II SA/Wa 2189/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. - przedstawiciela ustawowego małoletniej D. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 2189/12 w sprawie ze skargi B. B. - przedstawiciela ustawowego małoletniej D. P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 2189/12 oddalił skargę B. B. - przedstawiciela ustawowego małoletniej D. P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku. Pismem z dnia 21 lutego 2013 r. strona skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o uzasadnienie ww. wyroku. Odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 08 kwietnia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), przy piśmie Sądu z dnia 21 marca 2013 r. Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), termin do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku upłynął z dniem 08 maja 2013 r. W dniu 10 kwietnia 2013 r. wpłynął do WSA w Warszawie wniosek skarżącej, w którym zwróciła się o przyznanie radcy prawnego. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 2189/12 ustanowiono dla ww. radcę prawnego. Następnie pismem z dnia 07 maja 2013 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała Sąd, że wyznaczyła r. pr. K. S. pełnomocnikiem z urzędu dla B. B. Pismem z dnia 21 maja 2013 r. (data stempla pocztowego – 21 maja 2013 r.) skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika - r. pr. K. S., zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Do przedmiotowego wniosku dołączona została skarga kasacyjna wraz z jej odpisami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 177 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3 (art. 175 § 1 ustawy). Zgodnie z treścią art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1, 2 i 4 cyt. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca informację Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. o wyznaczeniu r. pr. K. S. pełnomocnikiem z urzędu dla B. B. została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 14 maja 2013 r. i to z tym dniem, jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik skarżącej powziął wiadomość o uchybieniu terminu. W takim przypadku za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku należy uznać dzień doręczenia pełnomocnikowi skarżącej przedmiotowej informacji, tj. 14 maja 2013 r. Natomiast pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej skarżąca – reprezentowana przez pełnomocnika - wniosła do Sądu w dniu 21 maja 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej przedmiotowy wniosek), tj. zachowując siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności, określony w art. 87 § 1 ustawy. Równocześnie z wnioskiem skarżąca - reprezentowana przez pełnomocnika - wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (Patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński i inni, Wydanie II, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, s. 205.) W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, podniosła, iż odpis nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem został jej doręczony w dniu 08 kwietnia 2013 r., tym samym termin do złożenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku upłynął z dniem 08 maja 2013 r. Wyjaśniła, że postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2013 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie ustanowił pełnomocnika z urzędu dla skarżącej, a zawiadomienie o powyższym zostało doręczone do pełnomocnika w dniu 14 maja 2013 r., tj. po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Tym samym wniesienie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie nie było możliwe, a jego przekroczenie nastąpiło bez winy strony i pełnomocnika. Wskazać należy, że przymus adwokacko-radcowski uniemożliwił skarżącej, której sytuacja materialna nie pozwalała na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, wniesienie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie. Tym samym w ocenie Sądu, to że skarżąca wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie radcy prawnego po złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, po doręczeniem jej odpisu wyroku z uzasadnieniem, a przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wskazuje, że dołożyła ona należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. W związku z powyższym nie można zarzucić jej winy w niezachowaniu ustawowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, r. pr. K. S. dowiedziała się o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem skarżącej w dniu 14 maja 2013 r. – w dniu otrzymania informacji o powyższym z Okręgowej Izby Radców Prawnych w W., tj. po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Tym samym zgodzić należy się z wnioskodawcą, iż wniesienie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie nie było możliwe, a jego przekroczenie nastąpiło bez winy strony i pełnomocnika. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.