II SA/Wa 2137/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w sprawie ze skargi M. F. na orzeczenie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie uznania winnym popełnienia zarzucanego czynu i wymierzenia kary dyscyplinarnej nagany postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia - M. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie uznania winnym popełnienia zarzucanego czynu i wymierzenia kary dyscyplinarnej nagany. W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania powyższego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu wniosku nadmienił, że wykonanie orzeczenia spowoduje znaczną szkodę i może wywołać nieodwracalne skutki finansowe. Zaznaczył, że zostanie pozbawiony prawa do uzyskania ewentualnych premii i nagród. Zaskarżona decyzja stanowi również podstawę do wszczęcia postępowania w sprawie obniżenia dodatku służbowego. Pozbawienie nawet części dodatku służbowego spowoduje, że nie będzie w stanie zaspokoić swoich bieżących potrzeb co będzie przyczyną konieczności zadłużania się. Nadmienił także, że Komendant Wojewódzki Policji w [...] wydał rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] października 2017 r. którym pozbawił go 40% dodatku służbowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 718 ze zm.); zwanej dalej P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Konieczną przesłanką wstrzymania wykonania danego aktu jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na stronie skarżącej. O nieodwracalności skutku wynikającego z podjętego przez organ rozstrzygnięcia można mówić tylko wówczas, gdy wyrządzona szkoda, nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Zdaniem Sądu orzeczenie o wymierzeniu dyscyplinarnej kary nagany nie zawiera samo w sobie elementu wykonalności, gdyż kara ta, jak stanowi art. 134a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2067 ze zm.), oznacza jedynie wytknięcie ukaranemu przez przełożonego dyscyplinarnego niewłaściwego postępowania. Jedyną zaś czynnością wykonawczą (o charakterze technicznym), związaną bezpośrednio z prawomocnym orzeczeniem dyscyplinarnym jest włączenie tego dokumentu do akt osobowych policjanta (art. 135o ust. 5 tej ustawy). Orzeczenie dyscyplinarne o wymierzeniu kary nagany nie wywołuje również automatycznie i bezpośrednio skutków związanych z uposażeniem ukaranego funkcjonariusza, którego zasady kształtowania zostały zawarte w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. z 2015 r., poz. 1236 ze zm.). Przepisy przywołanego rozporządzenia nie przewidują możliwości obniżenia uposażenia zasadniczego policjanta ukaranego karą dyscyplinarną nagany. Możliwość taka występuje natomiast wyłącznie w odniesieniu do dodatku funkcyjnego (§ 8 ust. 8) oraz służbowego (§ 9 ust. 5). Jednakże rozstrzygnięcia w tym zakresie nie wynikają wprost z orzeczenia dyscyplinarnego, lecz z odrębnego aktu, w ramach którego rozważane są przesłanki prowadzące do obniżenia wskazanych dodatków. Obniżenie wynagrodzenia następuje zatem w odrębnym trybie. Rozkaz personalny dotyczący wysokości uposażenia będzie mógł zostać wzruszony, ale w odrębnym od niniejszego postępowaniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji postanowienia.