc ustalonego dla danego kierunku studiów (specjalności) i formy studiów. Na liście rankingowej stworzonej przez Komisję Rekrutacyjną Instytutu [...], zgodnie z obowiązującymi w rekrutacji na rok akademicki 2014/2015 zasadami rekrutacji, wynik A. K. okazał się niewystarczający do przyjęcia na studia. Ostatnia osoba zakwalifikowana na studia stacjonarne drugiego stopnia na kierunku [...] uzyskała 49,606 pkt., natomiast przyjęta na wspomniany kierunek studiów, po uwzględnieniu wszystkich przesunięć na liście rankingowej, wynikających z rezygnacji kandydatów zakwalifikowanych na studia, którzy uzyskali wyższą punktację niż odwołujący się A. K., uzyskała 49,40 pkt. Dlatego Komisja Rekrutacyjna podjęła decyzję w sprawie nieprzyjęcia na studia A. K. W odwołaniu od powyższej decyzji A. K. przytoczył szereg przepisów, pochodzących z różnych aktów normatywnych. Niektóre z aktów prawnych, jak Zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie ustanowienia europejskich ram kwalifikacji dla uczenia się przez całe życie, Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 2 listopada 2011 r. w sprawie Krajowych Ram Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego, Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 8 sierpnia 2011 r. w sprawie obszarów wiedzy, dziedzin nauki i sztuki oraz dyscyplin naukowych i artystycznych, stanowią załączniki do odwołania. Jednocześnie stwierdził, że "czuje się potraktowany krzywdząco i niesprawiedliwie". Nie sformułował natomiast zarzutów i nie wskazał na jakiekolwiek naruszenia warunków i trybu rekrutacji leżące po stronie Komisji Rekrutacyjnej Instytutu [...], czy też innego organu Uniwersytetu [...], czego wymaga art. 169 ust. 14 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym. Organ odwoławczy podkreślił że Komisja Rekrutacyjna podejmując rozstrzygniecie w sprawie A. K. stosowała obowiązujące w postępowaniu rekrutacyjnym na rok akademicki 2014/2015 przepisy aktów prawnych powszechnie obowiązujących, przede wszystkim ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz przepisy aktów prawnych wewnętrznie obowiązujących takich jak: Statut Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., postanowienia uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r., przepisy Zarządzenia nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] stycznia 2014 roku. Fakt cytowania i dołączenia do odwołania Zalecenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie ustanowienia europejskich ram kwalifikacji dla uczenia się przez całe życie oraz Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 2 listopada 2011 r. w sprawie Krajowych Ram Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego oraz Curriculum Vitae może wskazywać, że odwołujący się chciałby, aby w procesie rekrutacyjnym na rok akademicki 2014/2015 na studia stacjonarne drugiego stopnia na kierunku [...] uwzględnione zostały efekty kształcenia formalnego zdobytego przez niego na studiach doktoranckich na Wydziale [...] Politechniki [...] , studiach podyplomowych "[...] " na Wydziale [...] i Uniwersytetu [...] , studiach podyplomowych "[...]" w [...]. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 169 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym - do odbywania studiów w uczelni może być dopuszczona osoba, która spełnia warunki rekrutacji ustalone przez uczelnię na podstawie ust. 2 tego artykułu - oraz w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia drugiego stopnia - posiada tytuł magistra, licencjata, inżyniera lub tytuł równorzędny. Szczegółowe kryteria naboru zawarte w Dziale XIX Załącznika nr [...] do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r.. o których była wcześniej już mowa, nie przewidują przyznawania dodatkowych punktów w związku z ukończeniem studiów podyplomowych czy doktoranckich. Komisja Rekrutacyjna Instytutu [...] nie miała podstaw prawnych, aby uwzględnić w procesie rekrutacji A. K. na studia na kierunku [...] jego pozaformalnych efektów uczenia się. Przywołane w odwołaniu Zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie ustanowienia europejskich ram kwalifikacji dla uczenia się przez całe życie, jako mające charakter niewiążący, powinno zostać wdrożone zgodnie z krajowym prawem i praktyką. Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r., zmieniająca ustawę Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2014 r. poz. 1198) dodała w art. 1 pkt. 116 do ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym art. 170f. zgodnie z którym organizację potwierdzania efektów kształcenia określa senat uczelni. Zasady, warunki i tryb potwierdzania efektów kształcenia oraz sposób powoływania i tryb działania komisji weryfikujących efekty uczenia się określa Uchwała nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2015 r. w sprawie potwierdzania efektów uczenia się zdobytych poza edukacją formalną na Uniwersytecie [...] (Monitor [...] poz. 108), która wejdzie w życie 1 października 2016 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. K. podniósł, iż zaskarżona decyzja wydana przez Uczelnianą Komisję Rekrutacyjną Uniwersytetu [...] z dnia [...] października 2015 r. jak i przez Komisję Rekrutacyjną Instytutu [...] z dnia [...] lipca 2014 r. są dla niego krzywdzące i nie sprawiedliwe, ponieważ naruszają jego prawa zagwarantowane Konstytucją RP. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia 20 maja 2015 r. popierając wniesioną skargę wskazał na: 1) naruszenie art. 169 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, przez jego niezastosowanie i wydanie decyzji przez Prorektora do spraw studentów i jakości kształcenia, podczas gdy, zgodnie z treścią naruszonego przepisu decyzja winna być wydana przez Uczelnianą Komisję Rekrutacyjną, co doprowadziło do zaistnienia w niniejszym postępowaniu przesłanki z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a., tj. decyzja została wydana z naruszeniem przepisów o własności, 2) naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 9 k.p.a., art. 64 § 2 k.p.a. w zw. z art. 169 ust. 14 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym, co miało wpływ na wynik sprawy, poprzez zaniechanie wyjaśnienia, wezwania wnoszącego odwołanie do usunięcia dostrzeżonych braków. Podnosząc powyższe zarzuty, pełnomocnik skarżącego wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, ewentualnie o uchylenie decyzji w całości i przyznanie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 169 ust. 12 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym, organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie nieprzyjęcia na studia, wydanych przez komisje rekrutacyjne, jest uczelniana komisja rekrutacyjna (dalej jako UKR). Stosownie do postanowień § 7 ust. 1 i 2 Uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na studia pierwszego stopnia, jednolite studia magisterskie i studia drugiego stopnia na Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2014/2015, uchwały komisji rekrutacyjnych oraz UKR zapadają zwykłą większością głosów. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego. Posiedzenia komisji rekrutacyjnych oraz UKR są protokołowane, a protokoły są podpisywane przez przewodniczących i członków komisji. W myśl § 6 ust. 1 tej Uchwały, przewodniczącym UKR jest Prorektor ds. studentów i jakości kształcenia. Natomiast przepis § 11 ust. 1 Uchwały nr [...] określając w pkt 4, iż do zadań UKR należy podjęcie decyzji w sprawie odwołań od decyzji komisji rekrutacyjnych wskazuje w ust. 2, iż UKR może upoważnić swojego przewodniczącego do wykonywania jej zadań, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem pkt 4. W świetle powyższych unormowań, nie może budzić wątpliwości, iż organem właściwym do rozpatrzenia odwołań od decyzji w sprawie nieprzyjęcia, wydanych przez komisje rekrutacyjne, jest uczelniana komisja rekrutacyjna i w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prorektor do spraw studentów i jakości kształcenia wyraźnie to zaakcentował. Wskazał, iż uczelniana komisja rekrutacyjna, która w myśl art. 169 ust. 12 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym jest organem właściwym do rozpatrywania odwołań od decyzji w sprawie nieprzyjęcia na studia, dokonała ponownej analizy zgromadzonych dokumentów dotyczących przebiegu postępowania kwalifikacyjnego i odwoławczego w sprawie A. K. Powyższe wskazanie nie znajduje jednakże potwierdzenia w aktach postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. W aktach tych, poza opinią komisji rekrutacyjnej w sprawie odwołania od decyzji o nieprzyjęciu na studia (k.4), protokołu posiedzenia komisji rekrutacyjnej z dnia [...] lipca 2014 r. (k.12) oraz uchwałą Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] września 2014 r. upoważniającej Przewodniczącą [...] M. K., Prorektor ds. studentów i jakości kształcenia do podpisywania w imieniu UKR decyzji w sprawie odwołań (k.42), brak jest dokumentów, o którym mowa w powołanym wyżej § 7 Uchwały nr [...] Statutu [...] z posiedzenia Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej i uchwały tejże Komisji w przedmiocie rozpatrzenia odwołania A. K. od decyzji Komisji Rekrutacyjnej odmawiającej przyjęcia na studia. Zauważyć należy, iż na brak w aktach sprawy dokumentów niezbędnych do oceny prawidłowości przeprowadzonego w rozpatrywanej sprawie postępowania administracyjnego wskazywał Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 czerwca 2015 r. uchylającym decyzję organu z dnia [...] września 2014 r. Pomimo powyższego, w wskazanym wyżej zakresie materiał nie został przez organ uzupełniony. Należy zgodzić się ze skarżącym, iż brak w aktach postępowania administracyjnego dokumentów potwierdzających, iż odwołanie rozpatrzyła Uczelniana Komisja Rekrutacyjna, nie pozwala odeprzeć zarzutu skargi, iż zaskarżona decyzja została wydana przez nieuprawniony organ – Prorektora ds. studentów i jakości kształcenia. Ponownie rozpoznając sprawę, decyzję w przedmiocie rozpatrzenia odwołania powinna podjąć Uczelniana Komisja Rekrutacyjna i okoliczność ta musi znaleźć jednoznaczne odzwierciedlenie w aktach postępowania administracyjnego. Samo bowiem wskazanie w uzasadnieniu decyzji, iż Uczelniana Komisja Rekrutacyjna dokonała ponownej analizy zgromadzonych dokumentów, nie czyni zadość wymogom art. 169 ust. 15 ustawy o szkolnictwie wyższym i postanowienia § 7 ust. 2 Uchwały nr [...] Senatu [...] Uniwersytetu [...]. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.