II SA/Wa 2183/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 2183/16 w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia doktora habilitowanego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 2183/16 oddalił skargę J. W. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia doktora habilitowanego. Pismem z dnia 27 września 2017 r. J. W. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 6 lipca 2017 r. Jednocześnie złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie złożyła w terminie, gdyż otrzymała nietrafną informację od radcy prawego, który pomagał przygotować skargę, że otrzyma wyrok z Sądu i będzie mogła złożyć wniosek o jego uzasadnienie. W przekonaniu, że radca prawny nie myśli się w tym zakresie, zaufała jego słowom. W związku z tym niedopełnienie czynności nie nastąpiło z jej winy. Skarżąca podała, że dopiero 25 września 2017 r. dowiedziała się o przyczynie nie doręczenia jej odpisu wyroku. Skarżąca podała, że do wniosku załącza e-mail od radcy prawnego z projektem skargi oraz wniosła o przesłuchanie go na okoliczność przekazania nietrafnej informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Sąd uznał wniosek o przywrócenie terminu za dopuszczalny, stwierdzając, że przyczyna uchybienia terminowi ustała, zgodnie z oświadczeniem skarżącej w dniu 25 września 2017 r. Zatem, wniosek o przywrócenie terminu złożony w dniu 26 września 2017 r. wniesiony został zatem z zachowaniem 7- dniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Jednocześnie jednak Sąd stwierdził, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności, które wskazywałyby na brak winy w uchybieniu terminu. Podkreślenia wymaga, iż o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała, aby na przeszkodzie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanęły nagłe, niespodziewanie i niemożliwe do przewidzenia przeszkody, których pomimo ogromnych starań nie udało się usunąć. Podniesiona we wniosku okoliczność nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W orzecznictwie sądowym do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się przerwy w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, LexPolonica nr 394258). Skarżąca w piśmie Sądu z dnia 12 maja 2017 r. (k. 30), doręczonym w dniu 22 maja 2017 r. (k. 47) została pouczona w punkcie 2., że "sentencji wyroku oddalającego skargę, ogłoszonego na rozprawie, Sąd nie doręcza stronom z urzędu za wyjątkiem strony działającej bez adwokata lub radcy prawnego, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłaszaniu wyroku" oraz w punkcie 3., że "w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku". Skarżąca, mogła z punktu widzenia dbałości swoje o interesy w niniejszym postępowaniu, zadzwonić w dniu rozprawy do Sądu w celu zapoznania się z zapadłym w sprawie wyrokiem. Dałoby to możliwość złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w terminie. Odnosząc się do wniosku skarżącej o przesłuchanie radcy prawnego na okoliczność błędnie udzielonej informacji wskazać należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Strona nie może powołać się na takie okoliczności, jak zdanie się na pomoc osoby w dokonaniu określonej czynności (v. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2005 r. sygn. akt III KZ 31/05 publ. OSN w sprawach karnych rok 2005 Nr 1, poz. 1438). Błędny stan świadomości strony co do sposobu i terminu wniesienia środka zaskarżenia, o ile występowało stosowne pouczenie nie jest przyczyną niezależną od strony (v. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2011 r. sygn. akt II KZ 33/11, Lex 847150). Skarżąca została prawidłowo pouczona do dopuszczalności, terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.