II SA/Wa 218/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia - odrzucić skargę - W piśmie z dnia [...] grudnia 2009 r., nadanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości w dniu 11 stycznia 2010 r. B. K. wskazała, iż wnosi skargę na decyzję – brak decyzji: 1. [...] z grudnia 2009 r., otrzymano [...] grudnia 2009 r. – P., 2. [...] z dnia [...] listopada 2009 r. – Komisja Nadzoru Finansowego, 3. [...] z dnia [...] listopada 2009 r. – Prezes Sądu Okręgowego w L., 4. [...] z dnia [...] września 2008 r. – Prezes Sądu Rejonowego w B., 5. [...] z dnia [...] listopada 2009 r. – Prezes Sądu Okręgowego w L., 6. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. – Ministerstwo Sprawiedliwości. Wskazała, że powyższe decyzje (brak decyzji) zostały wydane z rażącym naruszeniem zasady jawności, zasady współżycia społecznego, zasady państwa prawa, z naruszeniem prawdy obiektywnej i naruszeniem prawa konstytucyjnego, a tym samym został naruszony słuszny interes obywatela, jej bardzo ważny interes prawny i bardzo ważny interes materialny. W dalszej części skargi stwierdziła, że "w wyniku dokonanego przestępstwa i bezczynności organów publicznych doznała niepowetowanej szkody materialnej". Z uwagi na nieprecyzyjne wskazanie przedmiotu skargi, pismem z dnia 10 lutego 2010 r. Sąd wezwał B. K. do usunięcia jej braków formalnych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności lub, jeśli skarga dotyczy bezczynności organu, wskazanie w zakresie niewydania jakiego aktu lub niepodjęcia jakiej czynności skarga została złożona. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżąca w piśmie z dnia [...] lutego 2010 r. wyjaśniła, iż jej skarga z dnia [...] grudnia 2009 r. dotyczy czterech organów administracji, odnosząc się zaś do zarzutów dotyczących Ministrowi Sprawiedliwości, wskazała, iż skarży Ministerstwo Sprawiedliwości i Prokuraturę Generalną za rażące naruszenie prawa, jawności, zasady państwa demokratycznego z naruszeniem zasady współżycia społecznego, bezczynność wymiaru sprawiedliwości i organów ścigania, powołując jednocześnie sygnatury trzech spraw toczących się przed Sądem Okręgowym w L. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi spełniać wymogi przewidziane w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), tj. powinna zawierać, miedzy innymi, wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd administracyjny odrzuca skargę (art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy). Dodać należy, że prawidłowe określenie zakresu żądania jest obowiązkiem strony skarżącej, zaś sąd administracyjny powinien jedynie poinformować o skutkach niewłaściwego wypełnienia tego obowiązku i wezwać do sprecyzowania skargi. W rozpatrywanej sprawie, wobec nieprawidłowego określenia przedmiotu skargi, B. K. została wezwana do sprecyzowania swego żądania. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżąca nie wskazała w sposób niebudzący wątpliwości, jaki konkretny akt lub czynność administracyjna stanowi przedmiot jej skargi, nie wskazała też jednoznacznie, iż jej skarga dotyczy bezczynności organu w zakresie niewydania aktu lub niepodjęcia czynności. Należy przy tym wskazać, że Sąd nie może domniemywać intencji skarżącego, gdyż to skarżący precyzuje treść skargi, zaś brak sprecyzowania skargi uniemożliwia nadanie jej prawidłowego biegu. Wobec powyższego, niewykonanie w sposób prawidłowy przez skarżącą wezwania Sądu, stanowi obligatoryjną podstawę odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.