II SA/Wa 2176/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: 1. umorzyć postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych 2. przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata Skarżący M. D., na urzędowym formularzu PPF, zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. We wniosku podał, że utrzymuje się z zasiłku przyznanego przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] w kwocie 520 zł. Stan zdrowia nie pozwala Skarżącemu na osobisty udział w postępowaniu przed Sądem, a z uwagi na sytuację materialną nie stać go na pełnomocnika. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, ze Skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Do swoich wydatków Skarżący zaliczył opłaty za: czynsz – 450 zł, rehabilitację – 250 zł, leczenie – 400 zł. Ponadto Skarżący posiada pożyczki na kwotę około 30.000 zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie Skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz załączonych dokumentów Skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Uzyskuje zasiłek z pomocy społecznej w kwocie 520 zł, który jak wynika z przedstawionego wyliczenia, jest niewystarczający na poniesienie kosztów utrzymania i Skarżący zamuszony jest zaciągać pożyczki. Obecnie Skarżący posiada zadłużenie na kwotę około 30.000 zł. Ponadto Skarżący nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. W konsekwencji oznacza to, że Skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.