II SA/Wa 2222/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Sławomir Fularski (spr.), Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2012 r. sprawy ze skargi J.J. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na stopień służbowy w korpusie [...] Służby Celnej – oddala skargę – Dyrektor Izby Celnej w R. aktem mianowania z [...] listopada 2009 r., działając na podstawie art. 223 ust. 1 i 4, art. 115 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 168, poz. 1323, zwana dalej ustawą o Służbie Celnej) mianował J.J. na stopień służbowy [...] w korpusie [...] Służby Celnej. W odwołaniu wniesionym na powyższą decyzję do Szefa Służby Celnej J.J. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, poprzez mianowanie na stopień [...] w korpusie [...] Służby Celnej, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji oraz wskazanie, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należy wziąć pod uwagę dyspozycję art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej. Wydanemu rozstrzygnięciu skarżący zarzucił: 1. rażące naruszenie przepisów prawa, w tym zasady praworządności wyrażonej w art. 6 Kpa oraz bezpośrednio w art. 7 Konstytucji RP, poprzez nieuwzględnienie przepisu prawa powszechnie obowiązującego (art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej) i rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o pisemne interpretacje Szefa Służby Celnej; 2. rażące naruszenie art. 7 Kpa, poprzez wydanie decyzji bez niezbędnego wyjaśnienia stanu faktycznego w postaci zajmowania przez stronę stanowiska związanego z podporządkowaniem funkcjonariuszy celnych lub pracowników; 3. naruszenie przepisu prawa materialnego - art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, poprzez jego błędną wykładnię w zakresie pojęcia "przed dniem wejścia w życie ustawy" oraz jego niezastosowanie przy rozstrzygnięciu sprawy. W uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia odwołujący podniósł, że w trakcie pełnienia służby był mianowany na następujące stopnie służbowe: [...] (w dniu [...] lipca 2000 r.), [...] (w dniu [...] października 2005 r.) i [...] (w dniu [...] września 2009 r.). W trakcie służby pełnił zaś m. in., w okresie od [...] grudnia 2001 r. do [...] kwietnia 2004 r. stanowisko [...] w Oddziale Celnym w G., następnie zaś od [...] maja 2004 r. do chwili obecnej [...]. Służba na stanowisku służbowym [...] w Oddziale Celnym w G. związana była z podporządkowaniem funkcjonariuszy celnych lub pracowników. Za podstawę decyzji organ pierwszej instancji nieprawidłowo, zamiast przepisu powszechnie obowiązującego, tj. art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, przyjął pisemne interpretacje Szefa Służby Celnej. Przyjęta przez organ podstawa rozstrzygnięcia jest niedopuszczalna. Dyspozycja art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej została sformułowana w sposób dyskrecjonalny i nie dopuszcza możliwości pominięcia przez organ określający stopnie służbowe, kryterium mianowania wskazanego w tym przepisie. Organ pierwszej instancji miał obowiązek ustalić, czy przed dniem wejścia w życie ustawy funkcjonariusz celny zajmował stanowisko związane z podporządkowaniem funkcjonariuszy celnych lub pracowników, a w razie pozytywnej odpowiedzi dokonać mianowania funkcjonariusza na stopień w korpusie [...]. Przed wejściem w życie przepisów ustawy o Służbie Celnej odwołujący w okresie od [...] grudnia 2001 r. do [...] kwietnia 2004 r. zajmował stanowisko służbowe [...]. Tym samym mianowanie strony na stopień w korpusie [...] było obligatoryjne. Odwołujący ponadto wskazał, że pojęcie "przed dniem wejścia w życie ustawy" winno być rozumiane zgodnie z wykładnią językową, jako dowolny okres poprzedzający wejście ustawy w życie. Decyzją znak [...] z [...] sierpnia 2011 r. Szef Służby Celnej, biorąc za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwana dalej Kpa), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z [...] listopada 2009 r. w zakresie określenia korpusu. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy organ wyjaśnił, iż z dniem 31 października 2009 r. wszedł w życie nowy akt prawny regulujący funkcjonowanie Służby Celnej, tj. ustawa z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej. Na podstawie art. 223 ust. 1 tego aktu na kierownika urzędu nałożony został obowiązek dokonania w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy, mianowań funkcjonariuszy na stopnie służbowe. Zadaniem organu było przyporządkowanie danego funkcjonariusza, który w dniu wejścia w życie ustawy pełnił służbę w Służbie Celnej do właściwego korpusu, precyzyjnie wskazanego w ustawie, w zależności od dotychczasowego stopnia lub zajmowanego stanowiska bądź pełnionych obowiązków. Powyższa regulacja wprowadziła zmianę nazw stopni służbowych funkcjonariuszy i pogrupowała je w określone korpusy. Badając zasadność żądania mianowania odwołującego się na stopień służbowy [...] w korpusie [...] Służby Celnej, Szef Służby Celnej stwierdził, iż w przypadku J.J. przepis art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy nie mógł mieć zastosowania. Przepis ten dotyczy bowiem funkcjonariusza, który spełniał wskazane w nim wymogi w okresie bezpośrednio poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy, tj. na dzień 30 października 2009 r. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika zaś jednoznacznie, że w dacie tej funkcjonariusz zajmował stanowisko [...] i posiadał stopień służbowy [...]. Wobec powyższego odwołującemu się, zgodnie z dyspozycją art. 223 ust. 4 ustawy o Służbie Celnej, należało określić stopień w korpusie [...] Służby Celnej. Organ odwoławczy podniósł przy tym, że nie kwestionuje faktu zajmowania przez stronę w przeszłości (od [...] grudnia 2001 r. do [...] kwietnia 2004 r.) stanowiska związanego z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników. Okoliczność ta wynika bowiem z akt osobowych odwołującego się. Jednakże w okresie bezpośrednio poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy o Służbie Celnej funkcjonariusz zajmował stanowisko [...] w stopniu [...]. Tym samym przepis art. 223 ust. 3 pkt 2 nie mógł mieć zastosowania. Organ nie zgodził się z argumentacją odwołującego się, że użyty w przepisie art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy zwrot "przed dniem wejścia w życie ustawy" powinien być rozumiany jako dowolny okres poprzedzający jej wejście w życie. Wskazał, że przepis art. 223 ustawy umiejscowiony został w rozdziale 14 zatytułowanym "Przepisy przejściowe", a to oznacza, że jest to przepis regulujący wyłącznie takie sytuacje, które mogą pojawiać się na tle wprowadzania w życie nowych uregulowań. Powołując się na zasady techniki prawodawczej organ stwierdził, że skoro ww. przepis został zamieszczony w przepisach przejściowych, a w analizowanej ustawie wprowadzono nowy katalog stopni służbowych o częściowo zmienionej nomenklaturze i ich gradację, oznacza to, iż ustawodawca tym przepisem dostosował stan zastany do gradacji stopni służbowych wprowadzonych nową ustawą o Służbie Celnej. Nie chodziło bowiem w tym przypadku o odniesienie się do sytuacji mającej miejsce kilka lat wcześniej, gdyż oznaczałoby to niedostosowanie czy transponowanie stopni na zasadzie równoważności, lecz w istocie awansowanie. Tymczasem mianowanie na stopień służbowy na podstawie art. 223 generalnie miało na celu mianowanie na stopień odpowiadający dotychczasowej pozycji w hierarchii katalogu stopni służbowych, a tylko w ściśle określonych przypadkach, wskazanych w art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy stanowiło awans. Zdaniem organu, na takie rozumienie terminu "przed dniem wejścia w życie ustawy" wskazuje także wykładnia językowa. Skargę na ostateczne w administracyjnym toku instancji rozstrzygnięcie do sądu administracyjnego złożył J.J. (skarżący), wnioskując o uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji. Wydanemu rozstrzygnięciu zarzucił: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, poprzez jego błędną wykładnię w zakresie pojęcia "przed dniem wejścia w życie ustawy" oraz jego niezastosowanie przy rozstrzygnięciu sprawy; 2. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez naruszenie: ← art. 2 i art. 7 ustawy z 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483), poprzez działanie organu wbrew zasadzie demokratycznego państwa prawnego, a także zasadzie działania organu państwa na podstawie i w granicach prawa; ← art. 6 Kpa i wyrażonej w tym przepisie zasady praworządności, poprzez nieuwzględnienie przepisu prawa powszechnie obowiązującego, tj. art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej i rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o pisemne interpretacje Szefa Służby Celnej; ← art. 10 Kpa, poprzez uniemożliwienie skarżącemu przed wydaniem decyzji wypowiedzenie się co do zebranego materiału dowodowego; ← art. 7 i 77 § 1 Kpa, poprzez wydanie decyzji bez niezbędnego wyjaśnienia stanu faktycznego w postaci zajmowania przez stronę stanowiska związanego z podporządkowaniem funkcjonariuszy celnych lub pracowników; ← art. 138 § 1 Kpa, poprzez wydanie rozstrzygnięcia