II SA/Wa 2165/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 11 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej – Fundacji [...] z siedzibą w W. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Fundacja [...] z siedzibą w W. – skarżąca w niniejszej sprawie, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (Prezes UODO) z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...], którym zobowiązano Kancelarię Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej do ograniczenia przetwarzania danych osobowych M. N. zawartych w wykazie sędziów popierających zgłoszenia kandydatów do Krajowej Rady Sądownictwa, poprzez nakazanie powstrzymania się od ich upubliczniania oraz udostępniania w jakiejkolwiek formie innym podmiotom do czasu wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie zostało przesłane M. N. oraz Szefowi Kancelarii Sejmu RP. Skarżąca na poparcie swojej legitymacji do wniesienia skargi wskazała, że uzyskała zgodę K. J. oraz A. P., sędzi Sądu Rejonowego w O., na występowanie w ich imieniu i na ich rzecz w postępowaniach prowadzonych przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, dotyczących przetwarzania ich danych osobowych zawartych w wykazach sędziów popierających kandydatów na członków Krajowej Rady Sądownictwa. Jak podała, ww. osoby udzieliły poparcia kandydatowi na członka KRS, sędziemu M. N., co oznacza, że ich dane osobowe znajdują się w wykazie sędziów popierających zgłoszenie tego kandydata. Tym samym, jak stwierdziła skarżąca, jej interes prawny ujawnia się w konieczności zapewnienia ochrony K. J. oraz A. P., których danych osobowych dotyczy zaskarżone postanowienie. W odpowiedzi na skargę Prezes UODO wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jako wniesiona przez podmiot nieposiadający legitymacji do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Analiza treści skargi i dokumentów przesłanych przez Prezesa UODO jednoznacznie wskazuje, że postępowanie prowadzone przez Prezesa UODO, w którym zapadało zaskarżone postanowienie, dotyczy naruszenia prawa do ochrony danych osobowych M. N. i zostało zainicjowane jego skargą, w której podniósł, że Kancelaria Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej przystąpiła do upubliczniania jego danych osobowych w zakresie imienia, nazwiska, nr PESEL oraz miejsca zatrudnienia, zawartych na liście poparcia kandydata do Krajowej Rady Sądownictwa. Wspomniana skarga wyznaczyła jednocześnie przedmiot i podmiotowy zakres prowadzonego postępowania. Nie budzi zatem wątpliwości, że przedmiotem postępowania zakończonego postanowieniem objętym skargą do Sądu nie jest przetwarzanie przez Kancelarię Sejmu RP danych osobowych sędzi wskazanych przez skarżącego, lecz przetwarzanie danych osobowych M. N. Zatem wymienione przez skarżącą osoby nie są stronami postępowania wszczętego na skutek wspomnianej skargi, a co za tym idzie także sama skarżąca, wywodząca swój interes prawny z treści art. 61 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1781), nie może być uznana za posiadającą w sprawie zakończonej zaskarżonym postanowieniem legitymację skargową. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym zarysował się pogląd, że interes prawny w rozumieniu art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego (Kpa.) oznacza występowanie związku między sferą indywidulanych praw i obowiązków określonego podmiotu a sferą administracyjną, w której ma nastąpić konkretyzacja tych uprawnień i obowiązków. Związek ten musi być bezpośredni i wynikać wprost z przepisów mających zastosowanie w sprawie administracyjnej procedowanej przez organ oraz dotyczyć rozstrzygnięcia tej sprawy, w tym sensie, że w określonym stanie faktycznym podmiot legitymujący się interesem prawnym może domagać się w tej sprawie konkretyzacji jego praw lub obowiązków bądź żądać przeprowadzenia w tym celu kontroli aktu administracyjnego. Sytuacja, w której dany podmiot jest wprawdzie zainteresowany sposobem rozstrzygnięcia sprawy, lecz nie może tego zainteresowania poprzeć przepisem prawa materialnego powszechnie obowiązującego i dotyczącego sprawy rozpatrywanej przez organ, oznacza po jego stronie istnienie interesu faktycznego, a nie prawnego, który musi być umocowany w określonej normie prawa. Interes faktyczny natomiast nie daje prawa do udziału w postępowaniu administracyjnym (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2017 r, sygn. akt VI SA/Wa 2550/16). W sprawie rozstrzygniętej zaskarżonym postanowieniem Prezesa UODO przymiot strony w rozumieniu art. 28 Kpa. posiadają wyłącznie Kancelaria Sejmu RP jako podmiot będący administratorem danych osobowych, ustalający cele i sposoby przetwarzania danych osobowych sędziów zawartych w wykazach sędziów popierających zgłoszenia kandydatów do Krajowej Rady Sądownictwa oraz M. N., którego dane osobowe zawarte są w tych wykazach. Wymienieni wyżej posiadają bowiem interes prawny w rozstrzygnięciu jakie zapadnie w prowadzonym postępowaniu, gdyż będzie ono dotyczyło ich sfery praw i obowiązków związanych z udostępnieniem ww. danych osobowych, jak również określało będzie prawne możliwości tego udostępnienia z punktu widzenia zgodności z przepisami o ochronie danych osobowych. Skarżąca Fundacja natomiast nie korzysta z uprawnień strony we wspomnianym postępowaniu, ponieważ nie może wywieść ich z normy prawnej mającej zastosowanie w postępowaniu zainicjowanym skargą M. N. W konsekwencji nie posiada interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Może jedynie wykazać zainteresowanie rozstrzygnięciem organu, jakie zapadnie wobec Kancelarii Sejmu RP, zobowiązanej do udostępnienia w trybie dostępu do informacji publicznej ww. wykazów sędziów. Zainteresowanie takie stanowić może co najwyżej przejaw interesu faktycznego, który nie daje podstaw do przyznania skarżącej Fundacji statusu strony w przedmiotowym postępowaniu. Mając powyższe na uwadze, skargę jako wniesioną przez nieuprawniony podmiot uznać należy za niedopuszczalną i z tego względu odrzucić, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a..