II SA/Wa 2216/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Janusz Walawski, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwolnienia ze służby oddala skargę. II SA/Wa 2216/18 UZASADNIENIE Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] pismem z dnia [...] maja 2017 r. nr [...], działając na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948 ze zm.), złożył I. S. propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w [...]. W dniu [...] czerwca 2017 r. Skarżąca złożyła oświadczenie o przyjęciu ww. propozycji pracy. Pozwem z dnia [...] września 2017r. wniesionym do Sądu Rejonowego w [...] Wydział [...], skierowanym przeciwko Izbie Administracji Skarbowej w [...], I. S. wniosła o ustalenie istnienia stosunku służby od dnia [...] czerwca 2017r. i przywrócenie do służby w charakterze funkcjonariusza Służby Celno -Skarbowej od dnia [...] czerwca 2017r. na poprzednich warunkach i uposażenia obowiązującego przed dniem [...] czerwca 2017r. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2018r. w sprawie sygn. akt [...], Sąd Rejonowy w [...] Wydział [...] stwierdził niedopuszczalność drogi sądowej i przekazał sprawę do rozpoznania Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w [...]. Zdaniem tego sądu, droga sądowa w zakresie roszczenia powódki jest niedopuszczalna. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2018r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie zwolnienia ze służby. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w rozpatrywanej sprawie zachodzą przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania w sprawie wydania decyzji administracyjnej, bowiem zagadnienia, stanowiące przedmiot sprawy nie stanowią indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej, do której miałyby zastosowanie przepisy k.p.a. Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. I. S. złożyła zażalenie na ww. postanowienie. Postanowieniem z dnia [...] września 2018 r. nr [...] Szef Krajowej Administracji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...]. Szef Krajowej Administracji Skarbowej odnosząc się do przedstawionych przez Skarżącą zarzutów uznał, iż nie doszło do naruszenia art. 61a § 1 k.p.a., gdyż w rozpatrywanej sprawie zachodzi "inna uzasadniona przyczyna", tj. brak jest materialnoprawnej podstawy rozpatrzenia żądania skarżącej w trybie administracyjnym. Żaden przepis prawa materialnego nie wskazuje, że w zakresie żądanym przez skarżącą organ administracji publicznej rozstrzyga władczo w drodze decyzji administracyjnej, a także nie wskazuje władczej formy działania organu w sposób pośredni. Organ ustalił, że skarżąca otrzymała, a następnie przyjęła propozycję zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w [...]. W tym przypadku nie doszło do jej zwolnienia ze służby. Przyjęcie propozycji zatrudnienia spowodowało przekształcenie stosunku służbowego funkcjonariusza w stosunek pracy. W rozpatrywanej sprawie z uwagi na to, że nie zaistniały przesłanki do zwolnienia skarżącej ze służby, ani też wygaśnięcia jej stosunku służbowego, brak jest podstaw prawnych do wszczęcia postępowania administracyjnego zmierzającego do wydania rozstrzygnięcia administracyjnego w tym zakresie. Organ wziął pod uwagę fakt, że skarżąca otrzymała propozycję zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w [...] i uznał, iż oceny możliwości wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego (w tym również dopuszczalności jego badania merytorycznego przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej jako organu II instancji), należy dokonać przez pryzmat art. 165 ust. 7 w zw. z art. 171 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej i stosownych przepisów k.p.a. W myśl postanowień art. 170 ust. 2 ustawy funkcjonariusz, któremu przedłożono propozycję zatrudnienia składał w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania oświadczenie o przyjęciu albo odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie było równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia. W przypadku natomiast przyjęcia propozycji zatrudnienia, z dniem określonym w propozycji, dotychczasowy stosunek służby przygotowawczej albo stałej przekształcał się w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony albo określony, o czym stanowi art. 171 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zdaniem organu postępowanie, w którym dyrektor izby administracji skarbowej składał pisemne propozycje określające nowe warunki zatrudnienia, nie ma charakteru administracyjnego. Ponadto z przywołanych przepisów wynika, że w przypadku przyjęcia przez funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej propozycji zatrudnienia, jego dotychczasowy stosunek w służbie stałej nie wygasa ani też nie ulega rozwiązaniu, lecz przekształca się w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę. Postanowienia ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej nie przewidują możliwości weryfikacji w trybie administracyjnym przypadku złożenia funkcjonariuszowi propozycji pracy. Organ podał, że w sprawie z pozwu I. S. o ustalenie istnienia stosunku służby i przywrócenie do służby, nie jest zatem możliwe wszczęcie i prowadzenie postępowania administracyjnego w oparciu o przepisy k.p.a., zmierzającego do wydania decyzji o wygaśnięciu stosunku służbowego, czy też o zwolnieniu funkcjonariusza ze służby. Podsumowując, Szef Krajowej Administracji Skarbowej uznał, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] zostało wydane zgodnie z prawem, nie mają miejsca naruszenia przepisów wskazane w zażaleniu i utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Pismem z dnia [...] listopada 2018r. I. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2018r. utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] lipca 2018r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie zwolnienia ze służby. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: 1) bezpodstawne uznanie, że w sprawie zachodzą przesłanki art.61a § 1 k.p.a. uniemożliwiające wszczęcie postępowania w sprawie wydania decyzji administracyjnej, poprzez brak przepisów materialnych będących podstawą takiego obowiązku, podczas gdy takie przepisy znajdują się w systemie prawnym; 2) błędne uznanie, że kontrola sądowo-administracyjna przysługuje tylko funkcjonariuszom, którzy otrzymali propozycję służby, podczas gdy z przepisów ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej wynika, iż takiej ochronie podlegają również funkcjonariusze, których stosunki służby zostały przekształcone w stosunki pracy; 3) obrazę przepisów art.2, art.7, art.32 ust.1, art.60, art.77 ust.2 oraz art.78 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej poprzez fakt jej nierównego traktowania wyrażający się w tym, że wbrew przytoczonym przepisom Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] i Szef Krajowej Administracji Skarbowej podtrzymuje nie wydanie wobec niej decyzji o zwolnieniu ze służby (choć to jego obowiązek prawny) i tym samym pozbawia ją prawa do jakiejkolwiek kontroli prawnej tej decyzji oraz stosuje niejasne i nieobiektywne zasady zwolnień z administracji publicznej (choć powinien panować tu pełen obiektywizm i pełna przejrzystość), a te okoliczności z kolei pokazują na dyskryminację jej osoby; 4) bezpodstawną odmowę rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty pomimo podstaw do jej wszczęcia i merytorycznego rozpatrzenia, co skutkowało niewykonaniem zaleceń postanowienia sygn. akt [...] z dnia [...].02.2018r. Sądu Rejonowego w [...] w zakresie wydania decyzji w przedmiocie zwolnienia ze służby. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia Szefa Krajowej Administracji Skarbowej oraz poprzedzającego je postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] i zobowiązanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] do niezwłocznego wydania decyzji o zwolnieniu jej ze służby. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko, zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie mogła zostać uwzględniona. W dniu 1 lipca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę w składzie siedmiu sędziów tego Sądu. Uznał, że przyjęcie przez funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej propozycji zatrudnienia i przekształcenie, z dniem określonym w tej propozycji, na podstawie art. 171 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948 ze zm.) dotychczasowego stosunku służby w służbie przygotowawczej lub stałej w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę odpowiednio na czas nieokreślony albo określony, nie wiąże się z obowiązkiem właściwego organu do wydania decyzji orzekającej o zakończeniu stosunku służbowego. Uchwała została podjęta w wyniku przedstawienia przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienia prawnego, na podstawie art. 15 § 2 pkt 2 p.p.s.a., Uchwała ma charakter abstrakcyjny, albowiem wskazane we wniosku zagadnienie odzwierciedla istnienie rozbieżności w procesie ich stosowania przez sądy administracyjne. Sąd, orzekający w sprawie niniejszej, w pełni podziela stanowisko, wyrażone w uchwale i stwierdził zasadność oraz konieczność zastosowania jej do sprawy I. S. W konsekwencji konieczne było oddalenie skargi na podstawie art. 151 P.p.s.a.