II SA/Wa 2174/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. S. z dnia 16 stycznia 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi N. S. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania oraz opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla N. S. radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. N. S. wnioskiem z dnia 16 stycznia 2008 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Z treści wniosku uzupełnionego dokumentami źródłowymi wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe z małoletnią córką i osiąga w nim dochód miesięczny w łącznej wysokości 2.764,89 zł. Z kolei źródłem tego dochodu jest wynagrodzenie skarżącej z tytułu umowy o pracę (kopia zaświadczenia z dnia 21 lutego 2008 r. wydanego przez pracodawcę – Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. w S.– w aktach), przyznane jej świadczenie alimentacyjne (150 zł) oraz świadczenie alimentacyjne na rzecz jej córki (400 zł, kopia wyroku Sądu Okręgowego w S. X Wydział Cywilny Rodzinny z dnia 21 stycznia 2004 r. sygn. akt X RC 2519/02 – w aktach sprawy). Ponadto w rubryce 5 formularza wniosku - jego uzasadnieniu – skarżąca wskazała, że nie ma wystarczających środków na opłacenie profesjonalnego pełnomocnika, a Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej ma zamiar eksmitować ja wraz z córką z zajmowanego lokalu mieszkalnego. Dalej zaś, w rubryce 11 formularza, podała szacunkowe koszty miesięcznego utrzymania siebie i swojej córki. Z kolei, w oparciu o złożone przez skarżącą dokumenty źródłowe ustalono, że na wydatki w prowadzonym gospodarstwie domowym, poza podstawowymi kosztami utrzymania (żywność, średnio 600 zł miesięcznie), składają się opłaty czynszowe za zajmowany lokal mieszkalny – 280 zł miesięcznie, opłaty za telefon - 110 zł (wg faktury ze stycznia 2008 r.), opłaty RTV w sieci kablowej – 25,99 zł miesięcznie, opłaty za zużycie energii elektrycznej – 56,09 zł (w rozliczeniu dwumiesięcznym) oraz opłaty za gaz – 228, 22 zł (za okres trzech i pół miesięcy). Poza tym, jak wynika z oświadczenia złożonego w formularzu i w przedstawionym później wraz z dokumentami źródłowymi piśmie dnia 21 lutego 2008 r., skarżąca ponosi dodatkowe wydatki związane z rozwojem uzdolnień plastycznych córki (łącznie z wartością nabywanych pomocy szkolnych – 80 zł miesięcznie), a także co miesiąc przeznacza kwotę 60 zł na dojazd do pracy oraz 100 zł na dojazdy swojej matki, która pomaga jej w opiece nad małoletnią córką. W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie Sądu sytuacja materialna w jakiej znajduje się skarżąca uniemożliwia jej poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Już bowiem z samego zestawienia wykazanych kosztów utrzymania z osiąganym w gospodarstwie domowym łącznym dochodem (netto – 1778 zł) wynika, że wydatki w gospodarstwie pochłaniają większość tego dochodu (co najmniej 1400 zł). Istotne znaczenie dla sytuacji skarżącej ma także okoliczność, iż prawie 1/3 osiąganego dochodu stanowią zasądzone na jej rzecz i na rzecz jej małoletniej córki świadczenia alimentacyjne. W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.