II SA/Wa 2175/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 listopada 2019 r. sprawy ze skargi G.T. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowa udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.) w związku z art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1429 ze zm. - dalej jako u.d.i.p.), po rozpoznaniu odwołania Pana G. T.(skarżący, strona) od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w K. ( dalej KOWR) z dnia [...] lipca 2019 r. (znak: [...]) o odmowie udostępnienia informacji publicznej, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Do wydania przedmiotowej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2019 r. (przekazanym za pośrednictwem platformy ePUAP - data wpływu do KOWR – [...] czerwca 2019 r.), Pan G.T., zwrócił się do Oddziału Terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w K. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie działki nr [...] w W. – Z., która była własnością Pani A. T., skarżący sformułował następujące pytania : 1) "Czy formalnie działka ta obecnie jest własnością Skarbu Państwa, jeżeli tak, proszę dodatkowo o wskazanie numeru księgi wieczystej?; 2) Czy jest możliwe odzyskanie tej działki w celu jej dalszego użytkowania, jeżeli tak, to w jaki sposób?; 3) Jaka jest historia tej działki tzn. kto formalnie był właścicielem bądź użytkownikiem od momentu przekazania działki przez A. T. na Skarb Państwa do dziś ?". Dyrektor Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa OT w K. dokonując analizy wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r., uznał iż zakres żądanych informacji - wskazany w pkt. 3 zapytania, stanowi informację publiczną o charakterze informacji przetworzonej i warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa czynności analitycznych (stosownych zestawień, wyciągów), organizacyjnych i intelektualnych (połączonych z zaangażowaniem określonych środków osobowych i finansowych). W skutek tego, w odróżnieniu do informacji prostej, która jest udostępniania bez wskazania przesłanki interesu publicznego, konieczne jest wskazanie, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., iż uzyskanie informacji, o których mowa w pkt. 3 złożonego wniosku, jest szczególnie ważne dla interesu publicznego. G. T. został wezwany pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. znak [...], do wykazania, w terminie 7 dni od doręczenia przedmiotowego pisma, iż uzyskanie informacji w zakresie wskazanym we wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r. pkt 3, w zakresie działki nr [...] położonej w W. – Z. jest szczególnie istotne dla interesu publicznego i jednocześnie został poinformowany, że nieuczynienie zadość wezwaniu, a także niewykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego, skutkować może wydaniem decyzji odmownej w zakresie pkt. 3 we wnioskowanym zakresie. W odpowiedzi na wskazane pismo wnioskodawca zaprzeczył, jakoby zakres żądanej informacji stanowił informację przetworzoną w rozumieniu u.d.i.p., powołując się na okoliczności, że KOWR realizuje zadania wynikające z polityki państwa, polegające na administrowaniu zasobami majątkowymi Skarbu Państwa przeznaczonymi na cele rolne i musi być w posiadaniu baz danych, w których ujawnione są informacje proste w postaci danych osób będących właścicielami/użytkownikami do momentu przekazania działki przez A. T.. Wnioskodawca doprecyzował także, że wystarczające jest dla niego utworzenie listy wszystkich użytkowników, którzy po 1985 roku formalnie rozporządzali działką, bez podawania danych wrażliwych (np. w postaci numeru PESEL) - wystarczające jest dla niego podanie imienia i nazwiska, co w jego ocenie wymaga tylko sięgnięcia do stosownego zbioru informacji bez potrzeby prowadzenia skomplikowanych analiz, czy czasochłonnych zabiegów intelektualnych. Wnioskodawca, zwrócił się także w piśmie z żądaniem wskazania przez urząd, w sytuacji gdy nadal będzie utrzymywał, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej, o podanie informacji w decyzji odmownej w jakiej formie dysponuje informacją i wyjaśnienia, jakich czynności musiałby dokonać aby informację wytworzyć. Wnioskodawca dopuścił także możliwość zeskanowania umów ze zanonimizowanymi danymi wrażliwymi i przesłanie ich wnioskodawcy (taka forma również spełniała żądanie udzielenia informacji publicznej). Decyzją z dnia [...] lipca 2019 r., znak [...], Dyrektor Oddziału Terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie pkt.3 objętego częścią wniosku dotyczącą działki nr [...] w W.- Z., tj.: wskazując, że zakres żądanej informacji stanowi informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1. u.d.i.p., co sprawia, że nie istnieje ona w kształcie, o który wnosił Wnioskodawca i warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa czynności analitycznych (stosownych zestawień, wyciągów), organizacyjnych i intelektualnych (połączonych z zaangażowaniem określonych środków osobowych i finansowych), innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności i w oparciu o posiadane przez OT KOWR w K. dane. Pan G.T. pismem z dnia [...] lipca 2019 r., wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzucił uchybienia w postaci naruszenia prawa procesowego, tj.: 1) art. 107 § 3 Kpa poprzez podanie w sposób ogólnikowy, że KOWR nie posiada baz danych zawierających informacje proste w zakresie właścicieli/użytkowników nieruchomości rolnych, tym samym nie jest możliwe ustalenie i weryfikacja jakie organ posiada bazy danych, a w konsekwencji ocena czy wydobycie informacji z tych baz. które posiada można traktować jako wytworzenie informacji przetworzonej czy też nie, 2) art. 77 Kpa poprzez brak podjęcia czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (poprzez to, że nie sięgnął do żadnej bazy danych/spisu/wykazu/rejestru i tym samym nie zebrał w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, jednocześnie odmawiając udzielenia odpowiedzi Wnioskującemu). Wskazując na te zarzuty strona wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w K., w której odmówiono udostępnienia informacji publicznej w zakresie objętym częścią wniosku dotyczącym dziatki nr [...] w W. – Z., tj. jaka jest historia działki, kto był formalnie właścicielem bądź użytkownikiem od 2000 r. do dziś. W uzasadnieniu zaskarżonej na wstępie decyzji organ uznała ,że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarzuty w nim podniesione okazały się niezasadne. Zdaniem organu wbrew twierdzeniom odwołującego się w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia wskazanych przez Wnioskodawcę przepisów postępowania, ani w zakresie postępowania dowodowego, ani też w zakresie uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji. W ocenie organu wnioskodawcy umknęło, że podstawą wydania decyzji odmownej nie był fakt przeprowadzenia i oceny jakichkolwiek dowodów w sprawie, lecz brak wykazania przez niego przesłanki działania w szczególnie ważnym interesie publicznym. Co prawda, zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p. dodatkowym elementem decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej winno być wskazanie osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania, zaś kontrolowana decyzja nie spełnia tego wymogu, przez co niewątpliwie narusza ona przywołane przepisy, jednak w ocenie organu drugiej instancji nie jest to uchybienie, które powinno skutkować uchyleniem decyzji KOWR Organ II instancji wskazał ,że zgodnie z art. 2 ust. 1 u.i.d.p. każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej. Obejmuje ono uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym również informacji przetworzonej. Konieczne jest jednak wykazanie, że uzyskanie tej ostatniej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.o.i.d.p.). Ustawa nie zawiera ani definicji legalnej "informacji przetworzonej", ani też nie wyjaśnia przesłanki jej szczególnej istotności dla interesu publicznego, dlatego w tej mierze należy odwołać się do utrwalonej linii orzeczniczej i doktryny. Przyjęły one podział na informację prostą i przetworzoną. Za informację prostą uznano taką informację, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną przez proces anonimizacji, bo czynność ta polega na jej przekształceniu a nie przetworzeniu, podobnie jeśli idzie o wykonywanie prostych czynności technicznych (wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11 i wyrok z dnia 9 grudnia 2010 r., 1 OSK 1798/10). Organ II instancji wyjaśnił, że charakter "informacji publicznej przetworzonej" mają dane publiczne, których przedstawienie wnioskodawcy co do zasady wymaga dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Przetworzenie może polegać m.in. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Informacją przetworzoną jest suma informacji prostych, tworzących "nową jakość", dla której powstania konieczne jest podjęcie wielu, złożonych czynności intelektualnych, np. czynności analitycznych, sporządzenia zestawień lub opracowań (tak np. wyrok NSA z dnia 6.09.2016 r., sygn. akt 1 OSK 293/15, wyrok NSA z 5.03.2015 r" sygn. akt I OSK 863/14, wyrok WSA w Rzeszowie z 25.08.2016, sygn. akt II SA/Rz 639/16, wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 09.09.2016 r" sygn. akt II SA/Rz 837/16 (wszystkie przytaczane w decyzji wyroki są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego musi polegać na wskazaniu korzyści, jaką dobro publiczne uzyska w wyniku większego niż standardowe zaangażowania organu w udostępnienie obywatelowi informacji publicznej. Chodzi przy tym o wskazanie takich powodów dostępu, które dla wspólnego dobra mają wartość wyjątkową. "Warunkiem spełnienia przesłanki art. 3 ust. 1 pkt 1 u.o.i.d.p. jest nie tylko szczególna istotność problemu, którego dotyczy żądana informacja, ale również występująca po stronie osoby wnioskodawcy możliwość rzeczywistego i efektywnego użycia uzyskanej informacji do działań dotyczących szczególnie istotnych interesów publicznych." (wyrok WSA w Gdańsku z 12.10.2016 r., sygn. akt II SA/Gd 432/16; podobnie wyrok WSA w Rzeszowie z 25.08.2016 r., II SA/Rz 639/16). Skarżący, mimo wezwania organu nie wskazał, że działa w interesie publicznym, ani tym bardziej, że jest to szczególnie istotny interes publiczny. W ocenie organu II instancji nie budzi wątpliwości, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej, bowiem nie istnieje w postaci w jakiej udostępnienia tej informacji żąda wnioskodawca. Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa nie dysponuje żądaną informacją, zaś zadośćuczynienie wnioskowi wymagałoby przeprowadzenia wielu działań (w tym poszukiwania dokumentów w innych organach i archiwach, przeprowadzenia specjalnych zestawień i analiz), innych niż bieżąca praca organu. W efekcie tych działań powstałaby informacja jakościowo nowa, taka, która w chwili obecnej nie istnieje w żądanym kształcie. Bez znaczenia jest przy tym wskazanie w odwołaniu ograniczenie okresu, od jakiego informacja ma być sporządzona. Odnosząc się do zarzutów Wnioskodawcy Organ Ii instancji wskazał ,że wskazać jeszcze należy, że art. 16 u.d.i.p nakazuje stosować przepisy Kpa tylko do decyzji wydawanych na podstawie u.d.i.p.. Postępowanie z zakresu u.d.i.p jest postępowaniem uproszczonym, organ nie prowadzi postępowania wyjaśniającego w takim samym zakresie, jak w zwykłym postępowaniu administracyjnym. W efekcie nie gromadzi się i nie ocenia dowodów, tym samym organ I instancji nie naruszył również art. 77 Kpa. Skargę na powyższe rozstrzygniecie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiódł skarżący. Zaskarżonej decyzji zarzucił : - naruszenie art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 kodeksu postępowania administracyjnego (dalej jako "kpa") poprzez brak zamieszczenia w decyzji uzasadnienia odnoszącego się do postaci informacji pozostającej w dyspozycji KOWR zawierającego racjonalne powody zakwalifikowania tej informacji jako informacji przetworzonej, - naruszenie art. 7 i 77 kpa w zw. z art. 46 ust. 1 i art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. 2017 poz. 624 - dalej jako "pwukowr") poprzez brak należytego wyjaśnienia stanu sprawy przez Organy obu instancji i nie ustalenie jakimi informacjami prostymi dysponuje Organ I instancji oraz gdzie i w jakiej formie informacje te są zgromadzone, a także nie odniesienie się przez Organ II instancji do zarzutów w tym względzie formułowanych przez skarżącego w odwołaniu, - naruszenie art. 6 ust. 5 lit. a) u.d.i.p. poprzez odmowę udzielenia informacji dotyczącej majątku wchodzącego w zasób Skarbu Państwa w sytuacji gdy informacja ta nie mogła mieć charakteru informacji przetworzonej i Organ był zobligowany do udzielenia odpowiedzi bez wzywania skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Skarżący domagał się : - udostępnienie akt postępowania w portalu PASSA, - skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, - uchylenie decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...].08.2019 r. (znak [...]) i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w K. z dnia [...] lipca 2019 r. (znak: [...]), - zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazał ,że jedno z trzech sformułowanych pytań zawartych we wniosku o udostępnienie informacji publicznej dotyczyło historii nieruchomości tzn. informacji kto formalnie był właścicielem bądź użytkownikiem od momentu przekazania działki przez A. T. na rzecz Skarbu Państwa do dziś. W toku rozpoznawania wniosku okazało się, że działka ta została administracyjnie podzielona na działki [...] i [...] i ta druga nadal pozostaje w Zasobie Własności Rolnej Skarbu Państwa. Wskazał ,że w jego ocenie udzielenie odpowiedzi na powyższe pytanie nie będzie informacja przetworzoną. Z uzasadnienia decyzji organów obu instancji nie wynika, aby organy podjęły jakiekolwiek próby poszukiwania informacji prostych. Skarżący odnosi wrażenie, że sięgnięcie do źródeł informacji wytworzonych przed dniem 1 września 2017 r. kiedy to został powołany do życia KOWR jest niemożliwe, gdyż wymaga ponadprzeciętnego zaangażowania zasobów ludzkich. Organy obu instancji nie zauważają, że na mocy ustawy pwukowr (art. 46 ust. 1, art. 52 ust. 1) KOWR nie dość, że wstąpił w ogół praw i obowiązków znoszonej Agencji Nieruchomości Rolnych, to jeszcze przejął rejestry, spisy, wykazy, ewidencje i bazy danych, prowadzone przez organy Agencji Nieruchomości Rolnych (ANR). Odnosząc się zatem do tych przepisów ustawy, organy KOWR powinny szybko i sprawnie docierać do wszystkich źródeł informacji, nawet tych, które były wcześniej zarządzane przez inne podmioty takie jak ANR. Ogólnikowe tylko stwierdzenie, że część dokumentów znajduje się w różnych archiwach państwowych, bez wskazania działań jakie podjęto celem poszukiwania informacji prostych w odniesieniu do poszczególnych okresów czasu i wylistowania co w ramach tych działań ustalono pozwala przypuszczać, że doszło do naruszenia art. 7 i 77 kpa. Być może nawet nie podjęto żadnych działań poszukiwawczych, ponieważ z góry założono, że przeszukanie kilku archiwów lub systemów informatycznych będzie zadaniem zbyt angażującym zasoby ludzkie. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowa dokumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy. Spór pomiędzy stronami niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego sprowadzał się do tego, czy organy administracyjne zasadnie odmówiły udzielenia skarżącemu informacji odnośnie historia tej działki [...] w W.- Z. tzn. kto formalnie był właścicielem bądź użytkownikiem od momentu przekazania działki przez A.T. na Skarb Państwa do dziś. W ocenie organu administracji publicznej, wskazane informacje – ujęte w punkcie 3. wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r., co do których odmówiono skarżącemu ich udostępnienia – mają charakter przetworzony, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm.; dalej: "u.d.i.p."). Stąd zasadne było wezwanie skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu tych informacji, który to interes winien polegać na wykazaniu korzyści, jaką dobro publiczne uzyska w wyniku większego niż standardowe zaangażowanie organu w udostępnienie informacji publicznej. Natomiast skarżący stanęła na stanowisku, że odmowa udostępnienia wskazanych informacji jest równoznaczna z naruszeniem naruszenie art, 6 ust. 5 lit. a) u.d.i.p. poprzez odmowę udzielenia informacji dotyczącej majątku wchodzącego w zasób Skarbu Państwa w sytuacji gdy informacja ta nie mogła mieć charakteru informacji przetworzonej i Organ był zobligowany do udzielenia odpowiedzi bez wzywania skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Sąd stwierdził, że ocena dokonana przez organy administracyjny odpowiada obowiązującemu prawu. Informacje, o które zwrócił się skarżący w punkcie 3. wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r. mają charakter przetworzony. Należy wskazać, że konstytucyjne prawo do informacji publicznej, ustanowione w art. 61 Konstytucji RP, nie ma charakteru absolutnego (zob. wyroki NSA: z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 1769/13; z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 1948/14; publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednym z ograniczeń w dostępie do informacji publicznej jest regulacja z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., która warunkuje dostęp do informacji publicznej przetworzonej od wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W wyroku z dnia 18 grudnia 2018 r., sygn. akt SK 27/14, Trybunał Konstytucyjny uznał art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. – w zakresie, w jakim uzależnia uprawnienie do uzyskania informacji publicznej przetworzonej od wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego – za zgodny z art. 61 ust. 1 i 2 w związku z art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji. Trybunał wskazał, iż udostępnienie informacji przetworzonej jest poprzedzone procesem tworzenia nowej informacji, nieistniejącej w chwili skierowania wniosku w takim kształcie i w takiej postaci, jakiej oczekuje wnioskodawca. Wspomniany proces powstawania tej informacji skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań. Wobec tego zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej powinien mieć jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Pojęcie informacji przetworzonej nie zostało zdefiniowane w u.d.i.p. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że przez informację przetworzoną należy rozumieć jakościowo nową informację, która nie istnieje w przyjętej treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego podmiotu. Przetworzenie informacji wymaga zazwyczaj dokonania stosownych działań analitycznych, zebrania lub zsumowania pojedynczych informacji na podstawie różnych kryteriów wynikających z treści wniosku. Stworzenie informacji przetworzonej wiąże się z czynnościami, które wykraczają poza zwykłą działalność podmiotu zobowiązanego do jej udostępnienia. Dlatego nawet zbiór informacji prostych może być uznany za informację przetworzoną w sytuacji, gdy ich udostępnienie wiąże się z koniecznością wyboru, odnalezienia i anonimizacji, co wpłynie niewątpliwie na bieżące wykonywanie ustawowych zadań przez organ zobowiązany do udostępnienia. Jeśli utworzenie zbioru informacji prostych wymagałoby takiego nakładu środków i zaangażowania sił podmiotu zobowiązanego, które negatywnie wpływałoby na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego, a w szczególności, gdy wymaga to analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych żądanych przez wnioskodawcę, bądź wymaga odnalezienia i posegregowania wielu informacji prostych, to jest to informacja przetworzona (zob. wyroki NSA: z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 3097/12 oraz z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, publ.: jw.). Dostęp do "prostej" informacji publicznej ma właściwie nieograniczony charakter – co wynika z przepisów art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p., według których każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej, a od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego, ani też stosować praktyk i procedur utrudniających dostęp do informacji publicznej. Natomiast udostępnienie informacji publicznej przetworzonej uwarunkowane jest wykazaniem przez wnioskodawcę, że jej uzyskanie jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, że na podmiotach zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej ciąży obowiązek wykazania braku istnienia przesłanki ustawowej koniecznej dla udzielenia informacji przetworzonej (zob. wyroki NSA: z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13; z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1015/12 oraz z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt I OSK 1938/10, publ. jw.). W rozpoznawanym przypadku organ administracyjny wykazał, że nie zachodzą przesłanki dla udzielenia informacji przetworzonej. Wyjaśniono, że KOWR nie posiada baz danych , w których zawarte są informacje proste dotyczące właścicieli, czy tez użytkowników nieruchomości rolnych począwszy od momentu przekazania nieruchomości ,co nastąpiło w 1985 r. do chwili obecnej. Organ wyjaśnił ,że odtworzenie historii nieruchomości wymaga znacznego nakładu pracy, uzyskania stosownych decyzji i umów z różnych jednostek i archiwów. Organ wskazał ponadto ,że OT KOWR w K. został powołany do życia na mocy ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1154) oraz wydanym na jej Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia 2017 r. w sprawie nadania statutu Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 2233), które weszły w życie 1 września 2017 r OT KOWR w K., wszelkie sprawy dotyczące nieruchomości rolnych położonych na terenie województwa [...] należały do Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych w R., a do dnia 5 grudnia 2011 r. - w kompetencji Oddziału Terenowego z siedzibą w O., zgodnie z brzmieniem § 17 pkt 6 rozporządzenia Ministra Skarbu Państwa z dnia 1 sierpnia 2003 r. w sprawie nadania statutu Agencji Nieruchomości Rolnych (Dz. U. z 2003 r., nr 140, poz. 1348). Sama Agencja Nieruchomości Rolnych powstała na mocy ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. (Dz. U. z 2003 r., Nr 64, poz. 592), w miejsce Agencji Własności Skarbu Państwa, którą powołano do życia 1 stycznia 1992 r. Przed tą datą funkcjonował Państwowy Fundusz Ziemi (Dekret Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r., Dz. U. z 1944 r., Nr 4, poz. 17 ze zm.). Udzielenie tej informacji wymagałoby wytworzenia nowej jakościowo informacji, po uprzednim przetworzeniu znacznej sumy informacji prostych. W pierwszej kolejności należałoby odtworzyć informacje dotyczące historii przedmiotowej nieruchomości ,a następnie przeszukiwać archiwa w poszukiwaniu umów dotyczących tej nieruchomości. Organ musiałby dokonać analizy pozyskanych w ten sposób informacji.. Zadana informacja składa się z szeregu informacji prostych, stąd ich przygotowanie musiałoby zostać poprzedzone przeprowadzeniem odpowiednich analiz, sporządzeniem zestawień, wyciągów, usunięciem danych chronionych prawem. Niewątpliwie czynności te byłyby związane z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych. Nie sposób zatem zaprzeczyć, że przedmiotowe informacje mają charakter przetworzony. Występowanie kwalifikowanego istotnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanej informacji nie wynikało z treści wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r. Wobec powyższego zasadne było wezwanie przez organ pismem z dnia z [...] czerwca 2019 r. do wykazania, w terminie 7 dni od daty otrzymania tego pisma, że uzyskanie wskazanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem wydania w tym zakresie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący nie wykonał wskazanego wezwania, tzn. nie wykazał istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący ograniczył się jedynie do przeprowadzenia polemiki ze stanowiskiem organu. Zasadne było zatem wydanie decyzji odmownej. W przywołanym wyżej wyroku z dnia 18 grudnia 2018 r., sygn. akt SK 27/14, Trybunał Konstytucyjny wskazał, że ciężar w postaci wykazania przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego nałożony na obywatela nie jest nadmiernie dolegliwy. Z całą pewnością ograniczenie to nie prowadzi do naruszenia istoty prawa do informacji publicznej. W rezultacie Sąd nie stwierdził naruszenia w niniejszym przypadku normy z 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a także art. 6 ust. 5 lit. a) u.d.i.p. Zaskarżona decyzja nie narusza również wskazanych w skardze przepisów postępowania, gdyż organ w sposób prawidłowy uzasadnił przedmiotową decyzję oraz ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a