II SA/Wa 2210/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2017 r. w ten sposób, że w wersie dwunastym od góry wyroku, w oznaczeniu rodzaju zaskarżonego rozstrzygnięcia, w miejsce "decyzja" wpisać "postanowienie". Zgodnie z treścią art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2017 r., wydanym po rozpoznaniu sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia, wystąpiła oczywista omyłka polegająca na błędnym określeniu rodzaju zaskarżonego rozstrzygnięcia Komendanta Głównego Policji, ponieważ jako zaskarżone rozstrzygnięcie wpisano "decyzję" zamiast "postanowienie". Jednocześnie wyjaśnić należy, że art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, z późn. zm.), na podstawie którego wydane zostało zaskarżone rozstrzygnięcie, stanowi, że odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. W związku z tym, na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.