II SA/Wa 2214/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk Sędziowie WSA Adam Lipiński Janusz Walawski (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2015 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] w [...] na pismo Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Fundacji [...] w [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Fundacja [...] w W. w dniu [...] maja 2014 r. złożyła w formie elektronicznej do Okręgowej Rady Adwokackiej w P. wniosek o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie kserokopii uzasadnienia wszystkich negatywnych ocen cząstkowych z zakresu prawa gospodarczego sporządzonych przez właściwych egzaminatorów w związku z przeprowadzonym egzaminem adwokackim w roku 2014, a które zostały załączone do protokołu z przebiegu egzaminu. Okręgowa Rada Adwokacka w P. w dniu [...] maja 2014 r. podjęła uchwałę o odmowie udostępnienia żądanej przez Fundację informacji publicznej. W uzasadnieniu uchwały podano m.in., że w sprawie zaistniała przeszkoda o charakterze formalnym, a mianowicie wniosek został skierowany do niewłaściwego organu. Żądane kserokopie dokumentów pozostają w dyspozycji Ministra Sprawiedliwości organu organizującego egzamin adwokacki. Fundacja w dniu 6 czerwca 2014 r. zaskarżyła powyżej określoną uchwałę i podała, że odmowa udostępnienia informacji następuje w drodze decyzji, a nie w formie uchwały organu kolegialnego. Obowiązanym do udostępnienia informacji jest podmiot, w którego posiadaniu jest informacja. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie operuje pojęciem dysponenta ani władania. Zastępca Sekretarza Naczelnej Rady Adwokackiej w piśmie z dnia [...] października 2014 r. nr [...] podał, że choć odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w formie decyzji, to o charakterze pisma decyduje jego treść, a nie nazwa. Uchwała jest decyzja organu kolegialnego, a zatem podjęcie uchwały przez Okręgową Radę Adwokacką w P. w tym przedmiocie nie było błędne. Tym samym przedmiotowa uchwała czyni zadość wymogom określonym w art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a zatem odwołanie nie może zostać uwzględnione. Fundacja, reprezentowana przez pełnomocnika, w dniu 24 listopada 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] października 2014 r. nr [...] oraz na poprzedzającą ją decyzję Okręgowej Rady Adwokackiej w P. z dnia [...] maja 2014 r., odmawiającą udostępnienia informacji publicznej. Pełnomocnik Fundacji wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji lub jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zdaniem pełnomocnika Fundacji decyzja Naczelnej Rady Adwokackiej została wydana przez osobę nieuprawnioną i nie pochodzi od organu. Natomiast odmowa udostępnienia informacji publicznej przez Okręgową Radę Adwokacką w P. została w wydana z rażącym naruszeniem prawa, a to art. 61 ust. 3 Konstytucji RP w aspekcie materialnoprawnych podstaw odmowy oraz ust. 4 (co do trybu). Naczelna Rada Adwokacka, reprezentowana przez pełnomocnika, w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie podnosząc, że adw. B.G. jest członkiem Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej, do którego kompetencji należy zajmowanie się sprawami związanymi z dostępem do informacji publicznej. Stosowana dekretacja została uczyniona tak przez Sekretarza Naczelnej Rady Adwokackiej, jak i samą Naczelną Radą Adwokacką. Prowadzenie egzaminów adwokackich oraz ich ocena stanowi realizację zadań własnych samorządu zawodowego i nie stanowi "wykonywania zadań władzy publicznej". Nie jest bowiem zadaniem władzy publicznej przeprowadzanie egzaminu adwokackiego. Dlatego też ta część działalności samorządu zawodowego nie stanowi informacji publicznej i nie jest objęta zasadami dostępu do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie podać należy, że zainicjowanie kontroli, o której mowa w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), skargą na decyzję administracyjną wniesioną przez uprawniony podmiot rodzi po stronie Sądu obowiązek rozpatrzenia sprawy rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją z punktu widzenia zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego. Przedmiotem żądania strony skarżącej było udostępnienie przez okręgową radę adwokacką informacji publicznej, która podjęła uchwałę o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej Odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). Wydanie takiej decyzji zamyka postępowanie zainicjowane żądaniem udostępnienia określonej informacji publicznej. Strona niezadowolona z takiego rozstrzygnięcia może dochodzić swojego interesu prawnego na drodze zakwestionowania wydanej w sprawie decyzji, bez względu na to, w jaki sposób uzasadniono odmowę udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie z art. 58 pkt 8 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2014 r., poz. 635), do zakresu działania Naczelnej Rady Adwokackiej należy: rozpoznawanie odwołań od uchwał okręgowych rad adwokackich. Z akt sprawy wynika, że odwołanie nie zostało rozpatrzone przez Naczelną Radę Adwokacką poprzez podjęcie uchwały. Natomiast strona skarżąca została powiadomiona pismem z dnia [...] października 2014 r., podpisanym przez Zastępcę Sekretarza Naczelnej Rady Adwokackiej, że jej odwołanie nie może zostać uwzględnione. Strona skarżąca, uznając to pismo za decyzję, zaskarżyła je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Przedmiotowe pismo nie mogło być przedmiotem orzekania przez sąd administracyjny, gdyż wyklucza to treść art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ewentualnej kontroli Sądu mogłaby podlegać uchwała Naczelnej Rady Adwokackiej, podjęta po rozpatrzeniu odwołania od uchwały okręgowej rady adwokackiej. Takiej uchwały Naczelna Rada Adwokacka w rozpoznawanej sprawie nie podjęła. Nie ulega wątpliwości, że przedmiotowe pismo nie jest aktem administracyjnym, który podlega kontroli przez sąd administracyjny. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.