II SA/Wa 2237/19
PostanowienieWSA w Warszawie2020-02-28
Skład orzekający: Sędzia WSA Piotr Borowiecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo organu informujące o przekazaniu sprawy do dalszej realizacji, bez rozstrzygania o prawach i obowiązkach strony, podlega kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a.?Ratio decidendi
Pismo organu informujące o przekazaniu sprawy do dalszej realizacji, które nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach i obowiązkach strony, nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Skarga na takie pismo jest niedopuszczalna, ponieważ nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a., a brak jest przepisów szczególnych przewidujących sądową kontrolę w tego rodzaju sprawach.Stan faktyczny
Skarżąca Z. Z. złożyła do Komendanta Miejskiego Policji skargę o wznowienie postępowania w sprawie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Komendant Miejski Policji pismem z dnia [...] listopada 2018 r. poinformował skarżącą, że jej skarga została przekazana do Wydziału Komendy Wojewódzkiej Policji celem dalszej realizacji. Skarżąca zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo Komendanta Miejskiego Policji.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. na pismo Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie przekazania sprawy do realizacji p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
Z. Z. (dalej jako: "skarżąca") pismem z dnia [...] listopada 2018 r. zwróciła się do Komendanta Miejskiego Policji w [...] ze skargą o wznowienie postępowania w sprawie wysokości i wypłaty należnego ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop oraz ponowne przeliczenie wysokości tego ekwiwalentu.
W odpowiedzi Komendant Miejski Policji w [...] pismem z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] poinformował skarżącą, że jej skarga o wznowienie postępowania w sprawie wysokości i wypłaty należnego ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop oraz ponowne przeliczenie wysokości ww. ekwiwalentu została przekazana do Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] celem dalszej realizacji.
Pismo Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] stało się przedmiotem skargi Z. Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej: "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie z art. 3 § 2a P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Z kolei art. 3 § 3 P.p.s.a. stwierdza, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie jest decyzja, postanowienie, akt, czy też czynność organu lecz pismo Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...].
W ocenie Sądu, sporne pismo w żadnym zakresie nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach i obowiązkach skarżącej, a co za tym idzie - w żaden sposób nie kształtuje jej sytuacji prawnej.
Przepis art. 3 § 2 P.p.s.a. nie obejmuje skarg na pisma informacyjne, których ocena nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę.
W konsekwencji, uznać należy, iż sprawa zainicjowana skargą Z. Z. nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne i z tego względu jest niedopuszczalna.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło