II SA/Wa 2166/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia - odrzucić skargę. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, działając na podstawie art. 89 pkt 1 i art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 z późn. zm.), art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku M. W. (prawidłowo: W.) o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wymiany okiem w budynku szkoły muzycznej w B., dokumenty za okres od [...] stycznia 2012 r. do [...] lipca 2013 r., decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] odmówił udostępnienia informacji publicznej w postaci dokumentów za okres od [...] stycznia 2012 r. do [...] lipca 2013 r., dotyczących wymiany okien w budynku szkoły muzycznej w B. (wpis do rejestru zabytków województwa [...]: [...] z dnia [...] maja 1975 r.). W pouczeniu do ww. decyzji organ wskazał, że od przedmiotowej decyzji służy stronie prawo złożenia do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Pismem z dnia 31 października 2013 r. M. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przedmiotową decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl § 2 ww. art., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa). Mając na względzie treść powołanego art. 52 § 1 i § 2 ww. ustawy, Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest zbadać, czy skarga wniesiona przez stronę jest dopuszczalna. W sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona czyni akt, co do którego nie wyczerpano środków zaskarżenia, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. W świetle niniejszej sprawy wskazać należy, iż rozpatrywana skarga dotyczy decyzji wydanej w pierwszej instancji, od którego stronie przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z tym skargę, jako niedopuszczalną należało odrzucić. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 3