II SA/Wa 2150/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N.Z. na decyzję Rektora [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia studenta z listy studentów postanawia: - odrzucić skargę - Pismem z dnia [...] października 2018 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rektora [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia skarżącej z listy studentów. Zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2018 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie skargi w języku polskim. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.); zwanej dalej jako "p.p.s.a" wynika, że skarga powinna m.in. czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Skarżąca została poinformowana, iż na podstawie art. 27 Konstytucji RP językiem urzędowym w Polsce jest język polski, w związku z czym wszystkie pisma kierowane do sądu powinny być sporządzone w tym właśnie języku. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie skargi w języku polskim. Jednocześnie została pouczona, iż nieuzupełnienie braków formalnych skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 14 grudnia 2018 r., jednak mimo upływu 7 dniowego terminu braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Z tego też powodu skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.