II SA/Wa 2200/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 2200/11 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Natomiast stosownie do treści art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 ppsa). W przedmiotowej sprawie odpis postanowienia z dnia 25 października 2011 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony M. K. w dniu 28 października 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). W dniu 3 listopada 2011 r. (a więc w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej) skarżąca wniosła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z 14 listopada 2011 r. przyznano skarżącej prawo pomocy wyłącznie w zakresie ustanowienia radcy prawnego, ponieważ skarżąca, na podstawie treści art. 239 pkt. 1 lit a ppsa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. W dniu 5 grudnia 2011 r. wyznaczony pełnomocnik z urzędu – radca prawny W. B., przesłał skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, że informację o wyznaczeniu pełnomocnikiem skarżącej z urzędu otrzymał 29 listopada 2011 r., a więc już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Natomiast o okoliczności uchybienia terminu pełnomocnik skarżącej dowiedział się 1 grudnia 2011 r. w trakcie zapoznawania się z aktami sprawy. Pełnomocnik skarżącej za pozytywną przesłankę przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uznał okoliczność ewidentnej (w rozumieniu skarżącej) pomyłki Sądu I instancji, a także przedmiot sprawy, czyli świadczenie z tytułu pomocy społecznej. Zdaniem Sądu przedstawione we wniosku z 5 grudnia 2011 r. okoliczności dostatecznie uprawdopodabniają brak winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej i niezwłocznie po otrzymaniu odpisu postanowienia z uzasadnieniem. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony natomiast 5 grudnia 2011 r. (data stempla pocztowego), a więc w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia, czyli zapoznania się przez pełnomocnika skarżącej z aktami (1 grudnia 2011 r.). Ponadto, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej została dokonana czynność, której strona nie dokonała w terminie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.