II SA/Wa 2153/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Asesor WSA Jarosław Trelka, Asesor WSA Janusz Walawski (spr.), Protokolant Łukasz Mazur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2007 r. sprawy ze skargi S. R. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] -oddala skargę- Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] odmówił S. R. uchylenia decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w sprawie przeniesienia na niższe stanowisko służbowe. Od powyższej decyzji S. R. złożył odwołanie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie oraz, o ile Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uzna za zasadne – o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...], a także poprzedzającej ją decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w sprawie przeniesienia na niższe stanowisko służbowe. Skarżący podniósł, iż decyzja Komendanta Głównego PSP z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] oparta została na nieprawdziwych przesłankach. Stwierdził, iż kontrola Najwyższej Izby Kontroli obejmowała nie tylko nadzór nad składowaniem i transportem materiałów niebezpiecznych, lecz również m. in. współdziałanie Komendy Wojewódzkiej PSP w B. z organami administracji rządowej i samorządowej. Zarzucił również organowi, iż ten nie poinformował go o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym oraz o możliwości zgłaszania uwag i żądań. Dodatkowo podniósł, iż decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP dotknięta jest wadą naruszenia prawa. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] września 2006 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, utrzymał w mocy decyzję Komendanta Głównego PSP z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...]. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż zarzut wydania zaskarżonej decyzji w oparciu o nieprawdziwe przesłanki należy uznać za bezzasadny. Podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, iż problematyka kontroli NIK i jej wyniki nie stanowią istotnych dla sprawy, nowych okoliczności faktycznych, nie znanych organowi, który wydał decyzję. Podkreślił, iż organ odwoławczy, badając odwołanie, nie może jednocześnie rozpoznawać wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji w trybie art. 156 § 1 Kpa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S.R. wniósł o stwierdzenie nieważności bądź uchylenie decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2006 r. nr [...], jak również o uchylenie decyzji Komendanta Głównego PSP z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...]. Zaskarżanej decyzji zarzucił naruszenie art. 75 § 1, 76 § 1 i art. 77 § 1 w zw. z art. 78 § 1 Kpa, błędną wykładnię art. 145 § 1 pkt 5 Kpa oraz naruszenie art. 10 § 1 Kpa poprzez uniemożliwienie mu wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego. Zdaniem skarżącego, zarówno decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP, jak też i decyzje następne podejmowane w trybie instancyjnym i nadzwyczajnym, dotknięte są wadą rażącego naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podkreślając, że organy orzekające w sprawie prawidłowo oceniły, iż problematyka kontroli oraz jej wyniki nie stanowiły dla sprawy nowych, istotnych okoliczności faktycznych, nieznanych organowi w chwili wydawania decyzji. Ponadto podkreślił, że kontrola ta została przeprowadzona już po wydaniu decyzji będącej przedmiotem postępowania wznowieniowego. Dodał, że skarżący został powiadomiony o wszczęciu postępowania, tak więc nie był pozbawiony uczestnictwa w tym postępowaniu w charakterze strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Artykuł 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) statuuje zasadę kontroli przez sąd administracyjny zaskarżonych decyzji pod względem ich zgodności z prawem. Skarga analizowana według tych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawowym zagadnieniem w sprawie jest ocena wskazanego przez skarżącego protokołu z kontroli przeprowadzonej przez Delegaturę Najwyższej Izby Kontroli w Komendzie Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w B. jako przesłanki do wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa wznawia się postępowanie zakończone ostateczną decyzją administracyjną, jeśli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa może nastąpić tylko wtedy, gdy zostaną spełnione łącznie wymienione w nim przesłanki. Ma to miejsce wtedy, gdy dowód bądź okoliczność faktyczna: - są istotne dla sprawy, - istniały w dniu wydania decyzji ostatecznej, - nie były znane organowi, który wydał tę decyzję, - wyszły na jaw po wydaniu decyzji. Przez nową okoliczność istotną dla sprawy należy rozumieć jedynie taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Na gruncie tego przepisu nie można utożsamiać nowej okoliczności faktycznej z nowym dowodem. Jeżeli S.R. uważa, że w sprawie pojawił się nowy dowód w postaci protokołu kontroli Komendy Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w B., sporządzonego przez Delegaturę Najwyższej Izby Kontroli w B., to dowód ten nie może być podstawą wznowienia postępowania, gdyż nie istniał w momencie wydania decyzji. Jeśli natomiast stoi on na stanowisku, że w sprawie wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne, to okolicznością taką nie może być sam fakt sporządzenia wspomnianego protokołu z kontroli, lecz co najwyżej twierdzenia z niego wynikające. Jednakże jego treść stanowi w istocie odmienną ocenę stanu faktycznego od tej, którą organ przeprowadził w ostatecznej decyzji administracyjnej. Wobec powoływania się przez S. R. w sprawie niniejszej na istnienie nowych faktów i dowodów podkreślenia wymaga, iż pod pojęciem nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, należy rozumieć okoliczności lub dowody nowo odkryte lub po raz pierwszy zgłoszone przez stronę, dotyczące przedmiotu sprawy i mające znaczenie prawne, istniejące w dniu wydania decyzji ostatecznej, lecz nieznane organowi, który wydał decyzję. Do okoliczności takich nie należy natomiast dokonana przez organ ocena materiału dowodowego sprawy, ani też zastosowanie w danym stanie faktycznym określonych przepisów prawa lub ich interpretacja. Dokonaną oceną organ jest związany i ani zmiana tej oceny, ani odmienna ocena przez stronę dowodów, które istniały w dniu wydania decyzji i były znane organowi wydającemu decyzję, nie uzasadnia wznowienia postępowania. W świetle powyższego stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej zarówno organ pierwszej, jak i drugiej instancji prawidłowo przyjął, że w sprawie nie występuje żadna z przesłanek wskazanych w art. 145 § 1 Kpa, w szczególności zaś skarżący nie wskazał istotnych dla sprawy nowych faktów lub dowodów istniejących w dniu wydania przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej decyzji z dnia[...] listopada 2004 r. nr [...] - utrzymującej w mocy decyzję personalną Komendanta Wojewódzkiego PSP w Bi. z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w sprawie przeniesienia na niższe stanowisko służbowe i ustalenia uposażenia - a nieznanych temu organowi. Twierdzenia S. R., zawarte zarówno we wniosku o wznowienie postępowania oraz w skardze, nie stanowią w istocie powołania się na fakty i dowody, o jakich mowa jest w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, lecz zawierają polemikę z dokonaną przez organ oceną stanu faktycznego sprawy. Skoro odmienna ocena przez skarżącego stanu faktycznego i materiału dowodowego sprawy nie stanowi zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa przesłanki wznowienia postępowania, stwierdzić należało, że zaskarżona decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia[...] września 2006 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Głównego PSP z dnia[...] czerwca 2006 r. nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania, prawa nie narusza, co uzasadnia oddalenie skargi na podstawie art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).