II SA/Wa 217/06

WyrokWSA w Warszawie2006-04-07

Skład orzekający: Anna Mierzejewska, Ewa Pisula – Dąbrowska, Adam Lipiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił uchylenia decyzji o zwolnieniu ze służby w trybie wznowienia postępowania, uznając, że podniesione przez stronę okoliczności nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo odmówił uchylenia decyzji o zwolnieniu ze służby w trybie wznowienia postępowania, ponieważ podniesione przez stronę okoliczności, w tym dotyczące uprawnień osoby podpisującej pierwotną decyzję, nie stanowiły nowych faktów ani dowodów w sprawie, które uzasadniałyby wznowienie postępowania zgodnie z art. 145 § 1 Kpa. Sąd administracyjny podzielił stanowisko organu, uznając, że kwestie te były już przedmiotem analizy w poprzednich postępowaniach.
Stan faktyczny
Z. Z. został zwolniony ze służby w Państwowej Straży Pożarnej decyzją z 1998 r., utrzymaną w mocy decyzją z 1998 r. Po latach, w 2003 r., Z. Z. złożył pismo traktowane jako wniosek o wznowienie postępowania, podnosząc zarzuty dotyczące zatajenia stanu faktycznego i prawnego oraz nieuprawnienia osoby podpisującej pierwotną decyzję. Organ odmówił wznowienia, co zostało uchylone przez WSA. Po ponownym rozpatrzeniu, organ odmówił uchylenia decyzji o zwolnieniu ze służby, uznając brak podstaw do wznowienia postępowania. Z. Z. zaskarżył tę decyzję do WSA.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędziowie WSA Ewa Pisula – Dąbrowska, Adam Lipiński (spr.), Protokolant Małgorzata Płodzicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie zwolnienia ze służby: oddala skargę Decyzją personalną nr [...] Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej w J. z dnia [...] lutego 1998 r. zwolniono Z. Z. ze służby. Podstawę prawną wydania niniejszej decyzji stanowił przepis art. 43 ust. pkt. 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 88, poz. 400 ze zm.). Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] marca 1998 r. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2003 r., skierowanym do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, Z. Z. poinformował, że w decyzji nr [...] Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2001 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej w J. z dnia [...] lutego 1998 r., dotyczącej zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej, świadomie i celowo zatajono stan faktyczny i prawny. Informował również, że w dniu [...] lipca 2003 r. otrzymał pismo z Prokuratury Apelacyjnej [...] z dnia [...] lipca 2003 r., z którego wynikało, że decyzja o zwolnieniu ze służby w Państwowej Straży Pożarnej została podjęta przez nieupoważnioną ustawowo osobę. Jego zdaniem, art. 6, 7 i 8 Kpa nakładają obowiązek wznowienia postępowania. Zatem w ocenie Z. Z., wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 1999 r. oddalający jego skargę na decyzję zwalniającą ze służby był oparty na nieprawdziwych przesłankach. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej [...] Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej pismo z dnia [...] sierpnia 2003 r. potraktował, jako wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zwolnienia ww. ze służby w Państwowej Straży Pożarnej i postanowieniem odmówił wznowienie tego postępowania. Z. Z. złożył odwołanie do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, który decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. utrzymał w mocy powyższe postanowienie. Na skutek skargi Z. Z. sprawę w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania rozpoznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 17 grudnia 2004 r. uchylił zaskarżoną decyzję wraz z utrzymanym nią w mocy postanowieniem. W uzasadnieniu Sąd wskazał między innymi, że organ wydał decyzję o odmowie wznowienia postępowania pomimo braku wyjaśnienia przez skarżącego, czy w istocie żąda on wznowienia postępowania, jak również nie wyjaśniając wątpliwości związanych z pismem Prokuratury Apelacyjnej z dnia [...] lipca 2003 r., w zakresie oceny uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania i oceny, czy wyszły na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Nadto Sąd wskazał, iż organ dopuścił się istotnych uchybień proceduralnych mających wpływ na właściwe rozpoznanie podania skarżącego. Niniejszy wyrok uprawomocnił się. Ponownie rozpatrując sprawę organ zwrócił się do Z. Z. o sprecyzowanie pisma z [...] marca 2003 r. w zakresie wskazanym w uzasadnieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Pismem z dnia [...] maja 2003 r. strona wyjaśniła, że żąda wznowienia postępowania w sprawie zwolnienia ze służby. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005 r. wznowił postępowanie i wyznaczył Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej [...], jako organ właściwy do przeprowadzenia postępowania o wznowienie. W rezultacie tego postępowania Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej [...] decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. odmówił uchylenia decyzji o zwolnieniu ze służby. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] września 2005 r. Decyzje tę Z. Z. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się jej uchylenia lub stwierdzenia nieważności, wskazując w skardze między innymi na to, że organ nie ustosunkował się do pism z [...] lutego 2005 r., [...] kwietnia 2005 r. i [...] września 2005 r. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, na zasadzie art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2005 r. uwzględnił w całości skargę i uchyli swoją decyzję z dnia [...] września 2005 r. Po ponownym rozpatrzeniu odwołania od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] lipca 2005 r. odmawiającej uchylenia decyzji o zwolnieniu ze służby w trybie wznowienia postępowania, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ uznał, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw wskazanych w art. 145 § 1 Kpa uzasadniających wznowienie postępowania, albowiem żaden z zarzutów podniesionych przez wnioskodawcę nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania, a nadto wnioskodawca w żadnym ze swoich pism wyraźnie nie podał jakiejkolwiek przesłanki do wznowienia postępowania. Z. Z. kwestionował uprawnienia osoby podpisującej decyzję z dnia [...] stycznia 1996 r. o zwolnieniu ze służby, jednakże takie naruszenie przepisów dotyczących właściwości nie mieści się w katalogu przesłanek do wznowienia postępowania. Organ podkreślił, że w piśmie z [...] lipca 2003 r. Prokuratury Apelacyjnej [...] zawarto także konkluzję Prokuratury Krajowej, która przedstawiła swoje zastrzeżenia, co do stwierdzenia braku uprawnień komendanta wojewódzkiego PSP do powierzenia obowiązków komendanta rejonowego dotychczasowemu zastępcy komendanta rejonowego. Oba te poglądy nie są w żaden sposób wiążące dla organu co do oceny stanu faktycznego, brak także jakichkolwiek innych dowodów, aby podejrzewać, iż kwestionowana przez skarżącego decyzja była wynikiem przestępstwa. Zatem w ocenie organu, na podstawie pisma Prokuratury Apelacyjnej, nie można zasadnie kwestionować prawidłowości decyzji z dnia [...] stycznia 1996 r. Organ w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał także na fakt, iż rzekomy brak uprawnień H. L. do podpisania decyzji z dnia [...] stycznia 1996 r. był już przedmiotem badania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie sygnatura akt II SA/Wa 1917/04, w której Sąd oddalił skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2002 r. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił, iż H. L. pełniąc obowiązki Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej, posiadał identyczne uprawnienia, jak Komendant Rejonowy Państwowej Straży Pożarnej. Sąd wskazał w tym zakresie na dowody ten fakt potwierdzające, jak dokumenty, decyzje personalne o powołaniu, pieczęcie. Problem ten rozważał także Naczelny Sad Administracyjny – Ośrodek zamiejscowy [...], który wyrokiem z dnia 6 maja 1999 r. oddalił skargę Z. Z. na decyzję Komendant Wojewódzkiego PSP w J. w przedmiocie powierzenia na czas określony pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku. W uzasadnieniu tego wyroku stwierdzono, nieprawidłowości zarzutu twierdzącego, aby decyzja podjęta przez H. L. wykraczała poza zakres jego kompetencji. Sąd wskazał, iż H. L., jako zastępca Komendanta, ponosił pełną odpowiedzialność za podejmowane decyzję, co miało odpowiednie oparcie w regulaminie organizacyjnym Komendy Rejonowej PSP w J. Ustosunkowując się do dodatkowych okoliczności wskazanych przez Z. Z. organ stwierdził, iż nie są one przydatne w niniejszej sprawie, a szczególnie w trybie wznowienia postępowania. Notatka służbowa sekretarki z dnia [...] marca 1998 r. oraz wniosek emerytalny z dnia [...] kwietnia 1998 r. w żaden sposób nie udowadniają sugestii skarżącego, jakoby istniała decyzja o zwolnieniu funkcjonariusza