II SA/Wa 2142/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.) Protokolant referent stażysta Eliza Kusy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi J.R. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), w dniu [...] września 2010 r. wydał postanowienie nr [...] , którym stwierdził niedopuszczalność odwołania J. R. z powodu braku przedmiotu zaskarżenia. Organ w uzasadnieniu postanowienia podał m.in., że J. R. w dniu [...] lipca 2010 r. złożył do Naczelnika Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w S. wniosek o przyznanie zasiłku osiedleniowego. Adresat wniosku, w dniu [...] sierpnia 2010 r. udzielił funkcjonariuszowi odpowiedzi, że podstawą do wypłacenia należności za przeniesienie służbowe jest spełnienie jednocześnie dwóch przesłanek, tj. przeniesienie z urzędu do pełnienia służby w innej miejscowości oraz przesiedlenie się w związku z tym do miejscowości pobliskiej. Wydział Kadr i Szkolenia nie potwierdził faktu przeniesienia z urzędu do pełnienia służby w innej miejscowości, w związku z tym brak jest podstaw do wypłacenia wnioskowanego świadczenia. Od tego pisma odwołanie wniósł pełnomocnik wnioskodawcy. W ocenie organu odwoławczego, Komendant Wojewódzki Policji w S. nie wydał decyzji administracyjnej objętej wnioskiem i nie było prowadzone w tym przedmiocie postępowanie administracyjne, gdyż przyznanie bądź odmowa przyznania zasiłku osiedleniowego jest czynnością materialno – techniczną. W tej sytuacji wniesione odwołanie jest niedopuszczalne, gdyż odwołanie przysługuje od decyzji administracyjnej, a nie od powyżej określonej czynności. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi wniesionej przez J. R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze podniesiono, że organ rażąco naruszył przepisy postępowania, gdyż nie wydał decyzji administracyjnej w przedmiocie wniosku skarżącego, jak również doszło do naruszenia art. 45 ust. 1 w zw. z art. 2 i 7 Konstytucji RP oraz art. 6-8 i art. 10 Kpa. Podnosząc te zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji oraz zobowiązanie organu do rozpatrzenia sprawy zgodnie z prawem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że skarga została podpisana przez osobę nieupoważnioną ewentualnie o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. W świetle powyższych kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie, wbrew twierdzeniu strony skarżącej, jest zgodne z prawem. Na wstępie należy podać, że pisma zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwianej w drodze decyzji są decyzjami pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 2 Kpa, jeśli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji administracyjnej. Do takich elementów należy zaliczyć: oznaczenie organu administracji publicznej wydającej akt, wskazania adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji. Zdaniem Sądu, pismo z dnia [...] sierpnia 2010 r. podpisane przez Głównego Księgowego – Naczelnika Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w S. powyższych warunków nie spełnia. Oznacza to, że nie można wnieść od niego odwołania. Badanie przesłanek skutecznego wniesienia odwołania w postępowaniu administracyjnym jest zastrzeżone dla organu odwoławczego. Takiego badania Komendant Główny Policji dokonał stwierdzając, że niedopuszczalność odwołania wynika z braku przedmiotu zaskarżenia. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze stwierdzić należy, że są one niezasadne. Sąd nie stwierdził, że organ wydając zaskarżone postanowienie naruszył przepisy wskazane w skardze. Sąd nie uwzględnił wniosku organu o odrzucenie skargi, gdyż uchybienie formalne zostało przez stronę skarżącą usunięte. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.