II SA/Wa 2168/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. T. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany ostatecznej decyzji o przydziale tymczasowej kwatery postanawia odrzucić skargę. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A. T. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany ostatecznej decyzji o przydziale tymczasowej kwatery. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wyjaśnił, że strona zaskarżyła decyzje organu I instancji, a zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji powinna złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie spraw, a nie skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie. Zatem strona nie wyczerpała drogi zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga A. T. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2016 r., nr [...] podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne i normy dotyczące postepowania sądowego przed sądami administracyjnymi zostały określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 i 2 pkt 1 p.p.s.a. sady administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, zaś kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powyższego wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść od decyzji wydanej po rozpatrzeniu środka odwoławczego złożonego na decyzję wydaną w pierwszej instancji. Zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2016 r., nr [...] jest bezsprzecznie rozstrzygnięciem wydanym w pierwszej instancji. Jak wynika z tej decyzji, skarżąca została prawidłowo pouczona o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tym stanie rzeczy złożenie skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2016 r., nr [...] nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności rozstrzygnięcia organu administracji pierwszej instancji, gdyż wniesienie skargi na decyzję wydaną w pierwszej instancji jest niedopuszczalne. Powyższe skutkuje odrzuceniem tejże skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.