II SA/Wa 2193/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak (spr.) Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk Eugeniusz Wasilewski Protokolant referent stażysta Małgorzata Ciach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi P. P. na orzeczenie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby postanawia: - zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne - Pismem z [...] października 2013 r. P.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] września 2013 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Komendanta [...] Policji z [...] lipca 2013 r. nr [...] o wymierzeniu kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby. Pismem z [...] kwietnia 2014 r. skarżący wniósł o zawieszenie postepowania administracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) wskazując, że [...] stycznia 2014 r. wniósł do Sądu Rejonowego [...] prywatny akt oskarżenia przeciwko A. S. i A. K. o popełnienie przestępstwa określonego w art. 212 § 1 kk w zw. z art. 12 kk t.j. W fakcie tym skarżący upatruje podstawy zawieszenia postępowania twierdząc, że został pomówiony przez A. S i A. K., co naraziło go na utratę zaufania potrzebnego do sprawowania funkcji policjanta. Skarżący podniósł również, że zeznania ww. osób stanowiły podstawę dla sfomułowania w zaskarżonym orzeczeniu zarzutu nr 1, co finalnie doprowadziło do wydania decyzji o jego zwolnieniu ze służby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu, zależność tego rodzaju ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Istnieje bowiem związek między zainicjowanym przez skarżącego postępowaniem karnym a wynikiem niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej. Ewentualne ustalenie w drodze karnej popełnienia przez A. S i A. K. czynu z art. 212 § 1 k.k. z zw. z art. 12 k.k. mogłoby mieć wpływ na ocenę wydanego w sprawie orzeczenia dyscyplinarnego. Należy bowiem zauważyć, że zeznania ww. osób stanowiły podstawę sformułowania przez organ zarzutu opisanego w pkt 1 zaskarżonego orzeczenia. Innymi słowy wymierzona skarżącemu kara odnosząca się także do zarzutu nr 1 została orzeczona w oparciu o stan faktyczny ustalony jedynie na podstawie zeznań A. S. i A. K.. Rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu przed sądem powszechnym może mieć niewątpliwy wpływ na ocenę czy delikt dyscyplinarny zarzucany skarżącemu został popełniony, a zatem przełożyć się na ocenę poprawności ustalenia stanu faktycznego opartego o te zeznania. W związku z powyższym, wobec zaistnienia podstawy określonej w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. i biorąc dodatkowo pod rozwagę zasadę związania sądów administracyjnych ustaleniami wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa (art. 11 P.p.s.a.), Sąd uznał za celowe zwieszenie postępowania sądowoadministracyjnego.