II SA/Wa 2166/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalającego skargę J. B. na decyzję Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji przyznającej prawo do dodatkowego uposażenia rocznego postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2013 r. oddalił skargę J. B. na decyzję Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji przyznającej prawo do dodatkowego uposażenia rocznego. Pismem z dnia 7 maja 2013 r., uzupełnionym pismem z dnia 22 maja 2013 r., skarżący zwrócił się do Sądu o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w ostatnim czasie nasiliła mu się choroba – cukrzyca, powodująca częste osłabienia i senność, doprowadzające do nieracjonalnego myślenia i zaburzenia pamięci. Wyjaśnił też, że dopiero po rozmowie telefonicznej z pracownikiem Sądu w dniu 6 maja 2013 r., zdał sobie sprawę, że błędnie zinterpretował pouczenie Sądu o terminie i sposobie wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku. Stosownie zaś do art. 86 § 1 cytowanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ustawy). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). W pierwszej kolejności należy wskazać, iż skarżący dochował siedmiodniowego terminu, o którym mowa w cytowanym powyżej art. 87 § 1 ustawy. W ocenie Sądu dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu był 6 maja 2013 r., tj. moment, w którym skarżący zorientował się, że błędnie zinterpretował pouczenie Sądu, natomiast wniosek wraz z dokonaniem czynności skarżący złożył w dniu 7 maja 2013 r. Przechodząc do merytorycznej części oceny rozpoznawanego wniosku należy stwierdzić, iż okoliczności wskazane przez skarżącego nie uprawdopodabniają braku jego winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy bowiem, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o jakim mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, iż nieznajomość prawa nie stanowi okoliczności uprawdopodobniającej brak winy w dochowaniu terminu (por. wyrok NSA z dnia 6 listopada 1998 r. sygn. akt I SA/Łd 153/97, publ. LEX nr 37127). Stąd też wskazane przez skarżącego błędne zinterpretowanie pouczenia Sądu nie może być zaakceptowane. Należy podkreślić, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie pozastawia wątpliwości w tym zakresie i w art. 141 wyraźnie wskazuje w jakim przypadku sąd sporządza uzasadnienie wydanego rozstrzygnięcia z urzędu, a kiedy na wniosek strony, wyraźnie wskazuje też termin, w jakim wniosek taki należy złożyć. Należy podkreślić, iż Sąd wywiązał się z obowiązku wynikającego z treści art. 6 cytowanej ustawy, który mówi, iż sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Jak wynika z akt sprawy skarżący został zawiadomiony o terminie rozprawy (zwrotne potwierdzenie w aktach sprawy). Na zawiadomieniu tym umieszczono pouczenie, że na rozprawie może zapaść wyrok oddalający skargę, którego uzasadnienie może być sporządzone wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Dodatkowo poinformowano w jaki sposób taki wniosek złożyć oraz jakie konsekwencje wynikają z opóźnienia się w wykonaniu tej czynności. Na uwzględnienie nie zasługuje też, w ocenie Sądu, twierdzenie skarżącego dotyczące nasilających się objawów jego choroby, które miały wpływ na błędne zrozumienie pouczenia Sądu. Bowiem skarżący, oprócz własnego oświadczenia, że choroba nasiliła się pod koniec kwietnia, nie przedstawił na tę okoliczność żadnych dokumentów, ani żadnych innych dowodów. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.