II SA/Wa 2151/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. S. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na zamianę lokali postanawia: przyznać G. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. G. S. wystąpiła w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzupełnieniu wniosku złożyła urzędowy formularz PPF. Wskazała że sama pozostaje w gospodarstwie domowym, jest osobą całkowicie niezdolną do pracy, a utrzymuje się z renty w wysokości 1.597 zł. Podniosła, że z uwagi na stan zdrowia około 20% (280 zł) swojego dochodu przeznacza na leczenie. Nadto oświadczyła, że do stałych kosztów utrzymania mieszkania należą: czynsz - 365 zł, opłaty za energię elektryczną i gaz - 80 zł, za telefon i TV - 120 zł, a na codzienne utrzymanie (wyżywienie, ubranie, środki higieny osobistej) pozostaje jej kwota około 750 zł. Podała, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku, skarżąca znajduje się obecnie w trudnej sytuacji finansowej i życiowej. Jest osobą ze stwierdzoną całkowitą niezdolnością do pracy i z tego tytułu pobiera rentę w wysokości 1.597 zł, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, a z uwagi na stan zdrowia znaczną część dochodu przeznacza na leczenie. W tej sytuacji należy stwierdzić, biorąc pod uwagę wskazane przez stronę koszty utrzymania, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie, tym bardziej, że sam wpis sądowy od wniesionej skargi wynosi 300 zł. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.