z innym terminem. Natomiast zapis w rejestrze sprawy: "raport i decyzja o zwolnieniu Z. Z. z dniem [...] marca 1998 r." oznacza proponowaną datę zwolnienia w piśmie o zwolnienie, zarejestrowanym w dniu [...] lutego 1998 r. Organ podkreślił, że wszystkie podnoszone przez Z. Z. okoliczności nie są, ani nowymi faktami, ani nowymi dowodami w sprawie, które wnosiłyby do sprawy nowe, nieznane dotychczas organowi informację. Na te dowody i okoliczności wskazywał skarżący już w swoich innych wcześniejszych pismach. Z. Z. powyższą decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] grudnia 2005 r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze wniósł o uchylenie, ewentualnie o stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji. Wskazał na naruszenie licznych zasad Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 7, art. 75 § 1, art. 78 § 1, art. 107 § 3, art. 150 § 2) oraz na naruszenie art. 13, art. 43 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej. W jego ocenie organ dokonał powyższych naruszeń przepisów, aby nie ujawniać stanu faktycznego i prawnego oraz nie uwzględnić słusznego interesu strony. Organ dokonał wadliwej interpretacji wskazanych przez niego nowych istotnych okoliczności sprawy dotyczących braku uprawnień H. L. do podpisania decyzji zwalniającej skarżącego ze służby i nie zweryfikował w sposób właściwy dowodów na przerabianie i antydatowanie dokumentów. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, czyli w tej sprawie – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. W ocenie Sądu skarga jest nieuzasadniona. Powoływane przez skarżącego okoliczności faktyczne oraz środki dowodowe wskazane w piśmie z dnia [...] sierpnia 2003 r. i pozostałych pismach nie mogą stanowić ustawowych podstaw do wznowienia postępowania zgodnie z treścią art. 145 § 1 Kpa, chociażby już z tej przyczyny, iż sam skarżący nie wskazuje w swoich wnioskach o wznowienie żadnej konkretnej podstawy do wznowienia, określonej powyższym przepisem. Przedstawione przez skarżącego okoliczności i dowody nie są ani nowe, ani nieznane wcześniej organowi (porównaj treść art. 145 § 1 pkt. 5 Kpa). Ten aspekt sprawy podkreśla w uzasadnieniach swoich decyzji organ i Wojewódzki Sąd Administracyjny w całości podziela ten pogląd. Trzeba wyraźnie tu podkreślić, że w poprzednich postępowaniach zarówno przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – Oddział Zamiejscowy [...] i Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie (sygn. akt II SA 2424/01), jak i przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (sygn. akt. II SA/Wa 1917/04), jak i w postępowaniach przed organami administracyjnymi poprzedzającymi wyżej wskazane postępowania sądowoadministracyjne, skarżący kwestionował uprawnienia H. L. do podpisania decyzji z dnia [...] lutego 1998 r. zwalniającej go ze służby. W tym aspekcie sprawy były analizowane przez Sądy Administracyjne, jak i przez organ zarówno uprawnienia osoby pełniącej obowiązki Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej w J., jak i uprawnienia osoby będącej zastępcą Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej w J. w czasie podejmowania decyzji o zwolnieniu Z. Z. ze służby, pod kontem przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1230 ze zm.). Wskazywane przez skarżącego pismo Prokuratury Apelacyjnej nie wnosi tu nic nowego i nie wykracza poza wcześniej zgromadzony materiał dowodowy w tej sprawie. Dlatego też poczynione ustalenia i oceny tego "nowego dowodu w sprawie", dokonane przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, należy uznać za prawidłowe. Przeprowadzone przez organ postępowanie administracyjne i treści zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji są prawidłowe i przekonywujące. Zarówno czynnościom tym, jak i uzasadnieniu nie można zarzucić naruszenia prawa, jak i braku wszechstronności rozpatrzenia sprawy. Również prawidłowo zostały ocenione przez organ dodatkowo podnoszone przez skarżącego okoliczności, zgłoszone w pismach z [...] lutego, [...] kwietnia i [...] września 2005 r., szeroko omówione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organ prawidłowo rozpatrzył sprawę, realizując wytyczne zakreślone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2004 r. sygn. akt II SA/Wa 55/04, dlatego też nie można uznać za trafny żadnego z zarzutu wskazanego w skardze. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło