II SA/Wa 2207/15

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Lucyna Picho po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego postanawia: przyznać B. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie adwokata o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Skarżąca, po wydaniu przez Sąd wyroku z dnia 21 czerwca 2016 r., zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, z uwagi na trudną sytuację finansową. Wskazała, że pozostaje sama w gospodarstwie domowym i obecnie jej jedyny dochód stanowi pomoc uzyskiwana z ośrodka pomocy społecznej. Uzasadniając wniosek dodała, że jest samotna, nie pracuje, ponosi wysokie koszty leczenia. Ujawniła, że nie posiada żadnego majątku. Oświadczyła, że nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 i 2). W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z oświadczenia skarżącej nie uzyskuje ona żadnego stałego dochodu, a koszty życia i leczenia pokrywa za nią ośrodek pomocy społecznej. Nie posiada bliskiej rodziny. W tej sytuacji należało przyjąć, że B. K. wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.