II SA/Wa 2171/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2011 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku H. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. D. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie przyznania świadczenia specjalnego postanawia: przyznać H. D. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. H. D. - wnioskiem z dnia 11 stycznia 2011 r., złożonym na formularzu urzędowym, wystąpił o przyznanie mu w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie stać go na ustanowienie adwokata z wyboru. Podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i dwójką małoletnich dzieci. Oświadczył, że otrzymuje rentę inwalidzką w wysokości 1.100 zł netto (1.270,18 zł brutto), a renta inwalidzka żony wynosi 370 zł netto (577,11 zł brutto), łącznie 1.847,29 zł brutto. Podniósł, że opłaty za energię elektryczną, gaz, telefon oraz ratę spłaty zaciągniętej pożyczki wynoszą miesięcznie około 800 zł, a na utrzymanie czteroosobowej rodziny pozostaje około 750 zł. Wskazał, że posiada dom o pow. 70 m2 oraz chlew i budynek gospodarczy. Natomiast nie ma żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie na skarżącym nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych. Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Oznacza to, że w niniejszej sprawie skarżący z mocy prawa zwolniony jest całkowicie z obowiązku wnoszenia opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Z uwagi na powyższe, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jest zbędne i nie podlega ocenie w zakresie przesłanek ustawowych. Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego. Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna skarżącego i jego rodziny jest trudna, bowiem średnio na osobę w rodzinie wypada po około 460 zł brutto miesięcznie. Po opłaceniu koniecznych opłat na utrzymanie czteroosobowej rodziny pozostaje około 750 zł netto. W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.