II SA/Wa 2214/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung Sędziowie WSA Danuta Kania Andrzej Kołodziej (spr.) Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznania należności finansowych w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej oddala skargę Prezes Wojskowego Sądu Garnizonowego w W. decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., działając na podstawie art. 94 ust. 1 i 2, art. 95 ust. 2, 3 i 5 w związku z art. 83 ust. 1 i 2, art. 87 ust. 1, 2 i 3, art. 97 i art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 j.t) i art. 92 § 3 pkt 1 i § 5 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), przyznał sędziemu A. M., zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] czerwca 2011 r., następujące należności pieniężne: 1. odprawę w wysokości 480% uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby, w kwocie [...] zł; 2. ekwiwalent pieniężny za 88 dni urlopu wypoczynkowego za 2009 r., 2010 r., 2011 r., [...] zł; 3. dodatkowe uposażenie roczne za 6 miesięcy 2011 r. w wysokości 6/12 jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, w kwocie [...] zł; 4. gratyfikację urlopową za 2011 r., tj. w kwocie [...] zł; 5. gratyfikację jubileuszową po dwudziestu latach pracy w wysokości wynagrodzenia miesięcznego w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu wskazał w szczególności, iż wysokość uposażenia zasadniczego sędziego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby, została określona w decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. w wysokości [...] zł i kwota ta stanowiła podstawę do ustalenia należności związanych z zwolnieniem ze służby. W odwołaniu od powyższej decyzji w części dotyczącej kwoty bazowej przyjętej za podstawę wyliczeń przyznanych należności pieniężnych, A.M. zarzucił jej nieuwzględnienie dodatku funkcyjnego o charakterze stałym, tj. dodatku dla sędziego wizytatora penitencjarnego. Wniósł w związku z tym o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyjęcie za podstawę wszelkich wyliczeń finansowych kwoty uposażenia zasadniczego wraz z ww. dodatkiem o charakterze stałym, w wysokości [...] zł plus [...] zł, tj. łącznie [...] zł. W uzasadnieniu podał, że kwota bazowa przyjęta za podstawę wyliczeń należności finansowych w zaskarżonej decyzji, jest tylko kwotą uposażenia zasadniczego wypłacanego jako sędziemu delegowanemu do orzekania w Sądzie Okręgowym [...]. Nie uwzględnia natomiast dodatku funkcyjnego o charakterze stałym dla sędziego wizytatora penitencjarnego, przyznanego do dnia 1 grudnia 2008 r. decyzją Prezesa Sądu Okręgowego [...] na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 czerwca 2009 r. w sprawie funkcji oraz sposobu ustalania dodatków funkcyjnych (Dz. U. Nr 104, poz. 866). Fakt, że w wyniku ustaleń pomiędzy Prezesem Wojskowego Sądu Garnizonowego [...], a Sądem Okręgowym [...], dodatek był faktycznie wypłacany przez organy finansowe sądu powszechnego, nie może być przyczyną naruszenia obowiązujących przepisów i pominięcia kwoty dodatku przy naliczaniu należności finansowych z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego [...] decyzja Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 104 § 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 94 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, kwotę bazową dla wyliczenia świadczeń z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, stanowi uposażenie zasadnicze żołnierza wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne w ostatnim dniu pełnienia służby. Uposażenie to w przypadku odwołującego zostało ustalone decyzją nr [...] Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. i składało się uposażenia zasadniczego w kwocie [...] zł, dodatku za długoletnią pracę w kwocie [...] zł oraz dodatku wyrównawczego ustalonego przy uwzględnieniu delegowania sędziego do czynności sędziowskich w Sądzie Okręgowym [...] przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, i wynosiło łącznie [...] zł. W ocenie organu dodatek funkcyjny przyznany czasowo na okres delegacji przez Prezesa Sądu Okręgowego [...], nie jest dodatkiem stałym, o którym mowa w przywołanych wyżej przepisach. Byłby nim, gdyby został przyznany przez organ uprawniony do kształtowania uposażenia żołnierza zawodowego pełniącego etatowo służbę w wojskowym sądzie garnizonowym, którym jest, stosownie do § 4 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r., prezes tego sądu. W skardze na powyższą decyzję od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. M. wniósł o jej zmianę poprzez uwzględnienie w podstawie wyliczeń należności pieniężnych dodatku funkcyjnego o charakterze stałym, tj. dodatku dla sędziego wizytatora penitencjarnego, a w rezultacie ustalenie tej podstawy w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że każdy dodatek ustalony w stawkach miesięcznych, jak stanowi przepis art. 80 pkt 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, jest z urzędu dodatkiem o charakterze stałym, nie ma poza tym innych kryteriów uznania dodatku za stały oraz ograniczeń co do organu, który faktycznie wypłaca te należności. Ponadto podniósł, że na podstawie art. 91 § 6 ustawy o ustroju sądów powszechnych, był mu wypłacany dodatek należny wizytatorowi penitencjarnemu. Zgodnie zaś z przepisem art. 70 § 1 ustawy o ustroju sądów wojskowych, przepis art. 91 § 6 cyt. wyżej ustawy, stanowiący, że w związku z pełnioną funkcją sędziemu przysługuje dodatek funkcyjny, stosuje się odpowiednio do sądów wojskowych. Tak więc, zgodnie z obowiązującymi w tej materii przepisami, dodatek przyznany przez Prezesa Sądu Okręgowego [...], był związany z pełnioną funkcją. Przepisy ustawy ustrojowej, zarówno co do sądów powszechnych, jak i wojskowych, nie różnicują kwestii przyznawania dodatków wobec sędziów delegowanych, stosuje się je wobec tego tak jak w odniesieniu do sędziów orzekających w danym sądzie. Ponadto, skoro w decyzji finansowej skarżącemu uwzględniono stawkę wynagrodzenia dla sędziego sądu okręgowego, konsekwentnie winno dotyczyć to również otrzymywanego dodatku funkcyjnego, zaś nie ma znaczenia okoliczność, jaki organ taki dodatek przyznał. Skarżący stwierdził także, że powołane w zaskarżonej decyzji przepisy rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących służbę na stanowiskach sędziów sądów wojskowych, nie mają tu zastosowania. W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowego Sądu Garnizonowego [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do przepisu art. 94 ust. ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.), żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, odprawa w wysokości: 1. po roku służby - 100 %, 2. po pięciu latach służby - 200 %, 3. po dziesięciu latach służby - 300 %, - kwoty uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby. Wysokość odprawy, o której mowa w ust. 1 pkt 3, ulega zwiększeniu o 20 % uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym za każdy rok zawodowej służby wojskowej pełnionej ponad dziesięć lat, nie więcej jednak niż do wysokości 600 %. Zgodnie zaś z przepisami art. 95, żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, niezależnie od odprawy, o której mowa w art. 94, przysługują następujące należności pieniężne: ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy, w tym za dodatkowy urlop wypoczynkowy, niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby oraz za lata poprzednie, nie więcej jednak niż za trzy lata (pkt 2); dodatkowe uposażenie roczne za rok, w którym nastąpiło zwolnienie ze służby (pkt 3); gratyfikacja urlopowa niewykorzystana w roku zwolnienia ze służby. Również w przypadku powyższych należności podstawą ich wymiaru jest uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym należne w ostatnim dniu pełnienia zawodowej służby wojskowej. Powyższe należności zostały przyznane sędziemu Wojskowego Sądu Garnizonowego [...] A. M., decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. n podstawie art. 117 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w związku z art. 32 § 1 oraz art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. Prawo o ustroju sądów wojskowych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 226, poz. 1676), który pełnił nieprzerwanie zawodową służbę wojskową od dnia [...] lipca 1991 r. od dnia [...] czerwca 2011 r., tj. 19 lat, 10 miesięcy i 29 dni. Przyznano mu również na podstawie art. 92 § 3 pkt 1 i § 5 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 ze zm.), gratyfikację jubileuszową po dwudziestu latach pracy, przyjmując jako podstawę jej wymiaru uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym należne w ostatnim dniu pełnienia zawodowej służby wojskowej. Zgodnie bowiem z decyzją Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], uposażenia skarżącego wynosiło łącznie [...] zł, na które złożyło się uposażenie zasadnicze wraz z dodatkiem wyrównawczym określonym w przepisie art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych należnym sędziom sądów wojskowych w kwocie [...] zł. oraz dodatek za długoletnią pracę. Wbrew stanowisku skarżącego dodatek funkcyjny, który został mu przyznany decyzją Prezesa Sądu Okręgowego [...] na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 czerwca 2009 r. w sprawie funkcji oraz sposobu ustalania dodatków funkcyjnych przysługujących sędziom (Dz. U. Nr 104, poz. 866) w kwocie [...] zł i był wypłacany z budżetu Sądu Okręgowego, z racji stałej delegacji sędziego do wykonywania czynności sędziowskich w powyższym sądzie i pełnienia funkcji sędziego wizytatora penitencjarnego, nie mógł zostać wliczony do podstawy wymiaru przyznanych należności. Zgodnie bowiem z art. 72 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, w oparciu o którą ustala się uposażenie również sędziego sądu wojskowego, uposażenie żołnierzy zawodowych składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia . Rodzaje dodatków do uposażenia żołnierzy zawodowych zostały wyczerpująco wyliczone w przepisach art. 80 ust. 1 – 2 powyższej ustawy i obejmują dodatek specjalny, służbowy, za długoletnią służbę wojskową, motywacyjny oraz wyrównawczy, przysługujący wyłącznie sędziom sądów wojskowych, asesorom lub prokuratorom wojskowym, zaś w myśl ust. 3 tego przepisu, dodatki ustalone w stawkach miesięcznych są dodatkami o charakterze stałym. Ponadto stosownie do treści art. 80 ust. 4 powołanej ustawy, dodatki do uposażenia przyznaje w formie decyzji organ, o którym mowa w art. 104, czyli dowódca jednostki wojskowej lub bezpośredni przełożony dowódcy (ust. 1 i ust. 2). Zatem by w świetle wskazanych przepisów dodatek do uposażenia był dodatkiem wliczanym do podstawy wymiaru należności, o których mowa w przepisach art. 94 i 95 wojskowej ustawy pragmatycznej, musi on mieć charakter stały i być przyznany przez właściwy organ wojskowy. Dodatek funkcyjny przyznany skarżącemu przez prezesa sądu powszechnego drugiego z tych wymogów nie spełnia, stąd też rozstrzygnięcia organów są w tej kwestii prawidłowe. Nie jest trafna argumentacja skarżącego, iż dodatek funkcyjny, podstawą przyznania którego był przepis art. 91 § 6 ustawy o ustroju sądów powszechnych, mający w myśl art. 70 § 1 ustawy o ustroju sądów wojskowych zastosowanie również do sędziów sądów wojskowych, winien być w związku z tym uznany za dodatek o charakterze stałym, wchodzący w skład uposażenia będącego podstawą do wyliczenia świadczeń należnych żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej. W ocenie Sądu chodzi tu o dodatek funkcyjny przysługujący sędziom sądów wojskowych, pełniących określone funkcje w sądach wojskowych, a nie dotyczy sędziów sprawujących swoje funkcje poza nimi, np. w sądach powszechnych. Ponadto nieracjonalne byłoby obciążanie budżetu resortu obrony narodowej konsekwencjami finansowymi, które żadnego związku ze służbą wojskową nie mają. Nie sposób zgodzić się też z wywodami skarżącego, że skoro w decyzji finansowej uwzględniono wobec niego stawkę wynagrodzenia dla sędziego sądu okręgowego, to konsekwentnie winno dotyczyć to otrzymywanego dodatku funkcyjnego dla wizytatora penitencjarnego. Wzmiankowana "decyzja finansowa" nie jest przedmiotem niniejszego postępowania i jako taka nie może być nim oceniana. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak sentencji wyroku.