II SA/Wa 2155/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję Dowódcy Garnizonu [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za nieodebrane należności mundurowe postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 3 listopada 2014 r., S.B., dalej jako skarżący, wniósł skargę na decyzję Dowódcy [...] z [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za nieodebrane należności mundurowe. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 4 grudnia 2014 r., doręczonym przy piśmie Sądu z 10 grudnia 2014 r., skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie się pod jej treścią. Skarżący został pouczony, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone dorosłemu domownikowi, na wskazany w skardze adres, 12 grudnia 2014 r., (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 24 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, tj. nie podpisał skargi. Odpowiadając na wezwanie Sądu, w piśmie z 19 grudnia 2014 r., zatytułowanym "UZUPEŁNIENIE SKARGI" podtrzymał wniesioną skargę, jednocześnie przedstawił dodatkowe informacje. Pismo to również nie zostało podpisane własnoręcznie przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a. W niniejszej sprawie skarga wniesiona przez S.B. nie czyni zadość wymaganiom, o których mowa w ww. przepisie. Skarżący złożył skargę nie zawierającą własnoręcznego podpisu. Konieczne w tej sytuacji było wezwanie skarżącego do podpisania się pod jej treścią. Brak skargi, o którym skarżący w wezwaniu Sądu został poinformowany i wezwany do jego uzupełnienia, nie został usunięty. Termin do jego uzupełnienia upłynął bezskutecznie 26 marca 2014 r. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.