nieprzewidzianego w tym przepisie i rozstrzygnięcie sprawy tylko w zakresie korpusu, nie rozstrzygając w zakresie stopnia funkcjonariusza celnego. W uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia skarżący powtórzył argumenty powoływane w toku postępowania odwoławczego dotyczące przebiegu jego służby w Służbie Celnej. Podkreślił przy tym, iż w toku służby w okresie od [...] grudnia 2001 r. do [...] kwietnia 2004 r. zajmował stanowisko związane z podporządkowaniem funkcjonariuszy celnych lub pracowników, tj. stanowisko [...] w Oddziale Celnym w G. Skarżący uznał, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego, utrzymujące w mocy decyzję (akt mianowania) wydany przez organ pierwszej instancji z pominięciem art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej stanowi rażące naruszenie prawa materialnego. Obowiązek uwzględnienia powyższego przepisu, jako podstawy prawnej mianowania, wynika bowiem wprost ze stanu faktycznego sprawy. Skarżący, w okresie od [...] grudnia 2001 r. do [...] kwietnia 2004 r. zajmował stanowisko związane z podporządkowaniem funkcjonariuszy celnych lub pracowników. Powyższa okoliczność miała miejsce przed dniem 31 października 2009 r., tj. przed datą wejścia w życie ustawy o Służbie Celnej. Tym samym mianowanie strony na stopień w korpusie [...] było obligatoryjne. Zdaniem skarżącego termin "przed dniem wejścia w życie ustawy" powinien być rozumiany zgodnie z wykładnią językową, jako dowolny okres poprzedzający wejście ustawy w życie. Chodzi tu o czas istniejący przed wejściem w życie ustawy, a niekoniecznie istniejący do dnia jej wejścia w życie. Zastosowanie wykładni przyjętej przez Dyrektora Izby Celnej, opartej na pisemnych wskazówkach Szefa Służby Celnej, prowadzi do interpretacji rozszerzającej pojęcie "przed dniem wejścia w życie ustawy". Jeżeli bowiem przepis mówi o okresie "przed dniem wejścia w życia ustawy", to chodzi w nim o każdy przedział czasowy poprzedzający tę datę a nie jedynie o okres bezpośrednio poprzedzający wejście w życie ustawy. Literalna wykładnia użytego w art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej zwrotu "przed dniem wejścia w życie ustawy" jednoznacznie prowadzi do wniosku, że chodzi o czas istniejący przed wejściem w życie ustawy. Jeśliby bowiem wolą racjonalnego ustawodawcy było, aby stan opisany w przepisie istniał wyłącznie do dnia wejścia w życie tej ustawy, to dałby temu wyraz zamieszczając zamiast zwrotu "przed dniem wejścia w życie ustawy" zwrot "do dnia wejścia w życie ustawy" lub "w dniu wejścia w życie ustawy". Skarżący wskazał, że zwrot "w dniu wejścia w życie ustawy" został użyty przez ustawodawcę w tym samym akcie, tj. w ustawie o Służbie Celnej w art. 222. Powołał przy tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1134/04, zgodnie z którym brak jest podstaw do innego niż literalne odczytanie treści zapisu "przed dniem wejścia w życie ustawy" w sytuacji, gdy w tej samej ustawie ustawodawca posługuje się jednocześnie określeniem "w dniu wejścia w życie ustawy", dla odróżnienia odmiennych stanów faktycznych. W ocenie skarżącego doszło również do naruszenia art. 138 § 1 Kpa, bowiem wydana przez organ odwoławczy decyzja rozstrzygała sprawę w zakresie określenia korpusu, brak było natomiast rozstrzygnięcia co do stopnia służbowego funkcjonariusza celnego. Skoro pierwotnie wydana decyzja dotyczyła dwóch elementów, tj. korpusu i stopnia służbowego, organ odwoławczy nie mógł ograniczać orzeczenia (sentencji) wyłącznie do korpusu. Tym samym zaskarżona decyzja jako wykraczająca zakres kognicji określony art. 138 Kpa, wydana została z rażącym naruszeniem prawa i jako taka podlega uchyleniu. W odpowiedzi na skargę Szef Służby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w zaskarżonym orzeczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów, Sąd stwierdził, iż skarga J.J. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Szefa Służby Celnej oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w stopniu mającym wpływ na prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia. W sprawie niniejszej stan faktyczny jest niesporny. Kwestią sporną jest natomiast wykładnia przepisu art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej. Przepis ten stanowi, że funkcjonariuszowi celnemu, który przed dniem wejścia w życie ustawy zajmował stanowisko, które wiązało się z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników, bądź pełnił obowiązki na tym stanowisku oraz pełnił służbę w służbie stałej w stopniu innym niż wymieniony w pkt 1 i w ust. 2 określa się stopień w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej. W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, wykładnia językowa użytego w tym przepisie zwrotu "przed dniem wejścia w życie ustawy zajmował stanowisko", nie prowadzi do jasnego i jednoznacznego rezultatu. Może bowiem oznaczać zarówno moment bezpośrednio poprzedzający wejście w życie ustawy, jak też dowolny okres przed wejściem w życie tej ustawy. W sytuacji zatem niejednoznaczności wykładni językowej przepisu art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, nie można na niej poprzestać, lecz trzeba odwołać się do wykładni systemowej oraz celowościowej, które służą właśnie do rozstrzygania wątpliwości, które nasuwa wykładnia językowa, a w szczególności pozwalają uzasadnić wybór między różnymi możliwościami interpretacji językowej danego zwrotu, czy przepisu. Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, jak wynika z uzasadnienia jej projektu, miała na celu m. in. uporządkowanie obszaru w zakresie stanowisk i stopni służbowych funkcjonariuszy celnych, w tym stworzenie korpusów stopni służbowych na wzór innych służb mundurowych. Przepisy przejściowe tej ustawy miały natomiast zapewnić płynną i transparentną zmianę dotychczasowych stosunków służbowych funkcjonariuszy celnych w stosunki kreowane tą ustawą. Artykuł 223 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej zawarty został w jej Rozdziale 14 "Przepisy przejściowe". W przepisach art. 223 ust. 2-6 określone zostały szczegółowo zasady przyporządkowania funkcjonariuszy celnych, z uwzględnieniem posiadanych przez nich "przed dniem wejścia w życie ustawy" stopni służbowych, do określonych korpusów, bez pozostawienia tych kwestii uznaniu administracyjnemu. Dotychczasowe stopnie służbowe funkcjonariuszy celnych, określone w art. 8 ust. 1 poprzedniej ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2004 r. Nr 156, poz. 1641), zostały w tych przepisach przyporządkowane do określonych korpusów. Przypisania funkcjonariuszy do określonych korpusów ustawodawca nie uzależnił od okresu służby, posiadanych kompetencji i doświadczenia, lecz tylko od stopnia w jakim pełnili służbę "przed dniem wejścia w życie ustawy", a zatem regulacja ta nie miała na celu awansowania funkcjonariuszy z uwzględnieniem dotychczasowego przebiegu służby, lecz tylko płynne przeniesienie ich w realia nowej regulacji prawnej. Zgodnie z zasadami wykładni systemowej przepisów prawa nie można interpretować w sposób prowadzący do ich sprzeczności z innymi przepisami, a przy wykładni przepisów należy brać pod uwagę ich miejsce w systematyce wewnętrznej aktu normatywnego. Zawarty w przepisach przejściowych art. 223 ust. 2-6 zwrot "przed dniem wejścia w życie ustawy" musi być zatem interpretowany w taki sam sposób w odniesieniu do wszystkich przepisów, w których został użyty w tym artykule. Skoro zaś celem regulacji zawartej w przepisach przejściowych ustawy o Służbie Celnej z 27 sierpnia 2009 r. było zapewnienie płynnej i transparentnej zmiany dotychczasowych stosunków służbowych funkcjonariuszy celnych w stosunki kreowane tą ustawą, to zwrot "przed dniem wejścia w życie ustawy" nie może być, zdaniem Sądu, odczytywany inaczej, niż jako odnoszący się do momentu bezpośrednio poprzedzającego wejście w życie ustawy. Inna interpretacja tego zwrotu, że chodzi w nim o dowolny okres przed wejściem w życie tej ustawy, prowadziłaby bowiem w efekcie do uznaniowości w zakresie przyporządkowania funkcjonariuszy do określonych korpusów, w zależności od tego jaki okres służby danego funkcjonariusza, poprzedzający wejście w życie ustawy, kierownik urzędu wziąłby pod uwagę. Taki sposób rozumienia tego zwrotu nie prowadzi także do sprzeczności w rozumieniu przepisów przejściowych zawartych w innych artykułach tej ustawy, w których został on użyty i tak np. zgodnie z art. 226 ust. 1 do funkcjonariusza celnego, który przed dniem wejścia w życie ustawy (czyli do dnia 30 października 2009 r.) rozpoczął i nie zakończył służby przygotowawczej stosuje się przepisy dotychczasowe, a zgodnie z art. 227 do postępowań dyscyplinarnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy (czyli do dnia 30 października 2009 r.) stosuje się przepisy rozdziału 11 ustawy. Z kolei posłużenie się przez ustawodawcę w przepisie art. 222 ust. 1 zwrotem "w dniu wejścia w życie ustawy" jest uzasadnione tym, że tylko funkcjonariusz, który w dniu wejścia w życie ustawy pełnił służbę w Służbie Celnej, mógł stać się funkcjonariuszem w rozumieniu tej ustawy. Jest bowiem kwestią niebudzącą wątpliwości, że funkcjonariusz celny, który przed wejściem w życie ustawy pełnił służbę w Służbie Celnej, ale w dniu wejścia w życie ustawy już jej nie pełnił, nie mógł stać się funkcjonariuszem w rozumieniu tej ustawy. Dokonaną przez organ interpretację przepisu art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, że chodzi w nim jedynie o funkcjonariuszy celnych, którzy bezpośrednio przed dniem wejścia w życie ustawy zajmowali stanowisko, które wiązało się z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników, bądź pełnili obowiązki na takim stanowisku, należy zatem uznać za prawidłową. Należy jednocześnie podkreślić, że dokonana przez skarżącego interpretacja tego przepisu oznaczałaby w praktyce, że każdy funkcjonariusz celny, który nawet incydentalnie i to na wiele lat przed wejściem w życie ustawy z 2009 r. zajmował stanowisko, które wiązało się z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników, bądź pełnił obowiązki na tym stanowisku, powinien być mianowany na stopień służbowy w korpusie [...] Służby Celnej. Zgodzić się należy, że skarżący istotnie w okresie od [...] grudnia 2001 r. do [...] kwietnia 2004 r. zajmował stanowisko związane z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników. Powyższe bezspornie wynika bowiem z akt osobowych skarżącego. Miało to jednak miejsce w okresie znacznie poprzedzającym wejście w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej. Tym samym, skarżący w okresie bezpośrednio poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, tj. w dniu 30 października 2009 r., nie spełniał wymogów z art. 223 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy do mianowania go na stopień służbowy w korpusie [...] Służby Celnej. Dlatego też prawidłowo w oparciu o przepis przejściowy art. 223 ust. 4 ustawy o Służbie Celnej został mianowany na stopień służbowy w korpusie [...] Służby Celnej. Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu naruszenia przepisów postępowania należy podkreślić, iż zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a), sąd uwzględniając skargę na decyzję, uchyla decyzję w całości lub części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zatem warunkiem uwzględnienia skargi z tego powodu przez sąd jest ustalenie, że gdyby nie było stwierdzonego w postępowaniu sądowym naruszenia przepisów postępowania, to rozstrzygnięcie sprawy najprawdopodobniej byłoby inne. W ocenie Sądu, w toku postępowania przed organem odwoławczym nie doszło jednak do naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności wskazanych w skardze art. 6, 7, 10 i 77 § 1 Kpa, w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji. Organ w wyczerpujący sposób ustalił stan faktyczny w sprawie i nie naruszył zasady praworządności. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie dopatrzył się również naruszenia Konstytucji RP. Odnośnie natomiast zarzutu naruszenia przez organ odwoławczy art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, poprzez nieprawidłowe sformułowanie sentencji decyzji, która utrzymała w mocy decyzję organu I instancji w zakresie określenia korpusu, należy zwrócić uwagę, iż zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2010 r., sygnatura akt II PZP 5/10, które w pełni zostało zaakceptowane w orzecznictwie sadów administracyjnych, od aktu mianowania wydanego na podstawie art. 223 ustawy o Służbie Celnej przez kierownika urzędu celnego funkcjonariuszowi przysługuje, na zasadach przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, odwołanie do organu celnego wyższego stopnia tylko w zakresie określenia korpusu Służby Celnej, gdyż tych kwestii ustawodawca nie pozostawił uznaniu administracyjnemu kierownika urzędu (art. 223 ust. 2 - 6 ustawy o Służbie Celnej). Odnośnie natomiast mianowania na stopień służbowy w ramach danego korpusu funkcjonariuszowi nie przysługuje roszczenie, gdyż te kwestie dotyczące realizacji między przełożonym i podwładnym należą do wewnętrznej sfery działania Służby Celnej i pozostawione zostały uznaniu kierownika urzędu (art. 223 ust. 7 ustawy o Służbie Celnej). Szef Służby Celnej poddał zatem akt mianowania wydany przez Dyrektora Izby Celnej w R. kontroli instancyjnej w takim zakresie, w jakim to było dopuszczalne w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i w tym zakresie, zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżona decyzja Szefa Służby Celnej oraz utrzymana nią w mocy decyzja Dyrektora Izby Celnej w R. odpowiadają prawu. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 p.p.s.a, należało orzec jak w sentencji wyroku.