II SA/Wa 2147/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Towarzystwa Strzeleckiego [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną do celów sportowych postanawia - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) oraz art. 18 ust. 4 w zw. z art. 10 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2012 r., poz. 576 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania K. S., reprezentowanego przez pełnomocnika W. R., od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] cofającej pozwolenie na broń palną do celów sportowych, decyzją z dnia [...] września 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W pouczeniu do ww. decyzji zawarta została informacja, że na decyzję przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wnosi się za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji w terminie 30 dni od doręczenia decyzji. Przedmiotową decyzję [...] Towarzystwo Strzeleckie [...] z siedzibą w B. (postanowieniem KWP w B. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] [...] Towarzystwo Strzeleckie [...] zostało dopuszczone do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie cofnięcia K. S. pozwolenia na broń do celów sportowych), otrzymało w dniu 03 października 2016 r. (potwierdzenie odbioru decyzji przez W. R. - osobę uprawnioną do odbioru przesyłki na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy). Pismem z dnia 31 października 2016 r. (03 listopada 2016 r. – data stempla pocztowego na kopercie zawierającej przedmiotowe pismo), [...] Towarzystwo Strzeleckie [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną do celów sportowych. Do przedmiotowej skargi strona skarżąca dołączyła wniosek z dnia 03 listopada 2016 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu powołanego wniosku strona skarżąca wyjaśniła, że termin do złożenia skargi upłynął w dniu 02 listopada 2016 r. W dniu 02 listopada 2016 r. pracownik [...] Towarzystwa Strzeleckiego [...], odpowiedzialny za wcześniejsze przygotowanie projektu skargi i zobowiązany do przedstawienia przygotowanego projektu skargi do podpisu osobie upoważnionej, nie mógł przybyć do siedziby Towarzystwa, z uwagi na konieczność opieki nad córką, która dzień wcześniej uległa wypadkowi (z którą przebywał w szpitalu od godz. 18:15 w dniu 01 listopada 2016 r. do godz. 01:00 w dniu 02 listopada 2016 r.). Również osoba upoważniona do podpisania skargi – W. R. - prezes [...] Towarzystwa Strzeleckiego [...], w dniu 02 listopada 2016 r. nie przebywała w siedzibie Towarzystwa (przebywała poza miejscem zamieszkania - na grobach bliskich), w związku z czym nie mógł podpisać skargi, co uczynił w dniu 03 listopada 2016 r. W tym też dniu skarga została wysłana do Sądu za pośrednictwem organu - Komendanta Głównego Policji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 § 1 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 03 października 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy), a zatem termin do jej zaskarżenia upłynął z dniem 02 listopada 2016 r., tymczasem strona skarżąca wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą skierowała do Sądu, za pośrednictwem organu, w dniu 03 listopada 2016 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej wniosek i skargę). Jak wynika z wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie uznać należy 03 listopada 2016 r. – dzień powrotu osoby upoważnionej do podpisania skargi do siedziby Towarzystwa. Również pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi strona skarżąca wniosła do Sądu za pośrednictwem organu w dniu 03 listopada 2016 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej przedmiotowy wniosek). Tym samym stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie określonym w art. 87 § 1 ww. ustawy. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca wniosła skargę na wskazaną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (Patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński i inni, Wydanie II, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, s. 205.) W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż przyczyną uchybienia terminu była nieobecność w siedzibie Towarzystwa pracownika - odpowiedzialnego za wcześniejsze przygotowanie projektu skargi i zobowiązanego do przedstawienia przygotowanego projektu skargi do podpisu osobie upoważnionej - w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi, tj. 02 listopada 2016 r., z uwagi na konieczność opieki nad córką, która dzień wcześniej uległa wypadkowi, jak również nieobecność w siedzibie Towarzystwa w dniu 02 listopada 2016 r. W. R. - prezesa [...] Towarzystwa Strzeleckiego [...] - upoważnionego do podpisania skargi, który w tym dniu przebywał poza miejscem zamieszkania - na grobach bliskich. W ocenie Sądu, przedstawione w uzasadnieniu wniosku okoliczności nie uzasadniają po stronie skarżącej braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie. Podnieść należy, iż w odniesieniu do strony upoważnionej do podpisania skargi (w rozpoznawanej sprawie stroną tą jest prezes [...] Towarzystwa Strzeleckiego [...] W. R.), która wyjeżdża poza miejsce swego zamieszkania (w terminie otwartym do wniesienia skargi), formułuje się powinność takiego zorganizowania spraw, z ustanowieniem pełnomocnika włącznie, aby podczas nieobecności jej interesy nie doznały uszczerbku. Prezes [...] Towarzystwa Strzeleckiego [...], wyjeżdżając poza miejsce zamieszkania – na groby bliskich, wiedząc, że w dniu 02 listopada 2016 r. (w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi) będzie przebywać poza siedzibą Towarzystwa, winien podjąć czynności gwarantujące właściwe prowadzenie spraw, zwłaszcza sądowych. Jeżeli strona nie podejmuje takich czynności, w konsekwencji czego uchybia terminowi wyznaczonemu do dokonania czynności, to nie można mówić o braku jej winy w powstaniu uchybienia. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu skutecznych działań, mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Strona skarżąca nie może bronić się tym, że pracownik odpowiedzialny za wcześniejsze przygotowanie projektu skargi i przedstawienia przygotowanego projektu skargi do podpisu osobie upoważnionej była nieobecna w siedzibie Towarzystwa w dniu 02 listopada 2016 r. - w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi, skoro w ww. dniu w siedzibie Towarzystwa nie było również osoby upoważnionej do podpisania skargi – prezesa Towarzystwa. W świetle przedstawionych okoliczności, stwierdzić zatem należy, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu i nie uwiarygodniła, że zadbała w sposób należyty o własne interesy. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.