II SA/Wa 2132/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi G. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku oddala skargę Wojewoda [...] (dalej organ odwoławczy) decyzją z dnia [...] listopada 2024 roku nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] (dalej organ I instancji) z dnia [...] września 2024 roku nr [...] o utracie przez pana G. W. (dalej skarżący) statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] maja 2024 r. oraz o utracie prawa do zasiłku z dniem [...] maja 2024 r. Ustalono, że Starosta [...] decyzją z [...] maja 2024 r. nr [...] orzekł o uznaniu skarżącego z dniem [...] maja 2024 r. za osobę bezrobotną oraz o przyznaniu prawa do zasiłku od dnia [...] maja 2024 r. do dnia [...] maja 2025 r. w wysokości określonej w decyzji. W dniu [...] lipca 2024 r. do Powiatowego Urzędu Pracy w [...] wpłynęło pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] lipca 2024 r. z informacją, że skarżący od [...] maja 2024 r. nabędzie prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy. W dniu v lipca 2024 r. do Powiatowego Urzędu Pracy w [...] wpłynęło pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] lipca 2024 r. z informacją o anulowaniu pisma z [...] lipca 2024 r. w związku z toczącym się postępowaniem. Pismem z dnia [...] września 2024 r., które wpłynęło do Powiatowego Urzędu Pracy w [...] w dniu [...] września 2024 r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych ponownie poinformował, że skarżący z dniem [...] maja 2024 r. nabył prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy. Decyzją z dnia [...] września 2024 r. Starosta [...] orzekł o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] maja 2024 r. oraz o utracie prawa do zasiłku z dniem [...] maja 2024 r. Skarżący złożył odwołanie do Wojewody [...], w którym podnosi, że do chwili obecnej nie otrzymał informacji o przyznanej rencie na którą powołuje się Urząd Pracy. Wobec powyższego w ocenie skarżącego do czasu otrzymania tego dokumentu powinien być ubezpieczony i zarejestrowany w Urzędzie Pracy. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] września 2024 r. Rozpoznając sprawę w celu uzupełnienia materiału dowodowego wnioskiem z [...] września 2024 r. wystąpił z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o udzielenie informacji czy skarżący ma przyznane prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, a jeżeli tak to od jakiego dnia i na jaki okres, a w przypadku gdyby miał przyznane prawo do renty, wskazanie danych dotyczących decyzji przyznającej mu to prawo tj. numeru decyzji i daty wydania lub przesłania jej kopii. W dniu [...] listopada 2024 r. do organu odwoławczego wpłynęła odpowiedź Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na wniosek z [...] września 2024 r. Z tego pisma wynika, iż skarżący prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy nabył na podstawie decyzji z [...] września 2024 r. nr [...] do [...] sierpnia 2027 r. W ocenie organu w związku z tym, że skarżący prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy nabył od [...] maja 2024 r. to od tego dnia nie spełnia warunków ustawowej definicji bezrobotnego. Wskazał, że podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2024 r. poz. 475, ze zm. dalej ustawa o promocji). W jego ocenie decyzja wydana na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji wiąże skutek prawny utraty statusu osoby bezrobotnej z niespełnianiem warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji. Podniósł, że jednym z elementów definicji osoby bezrobotnej jest wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o promocji nieposiadanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Zauważył, że ustawodawca posłużył się sformułowaniem "renty z tytułu niezdolności do pracy" co oznacza, że przesłanka ta dotyczy osób które mają przyznane zarówno prawo do renty z tytułu całkowitej jak i częściowej niezdolności do pracy. Jego zdaniem osoba która posiada prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy nie może uzyskać oraz posiadać statusu osoby bezrobotnej. Wskazał, że z pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] listopada 2024 r., stanowiącego odpowiedź na wniosek organu odwoławczego wynika, iż skarżący prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy nabył na podstawie decyzji z [...] września 2024 r. nr [...] do [...] sierpnia 2027 r. Wobec powyższego stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i nie może być zmieniona. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący, wskazując że decyzje są błędne gdyż do chwili obecnej nie ma prawomocnej decyzji o przyznaniu renty z ZUS. W związku z powyższym uznał, że odwołanie jest całkowicie zasadne. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. z dnia 2 grudnia 2022 r., Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z dnia 8 lutego 2023r., Dz. U. z 2023 r., poz. 259 -zwaną dalej P.p.s.a."). Przedmiotem skargi jest decyzja organu odwoławczego z dnia [...] listopada 2024 roku nr [...] utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] września 2024 roku nr [...] o utracie przez pana G. W. statusu osoby bezrobotnej oraz o utracie prawa do zasiłku. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Z pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] listopada 2024 r., stanowiącego odpowiedź na wniosek organu odwoławczego wynika, iż skarżący prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy nabył na dalszy okres, na podstawie decyzji z [...].09.2024 r. nr [...], od [...] maja 2024 r. do [...] sierpnia 2027 r. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji, Starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2. Przepis art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji wiąże skutek prawny utraty statusu osoby bezrobotnej z niespełnianiem warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2. Jednym z takich warunków jest wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o promocji nieposiadanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Innymi słowy osoba posiadająca prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy nie może posiadać statusu osoby bezrobotnej. Powyższy zapis ustawowy oznacza, że status osoby bezrobotnej jest w pełni zdefiniowaną instytucją prawną, a nie stanem faktycznym wynikającym z braku wykonywania pracy zarobkowej. Przepis ten nie zawiera zwrotów niedookreślonych i nie pozostawia miejsca na ich swobodną interpretację, dlatego też organy administracji nie mają możliwości orzekania na podstawie uznania administracyjnego, a postępowanie wyjaśniające organu ogranicza się do ustalenia, czy w sprawie zachodzą okoliczności wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji. Termin utraty statusu osoby bezrobotnej został określony poprzez odesłanie do momentu niespełniania warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji i konieczne jest ustalenie go w zależności od okoliczności sprawy. Utrata statusu bezrobotnego wiąże się z zaistnieniem określonych okoliczności, tj. niespełnianiem warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji. Jednym z elementów definicji osoby bezrobotnej jest wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o promocji nieposiadanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Należy zauważyć, że prawo do pobierania zasiłku dla osób bezrobotnych jest ściśle związane z posiadaniem statusu osoby bezrobotnej. Tym samym utrata statusu osoby bezrobotnej powoduje utratę przez daną osobę prawa do zasiłku, co zostało stwierdzone przez organ łącznie z pozbawieniem statusu bezrobotnego w drodze decyzji deklaratoryjnej, na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust.1 pkt 2 lit. c w związku z art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji. Oznacza to, że pozbawienie statusu osoby bezrobotnej i związana z nim kwestia pozbawienia prawa do zasiłku dla bezrobotnych są ze sobą nierozerwalnie związane, tworzą całość i muszą być łącznie rozstrzygane. Art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c wyżej wymienionej ustawy stanowi, że bezrobotnym oznacza to osobę niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej (...), jeżeli (...) nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, renty socjalnej, renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę albo po ustaniu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności, nie pobiera nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, zasiłku macierzyńskiego lub zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego." Wobec powyższego zaistniała przesłanka do pozbawienia skarżącego statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku. Decyzji o pozbawieniu statusu bezrobotnego nadaje się zgodnie z przepisami powołanej ustawy rygor natychmiastowej wykonalności (art. 33 ust. 4ca powołanej ustawy). Oznacza to, że nie można wstrzymać wykonania decyzji, która już została wykonana, zgodnie z ustawą o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organ wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ rozstrzygając sprawę - oparł się na materiale prawidłowo zebranym, i dokonał jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, organy nie uzasadniły w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), oddalił skargę.