II SA/Wa 2164/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi A.Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia 1. ustanowić dla A.Z. adwokata, 2. odmówić ustanowienia radcy prawnego. A.Z. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w dodatkowym oświadczeniu ustalono, co następuje. Wnioskodawca sam prowadzi gospodarstwo domowe. Nie uzyskuje żadnych dochodów. Nie otrzymuje świadczeń z zakresu pomocy społecznej. Skarżący mieszka z rodzicami, którzy pomagają mu finansowo w codziennym utrzymaniu. Uzyskuje od nich 400 zł, które przeznacza na wyżywienie. Strona nie ma majątku, w tym oszczędności. Prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Na podstawie informacji przedstawionych przez wnioskodawcę stwierdzić należy, że skarżący aktualnie znajduje się w trudnej sytuacji. Nie uzyskuje żadnych dochodów. Nie ma też oszczędności. W codziennym utrzymaniu pomagają rodzice. Wobec tego, że skarżący nie posiada żadnych środków, które mógłby przeznaczyć na ustanowienie adwokata z wyboru, a przy wnoszeniu środka odwoławczego od wyroku Sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, stronie należało ustanowić adwokata. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w pkt. 1 postanowienia. W związku z tym, że skarżącemu ustanowiono adwokata, brak jest podstaw, aby dodatkowo ustanowić radcę prawnego. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy, orzeczono, jak w pkt. 2 postanowienia.