II SA/Wa 2240/19

PostanowienieWSA w Warszawie2020-02-28

Skład orzekający: Sędzia WSA Piotr Borowiecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu informujące o przekazaniu wniosku do innego organu w celu dalszej realizacji podlega kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a.?
Ratio decidendi
Pismo organu informujące o przekazaniu wniosku do innego organu w celu dalszej realizacji nie jest decyzją, postanowieniem ani inną czynnością, która władczo rozstrzyga o prawach i obowiązkach strony lub kształtuje jej sytuację prawną. W związku z tym, nie podlega ono kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a., a skarga na takie pismo jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący zwrócił się do Komendanta Miejskiego Policji o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Organ poinformował skarżącego, że jego wniosek został przekazany do innego wydziału w celu dalszej realizacji. Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na to pismo.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na pismo Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie przekazania sprawy do realizacji p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. A. Z. (dalej jako: "skarżący") w piśmie z dnia [...] listopada 2018 r. zwrócił się do Komendanta Miejskiego Policji w [...] o wypłacenie wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji. W odpowiedzi Komendant Miejski Policji w [...] pismem z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] poinformował skarżącego, że jego wniosek o wypłatę pozostałej części ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz urlop dodatkowy z dnia [...] listopada 2018 r. został przekazany do Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji z siedzibą w [...] celem dalszej realizacji. W piśmie z dnia [...] września 2019 r. A. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe pismo Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej: "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 2a sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Z kolei art. 3 § 3 P.p.s.a. stwierdza, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie jest decyzja, postanowienie, akt, czy też inna czynność organu lecz pismo Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...]. W ocenie Sądu, sporne pismo w żadnym zakresie nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach i obowiązkach skarżącego, a co za tym idzie - w żaden sposób nie kształtuje jego sytuacji prawnej. Przepis art. 3 § 2 P.p.s.a. nie obejmuje skarg na pisma informacyjne, których ocena nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę. W konsekwencji, uznać należy, iż sprawa zainicjowana skargą A. Z. nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne i z tego względu jest niedopuszczalna. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło