II SA/Wa 2128/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Joanna Kube, Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi M. S. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] września 2024 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby uchyla zaskarżone orzeczenie. Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, zw. dalej "CKL", orzeczeniem z dnia [...] września 2024 r. nr [...] utrzymała w mocy orzeczenie Dolnośląskiej Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych we Wrocławiu, zw. dalej "RKL", z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] którym uznała M. S., zw. dalej "skarżącym", za niezdolnego do służby w Policji z powodu nadciśnienia tętniczego I stopnia wg PTNT. W uzasadnieniu CKL wskazała, że skarżący jako kandydat do Policji został skierowany do RKL celem ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do służby. Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. 2024 r., poz. 310 ze zm.) zdolność fizyczną i psychiczną kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Ochrony Państwa, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie Więziennej ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby: 1) kategoria Z - "zdolny", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby; 2) kategoria N - "niezdolny", która oznacza, że stwierdzone choroby lub ułomności uniemożliwiają mu pełnienie służby. Kategorię zdolności kandydata do służby w Policji ustala się w oparciu o kolumnę [...] wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby zawartą w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony (Dz.U. z 2023 r., poz. 2392), zw. dalej "rozporządzeniem". Rozpoznanie nadciśnienia tętniczego I stopnia figuruje w wykazie chorób i ułomności wraz kategoriami zdolności do służby zawartym w § 51 pkt. 1 i kwalifikuje skarżącego wg. kolumny 4 do kategorii zdolności do służby N, tj. jako niezdolny do służby. Na podstawie dokumentacji medycznej u skarżącego stwierdzono występowanie nadciśnienia tętniczego. Z wpisów lekarza rodzinnego wynika, że farmakoterapia została włączona w maju 2023 r. Wizyta w dniu [...] maja 2024 r. wiązała się z wystawieniem recepty na [...] na okres 90 dni. Nadto, od [...] kwietnia 2023 r. do [...] czerwca 2023 r. stwierdzano częściową niezdolność do pracy z powodu nadciśnienia tętniczego. Z informacji kardiologa z dnia [...] sierpnia 2023 r. wynika, że po przeprowadzeniu diagnostyki postawiono rozpoznanie nadciśnienia samoistnego (pierwotnego), zalecono stosowanie leku [...] mg [...] x dziennie, domową kontrolę pomiarów ciśnienia, dietę śródziemnomorską, regularny wysiłek fizyczny oraz okresową kontrolę badań laboratoryjnych. Natomiast podczas konsultacji w dniu [...] sierpnia 2024 r. kardiolog zalecił diagnostykę w kierunku nadciśnienia wtórnego lub ewentualny "efekt białego fartucha". CKL podkreśliło, że dla kandydata zarówno nadciśnienie tętnicze (niezależnie od stopnia zaawansowania), jak i podwyższone wartości ciśnienia tętniczego wymagające dalszej diagnostyki i obserwacji § 45 p. 2 rozporządzenia stanowią przeciwwskazanie do służby. Przywołany w konsultacji kardiologicznej "efekt białego fartucha", jako reakcja emocjonalna (presyjna), w świetle ewentualnej przyszłej służby w Policji może stwarzać realne zagrożenie wystąpienia poważnego rozstroju zdrowia w sytuacji stresowej w przyszłej służbie. CKL podkreśliła, że w początkowym stadium choroby nadciśnieniowej nie są obserwowane zmiany narządowe pod postacią np. przerostu mięśnia sercowego obserwowanego w badaniach obrazowych serca, czy zmian na dnie oka.  Z powyższych względów CKL stwierdza, że orzeczenie RKL z dnia [...] lipca 2024 r. jest merytorycznie słuszne, przez co zaskarżone orzeczenie zostało utrzymane w mocy. Skargę na orzeczenie CKL z dnia [...] września 2024 r. wniósł M. S. zarzucając: I.naruszenie prawa materialnego, tj.: art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o komisjach lekarskich poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na wydaniu decyzji o niezdolności do służby skarżącego podczas, gdy organ winien był wydać decyzję stwierdzającą zdolność do służby; II.naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na treść orzeczenia, tj.: a) art 133 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art 4 i 33 ust. 1 ustawy o komisjach lekarskich poprzez jego niezastosowanie polegające na nieuchyleniu decyzji administracyjnej w całości i nieorzeczenie co do istoty sprawy, poprzez stwierdzenie zdolności do służby w Policji, z uwagi na dokonanie oceny stanu zdrowia skarżącego na niepełnej dokumentacji i niewiarygodnych badaniach, niezgodnych ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem gdyby organ wydał orzeczenie na podstawie wszystkich dokumentów to stwierdziłby zdolność do służby; b) art 4 ustawy o komisjach lekarskich w zw. z art 80 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na: - dokonaniu dowolnej oceny zgromadzonego materiału i oparcie się wyłącznie na wskazaniach elektrycznego ciśnieniomierza z pominięciem innych dokumentów (w tym raportu z badania holterem lub karty konsultacji kardiologicznej) o których mowa w art. 33 ust. 1 in fine ustawy o komisjach lekarskich, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem gdyby organ dokonał wszechstronnej i swobodnej, a nie dowolnej oceny dowodów to uznałby, że nie można stwierdzić nadciśnienia tętniczego wyłącznie na podstawie jednorazowego wskazania elektronicznego ciśnieniomierza z pominięciem w szczególności raportu badania holterem z dnia [...] czerwca 2023 r., podczas gdy wszechstronna i swobodna ocena dowodów prowadzi do wniosku, że nie ma podstaw do stwierdzenia niezdolności do służby; - dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego polegające na zignorowaniu wytycznych ESC/ESH (o których mowa w art 51 rozporządzenia) dotyczące postępowania w nadciśnieniu tętniczym oraz zignorowaniu błędu RKL który oparł się na niewystarczającym materiale, które to uchybienie miało istotny wpływ na orzeczenie, bowiem w razie uwzględnienia tych wytycznych organ winien był po ich uwzględnieniu uchylić w odpowiednim zakresie zaskarżoną decyzję i orzec co do istoty sprawy z uwzględnieniem międzynarodowych wytycznych, podczas gdy swobodna ocena dowodów oparta na całokształcie materiału postępowania, uzupełnionego przez organ winna doprowadzić do wydania decyzji kasatoryjnej przez organ II instancji; - dokonanie dowolnej oceny dowodów przejawiającej się w uznaniu za niezdolnego do służby skarżącego z uwagi na nadciśnienie tętnicze, podczas gdy z przeprowadzonych badań, w tym w szczególności z dnia [...] czerwca 2023 r. oraz z dnia [...] Sierpnia 2024 r. wynika, że skarżący nie miał wyższego ciśnienia, wedle wskazań profesjonalnego sprzętu w postaci "holter" niż 140, a jest to granica "normalnego ciśnienia", podczas gdy swobodna i całościowa (holistyczna) ocena dowodów winna prowadzić do wniosku, że skarżący jest zdolny do służby; c) art. 4 ustawy o komisjach lekarskich w zw. z art 77 § 1 in fine k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, polegające na nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego, w tym przede wszystkim dokumentu w postaci raportu z badania holterem z dnia [...] czerwca 2023 r. oraz z dnia [...] sierpnia 2024 r., które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem z ww. dokumentów jednoznacznie wynika, że dotychczasowe rozpoznanie nadciśnienia opiera się na badaniach o wątpliwej wartości diagnostycznej, podczas gdy dokonanie wszechstronnej i swobodnej oceny, opartej także na ww. dokumentach powinno prowadzić do wniosku, że skarżący nie ma nadciśnienia tętniczego; d) art. 46 ustawy o komisjach lekarskich poprzez jego niezastosowanie, polegające na niezapoznaniu się ze wszystkimi dokumentami w sprawie (bądź na niewszechstronnym ich nierozważeniu) w szczególności raportu z badania holterem z dnia [...] czerwca 2023 r. i nieprzeprowadzeniu dodatkowych specjalistycznych badań, mimo że taki obowiązek wynikał zarówno z ww. unormowania i § 51 pkt 1 i 2 rozporządzenia, podczas gdy z dotychczas zgromadzonego materiału dowodowego nie sposób wysnuć wniosków, do których doszły oba organy; e) § 51 pkt 1 i 2 rozporządzenia poprzez ich niezastosowanie, polegające na ustaleniu niezdolności do służby kandydata w oparciu o jedno badanie zwykłym elektronicznym ciśnieniomierzem, podczas gdy zgodnie z ww. rozporządzeniem i wytycznymi Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego (PTNT) ustalenie takiego schorzenia może nastąpić wyłącznie po przeprowadzeniu co najmniej dwóch badań podczas dwóch różnych wizyt, a u osób u których pomiar ciśnienia wskazuje wartości przekraczające średnią [...] winno nastąpić dodatkowe badanie. Natomiast diagnostyka wymaga przeprowadzenia nadto badania przedmiotowego, którego w ogóle nie wykonano; f) art. 4 ustawy o komisjach lekarskich w zw. z art 6 k.p.a. w zw. z art 7 i 8 Konstytucji poprzez ich niezastosowanie polegające na nieuprawnionym wydaniu decyzji o niezdolności do służby wyłącznie na podstawie twierdzenia, że potrzeba szerszej diagnostyki w zakresie rzekomego nadciśnienia tętniczego sama w sobie wyklucza zdolność do służby, podczas gdy zgodnie z ww. rozporządzeniem i ustawą o komisjach lekarskich organ winien był przeprowadzić dodatkowe badania. g) uchybienia te miały relewantny wpływ na treść rozstrzygnięcia, gdyż zgromadzony w sposób wadliwy materiał dowodowy nie pozwalał na dokonanie właściwej subsumpcji normy prawnej, wobec czego na skutek uchybień procesowych doszło do błędu w ustaleniach faktycznych polegających na ustaleniu, iż skarżącemu dolega nadciśnienie tętnicze, co w konsekwencji doprowadziło do zastosowania błędnej normy prawa materialnego. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz utrzymanego nim orzeczenia RKL oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Nadto wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci rezonansu magnetycznego serca z kontrastem z dnia [...] maja 2023 r., z ostrożności procesowej również z karty wizyty z dnia [...] sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zw. dalej "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie CKW wniosła o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, zaś ani uczestnik postępowania, ani skarżący nie zażądali przeprowadzenia rozprawy. W związku z powyższym Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie. Podstawę wydania zaskarżonego orzeczenia CKL z dnia [...] września 2024 r. stanowiły przepisy ustawy z dnia [...] listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Ustawa ta określa zasady działania komisji lekarskich oraz zasady i tryb orzekania przez te komisje w sprawach ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej kandydatów do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Ochrony Państwa, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie Więziennej. Stosownie do art. 5 ustawy o komisjach lekarskich, zdolność fizyczną i psychiczną kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Ochrony Państwa, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie Więziennej ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby: 1) kategoria Z – "zdolny", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby; 2) kategoria N – "niezdolny", która oznacza, że stwierdzone choroby lub ułomności uniemożliwiają mu pełnienie służby. W myśl art. 32 ust. 1 i 2 ustawy, rejonowa komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie kandydata do służby i sporządza protokół badania, który zawiera wyszczególnienie wszystkich chorób i ułomności, także tych, które nie obniżają zdolności do służby. Komisja lekarska może skierować osobę badaną na badanie specjalistyczne, psychologiczne oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych w wyznaczonym terminie. Komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego, oraz dokumentacji medycznej (...) (art. 33 ust. 1 ustawy). Orzeczenie komisji lekarskiej zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3 ustawy. Orzeczenia komisji lekarskich, które ustalają trwałą lub całkowitą niezdolność do służby uzasadnia się szczegółowo (art. 39 ust. 1 i ust. 5 ustawy). Od orzeczenia rejonowej komisji lekarskiej osobie badanej lub podmiotowi kierującemu tę osobę do rejonowej komisji lekarskiej przysługuje odwołanie do Centralnej Komisji Lekarskiej w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia (art. 42 ust. 1 i art. 43 ust. 1 ustawy). CKL rozpatruje odwołanie w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania albo w terminie 60 dni od dnia jego otrzymania w przypadku konieczności wykonania dodatkowych badań lub uzyskania dodatkowych dokumentów, po zapoznaniu się ze wszystkimi dokumentami w sprawie, a w razie potrzeby również po przeprowadzeniu niezbędnych badań lub po zleceniu przeprowadzenia dodatkowych badań lekarskich, w tym obserwacji w podmiocie leczniczym, lub po dostarczeniu na jej żądanie dodatkowych dokumentów (art. 46 ustawy). Zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy, CKL po rozpatrzeniu odwołania: 1) utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie albo 2) uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i wydaje nowe, albo 3) uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez rejonową komisję lekarską. Do postępowania odwoławczego prowadzonego przez CKL stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed rejonowymi komisjami lekarskimi (ust. 3). Z powyższego wynika, że przepisy ustawy o komisjach lekarskich regulują pewne kwestie proceduralne odmiennie od rozwiązań przyjętych w procedurze określonej w Kodeksie postępowania administracyjnego. Jednakże stosownie do art. 4 ustawy o komisjach lekarskich, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Utrzymując w mocy orzeczenie RKL z dnia [...] lipca 2024 r. CKL podzieliła jej stanowisko co do kwalifikacji rozpoznanych schorzeń: nadciśnienie tętnicze [...] § 51 p.1 kol 4 - kat N; skrzywienie przegrody nosa, nos drożny § 28 p.1. kol. 4 - kat Z; stan po zabiegach artroskopowych obu stawów kolanowych wygojony bez uchwytnych deficytów i deformacji – bez §. Kwalifikacja ta została dokonana w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz.U. z 2023 r., poz. 2392 ze zm.). Zgodnie z załącznikiem do ww. rozporządzenia "Wykaz chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa albo funkcjonariusza tych służb" i zawartych w nim szczegółowych objaśnień i zalecanych czynności do kwalifikacji orzeczniczej na podstawie § 51 według punktu 1 u kandydatów do służby należy uwzględnić pomiary ambulatoryjne wykonywane przez pracowników ochrony zdrowia oraz wyniki badań dodatkowych: ABPM, echa serca. Biorąc pod uwagę przywołany wykaz, w tym szczegółowe objaśnienia i zalecenia, stwierdzić należy, że z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia nie wynika z jakich powodów CKL uznała za zasadną kwalifikację schorzenia u skarżącego przez RKL w postaci nadciśnienia tętniczego pierwszego stopnia. Uzasadnienie nie zawiera w tym względzie żadnej argumentacji poza wskazaniem kiedy skarżącemu wdrożono farmakologię, kiedy przeprowadzono konsultację kardiologiczną wraz z diagnostyką oraz kiedy skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim (z powodu nadciśnienia tętniczego). Nie sposób jednak z treści uzasadnienia orzeczenia wywieść jakie badania składały się na ową diagnostykę oraz jakie były ich wyniki. W ocenie Sądu wydają się one być kluczowe przy kwalifikacji tego typu schorzenia, a to za sprawą regulacji rozporządzenia z którego treści normatywnej jednoznacznie wynika, że niewystarczające są pomiary ambulatoryjne wykonywane przez pracowników ochrony zdrowia, a należy je zestawić z wynikami badań dodatkowych, tj. ABPM oraz echem serca. CKL nie wyjaśniła swego stanowiska zwłaszcza w kontekście argumentacji odwołania, gdzie skarżący przywołuje treść § 51 pkt 1 oraz objaśnień szczegółowych do tej jednostki redakcyjnej, które mają przecież charakter normatywny. CKL nie odniosła się w żaden sposób do dokumentów załączonych do odwołania, w tym w szczególności do opisu badania holtera EKG i holtera ciśnieniowego. Jest to o tyle istotne, że jak sama CKL w konkluzji stwierdza, że nadciśnienie tętnicze u skarżącego może być "efekt białego fartucha", jako reakcja emocjonalna, a tym samym wymaga dalszej diagnostyki i obserwacji. Natomiast szczegółowe badania, a wśród nich ABPM, pozwolą przecież na wykrycie tzw. "efektu białego fartucha" (podwyższonego ciśnienia tylko w gabinecie lekarskim) oraz "nadciśnienia maskowanego" (prawidłowego ciśnienia w gabinecie, a podwyższonego w życiu codziennym). I jakkolwiek nie ulega wątpliwości, że podstawą wydania orzeczenia w przedmiocie zdolności do służby jest dokumentacja orzecznicza zgromadzona przed komisją lekarską, to jednak koniecznym, zdaniem Sądu, było ustosunkowanie się przez CKL do załączonych do odwołania dokumentów zwłaszcza w kontekście kwalifikacji schorzenia dokonanej przez RKL. CKL, nie wyjaśniając z jakich powodów uznała za prawidłowe zakwalifikowanie przez RKL schorzeń skarżącego do § 51 pkt 1 i nie odnosząc się do zarzutów i argumentów odwołania, dopuściła się naruszenia art. 39 ust. 5 w zw. z art. 47 ust. 3 ustawy. W istocie bowiem uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia jest ogólnikowe i nieprzekonujące, a w konsekwencji nie poddaje się kontroli Sądu. Uzasadnienie orzeczenia, które ma charakter decyzji administracyjnej, powinno być tak skonstruowane, aby zarówno osoba badana, jak i sąd administracyjny kontrolujący legalność orzeczenia, miał możliwość poznania motywów, jakimi kierował się organ podejmując rozstrzygnięcie w sprawie. Rolą uzasadnienia jest objaśnienie toku rozumowania, który doprowadził organ (komisję lekarską) do zastosowania przepisu prawa w konkretnej sprawie. W sferze faktów (uzasadnienia faktycznego) chodzi o wyjaśnienie okoliczności wskazujących na potrzebę lub konieczność wydania decyzji w danej sprawie i wobec określonych podmiotów oraz wpływu tych okoliczności na treść rozstrzygnięcia. W sferze prawa (uzasadnienia prawnego) chodzi zaś o wskazanie obowiązującej normy i jej znaczenia ustalonego w drodze wykładni. Samo zatem stwierdzenie CKL, że skarżący wdrożoną ma farmakoterapię jak również, że z uwagi na nadciśnienie tętnicze przebywał na zwolnieniu lekarskim, nie czyni zadość obowiązkom CKL wynikającym z ww. przepisów ustawy. Konkludując stwierdzić należy, że zaskarżone orzeczenie CKL zostało wydane co najmniej przedwcześnie, z naruszeniem przywołanych powyżej przepisów ustawy, a naruszenie to, zdaniem Sądu, mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że sąd administracyjny kontrolując orzeczenia komisji lekarskich w przedmiocie zdolności do służby (określenie kategorii zdolności do służby) rozstrzyga kwestie formalne, dotyczące procedury wydawania orzeczeń oraz kwalifikacji rozpoznanych schorzeń do obowiązujących przepisów prawa. Sąd administracyjny nie rozstrzyga natomiast kwestii medycznych, a więc prawidłowości rozpoznania schorzeń czy zastosowanych do tego metod diagnostycznych. W związku z tym, podzielając zastrzeżenia skarżącego co do kwalifikacji rozpoznanych u niego schorzeń w świetle postanowień Wykazu, Sąd nie mógł odnieść się do tej części argumentacji skarżącego, która dotyczy samego rozpoznania u niego schorzenia. Ponownie rozpoznając sprawę CKL uwzględni dokonaną przez Sąd ocenę prawną. Podda wnikliwej analizie zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w kontekście schorzeń rozpoznanych u skarżącego przez RKL. W razie potrzeby przeprowadzi dodatkowe badania bądź zgromadzi dodatkową dokumentację. Rozważy argumentację przedstawioną w odwołaniu, również odnośnie kwalifikacji schorzeń do postanowień ww. "Wykazu chorób i ułomności (...)" i weźmie pod uwagę treść załączonych do odwołania dokumentów. Podejmując rozstrzygnięcie w sprawie należycie je uzasadni stosownie do poczynionych wyżej uwag i zgodnie z wymogami art. 39 ust. 5 w związku z art. 47 ust. 3 ustawy. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.