II SA/Wa 2155/15
PostanowienieWSA w Warszawie2016-07-14
Skład orzekający: Lucyna Picho
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy do ustalenia wysokości wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu za czynności podjęte w postępowaniu przed sądem administracyjnym, które zostało wszczęte przed wejściem w życie nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, ale zakończyło się po jego wejściu w życie, należy stosować przepisy nowego rozporządzenia?Ratio decidendi
Do ustalenia wysokości wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu za czynności podjęte w postępowaniu przed sądem administracyjnym, które zostało wszczęte przed wejściem w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., ale zakończyło się po jego wejściu w życie, należy stosować przepisy nowego rozporządzenia. Wynika to z zasady, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę A. S. na decyzję Prezesa ZUS w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku. W toku postępowania sądowego skarżącemu przyznano prawo pomocy, a adwokat A. M. został wyznaczony do jego reprezentowania. Po wydaniu wyroku przez WSA, pełnomocnik złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Sąd rozpoznał wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu.Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł, w tym 55,20 zł tytułem 23% podatku od towarów i usług.Pełny tekst orzeczenia
Starszy Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. M. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100), w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 2155/15 rozpoznał skargę A. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku.
Wskazać również należy, że w toku postępowania sądowego na skutek złożonego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 10 lutego 2016 r., (k-28), rozpoznał wniosek pozytywnie,
a Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła do reprezentowania interesów skarżącego adwokata A. M. W następstwie powyższego referendarz sądowy postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r., przyznał pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za czynności podjęte w postępowaniu w pierwszej instancji (k-52). W dalszym toku postępowania pełnomocnik skierowała do Sądu opinię z dnia 29 czerwca 2016 r., w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2016 r. W opinii zamieściła wniosek o zasądzenie na jej rzecz kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu na podstawie § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., w sprawie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801).
Na wstępie należy podnieść, iż z dniem 01 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) i z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U.z 2013 r. poz. 461, tekst jednolity) przestało obowiązywać. W nowym rozporządzeniu znalazł się zapis § 22 mówiący, iż do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Jakkolwiek przedmiotowa sprawa została wszczęta w dniu 22 grudnia 2015 r., (data wpływu skargi do Sądu), to jednak postępowanie w pierwszej instancji zakończyło się wyrokiem, który zapadł w dniu 18 kwietnia 2016 r. Zatem dla wyliczenia kosztów pomocy świadczonej przez pełnomocnika w drugiej instancji należało zastosować stawki przyjęte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości
z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej przez adwokata z urzędu, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata maksymalna za sporządzenie
i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. W niniejszej sprawie stosownie do treści § 21 pkt
1 ust. 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
w pierwszej instancji w innej sprawie 480 zł.
Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy należało uznać, że opłata wynagrodzenia w wysokości 240 zł jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. Stawki te zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), a zatem o kwotę 55,20 zł, co w konsekwencji daje kwotę 295,20 zł.
W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 w związku z art. 260 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 4 ust. 1 i 2 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło