II SA/Wa 2164/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D.P. na postanowienie Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił zbrojnych postanawia: ustanowić w niniejszej sprawie dla D.P. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. D.P. wnioskiem z dnia 25 lutego 2013 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje. Skarżący odbywa w zakładzie karnym karę pozbawienia wolności. Nie jest tam zatrudniony. Dochód skarżącego stanowi wojskowa renta inwalidzka w wysokości 1.354 zł miesięcznie. Na skarżącym ciąży obowiązek zapłaty świadczeń alimentacyjnych. Po dokonaniu potrąceń ze wskazanego tytułu oraz odliczeniu składek na ubezpieczenie społeczne i zaliczki na podatek dochodowy, wnioskodawca otrzymuje kwotę 327 zł. Według oświadczenia, strona nie posiada majątku, a wymieniony w formularzu lokal mieszkalny o pow. 54 m2 objęty jest wyłącznie przydziałem służbowym. Ponadto sytuacja majątkowa skarżącego jest znana z urzędu bowiem była ona przedmiotem oceny w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 293/11 (postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 lutego 2012 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata). Sytuacja ta nie uległa istotnej zmianie. Natomiast stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Tym samym oznacza to, że skarżący wykazał, że kwota wypłacanego świadczenia rentowego nie pozwala mu ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W związku z tym należało uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.