II SA/Wa 2248/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Maria Werpachowska (spr.), Andrzej Góraj, , Protokolant sekretarz sądowy, Agnieszka Wiechowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi G.S. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej oddala skargę. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska (CWKL) w [...] orzeczeniem z dnia [...] października 2016 r. nr [...], na podstawie § 11 ust. 1 oraz § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r., poz. 1013), a także § 7 pkt 1 i § 22 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761), po rozpatrzeniu odwołania, utrzymała w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej (RWKL) w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] orzekającej o niezdolności G. S. do pełnienia zawodowej służby wojskowej – kategoria N. W dniu 25 lipca 2016 r. G. S. został skierowany przez Wojskowego Komendanta Uzupełnień w [...] do RWKL w [...] w celu ustalenia aktualnej zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Po przeprowadzeniu konsultacji specjalistycznych i uzyskaniu wyników badań RWKL w [...] wydała w dniu [...] sierpnia 2016 r. orzeczenie nr [...] rozpoznając u badanego: 1. zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa piersiowego ze zwężeniem krążków międzykręgowych w odcinku środkowym kręgosłupa piersiowego u osoby ze skoliotyczną wadą postawy - § 34 pkt 5, § 34 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r., 2. rozległa (15 x 6 cm)stara blizna pooparzeniowa okolicy lewej łopatki - § 3 pkt 1, 3. blizna po appendektomii -§ 3 pkt 1, 4. 34% utraty zdolności żucia- § 24 pkt 1, i na tej podstawie uznała go za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej – kategoria N, Zał. nr 1 Grupa I, wskazując, że: schorzenia wymienione w pkt 1-4 powołanego rozporządzenia nie pozostają w związku ze służbą wojskową, nie zaliczyła badanego do żadnej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia, żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową, powstałego wskutek wypadku/choroby, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze. CWKL w [...] stwierdziła, że postawione rozpoznanie ad. pkt. 8.1, orzeczenia RWKL w [...] zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2015 r. poz. 761) uznała jako powodujące niezdolność do zawodowej służby wojskowej (ad. pkt. 12 orzeczenia). W odwołaniu od tego orzeczenia tego do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...], G. S. nie zgodził się z wyżej wymienionym orzeczeniem, argumentując, iż jest niezgodne z jego stanem faktycznym zdrowia i niesprawiedliwie krzywdzące. Odniósł się też do wyników konsultacji specjalistycznych przeprowadzonych w ramach komisji I instancji, które ocenił pozytywnie, bowiem potwierdzają należyty stan jego zdrowia. Nadmienił, iż od wielu lat jest honorowym dawcą krwi, a od 2014 r. zasłużonym dawcą krwi, regularnie "przechodzi" badania lekarskie i testy laboratoryjne. Wskazał, że nigdy nie leczył się i nie odczuwał żadnych dolegliwości i jakiegokolwiek dyskomfortu ze strony kręgosłupa piersiowego. G. S. podniósł, że poprzednie orzeczenia komisji wojskowych (przy powoływaniu do zasadniczej służby wojskowej) nie dyskwalifikowały go ze względu na wady, czy zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa piersiowego. Podkreślił, iż od wielu lat jest aktywny fizycznie i cieszy się bardzo dobrym zdrowiem. Uważa, iż zastosowanie § 34 pkt 5 oraz § 34 pkt 1 przez RWKL było "na wyrost" i jest nadinterpretacją stanu faktycznego i wyników badań znajdujących się w dokumentacji medycznej. W dalszej części odwołania orzekany odniósł się do pozostałych rozpoznanych przez RWKL schorzeń. Do odwołania dołączył: 1. Orzeczenie lekarskie nr [...] z dn. [...].08.2016 r. potwierdzone za zgodność z oryginałem przez notariusza, 2. Orzeczenie psychologiczne nr [...] z dn. [...].08.2016 r. potwierdzone za zgodność z oryginałem przez notariusza., 3. Kopia książeczki wojskowej nr [...] (str. 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10, 11) potwierdzona za zgodność z oryginałem przez notariusza.4. Kopia dowodu osobistego nr [...] i legitymacji nr [...] Zasłużonego Honorowego Dawcy Krwi- potwierdzone za zgodność z oryginałem przez notariusza., 5. Wynik przeprowadzonego w dniu [...].08.2016 r. (płyta Cd) badania RTG kręgosłupa TH II projekcje i opis wykonany przez specjalistę radiologii i Diagnostyki Obrazowej- lekarza specjalistę. 6. Zaświadczenie lekarskie z dn. [...].08.2016 r., wydane przez specjalistę chirurga ortopedę. 7. Opinię lekarską z dn. [...].08.2016 r. wydaną przez specjalistę chirurga. 8. Zaświadczenie lekarskie z dn. [...].08.2016 r. wydane przez lekarza stomatologii ogólnej. CWKL w [...] wskazała, że wojskowe komisje lekarskie, tak pierwszej jak i drugiej instancji, orzekając o zdolności do służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego zobowiązane są do ścisłego stosowania obowiązujących przepisów wynikających z rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. CWKL uznała, po zapoznaniu się z dokumentacją przesłaną z RWKL w [...], że komisja I instancji przeprowadziła rzetelnie badania diagnostyczne, między innymi RTG kręgosłupa piersiowego i lędźwiowego, w których lekarz radiolog opisując RTG kręgosłupa piersiowego rozpoznał: "Boczne skrzywienie kręgosłupa piersiowego. Zmiany zwyrodnieniowe. Zwężenie krążków międzykręgowych w środkowym odcinku" Ponadto wykonała szereg konsultacji specjalistycznych w tym w tym konsultację neurologiczną, ortopedyczną, chirurgiczną i stomatologiczną. Zatem RWKL miała pełne podstawy do umieszczenia tych rozpoznań w zaskarżonym orzeczeniu. Dalej CWKL wskazała, że dalsza diagnostyka lekarska oraz leczenie powinno być przeprowadzona w ramach NFZ pod nadzorem lekarza POZ. W opinii CWKL komisja I instancji przekonująco dowiodła istnienia wymienionych w orzeczeniu objawów i schorzeń, a przedstawiona przez skarżącego dokumentacja potwierdza występowanie w znaczeniu klinicznym zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa piersiowego (opis badania RTG kręgosłupa TH II projekcje z dnia 19.08.2016r - "Drobne osteofity trzonów w odcinku dolnym kręgosłupa piersiowego, poza tym bez zmian"). Zatem nie ma podstaw do przeprowadzania dalszych badań czy obserwacji szpitalnej dla celów orzecznictwa wojskowo - lekarskiego. Stwierdzone u orzekanego w wyniku przeprowadzonej szczegółowej diagnostyki obrazowej zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, pomimo braku w chwili obecnej objawów neurologicznych czy ograniczeń ruchomości, mogą spowodować pogorszenie się stanu zdrowia szczególnie podczas pełnienia służby wojskowej, która niejednokrotnie przebiega w warunkach znacznego obciążenia organizmu. Taki stan literalnie odpowiada kwalifikacji § 34 pkt 5 (Definicja: Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa nieupośledzająca sprawności ustroju lub nieznacznie upośledzająca sprawność ustroju). CWKL wskazała, że wojskowe komisje lekarskie orzekając o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej zobowiązane są do stosowania znacznie ostrzejszych kryteriów zdrowotnych wynikających z zapisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach niż w przypadku orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej zapisanych w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dn. 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. nr 151 z 2004 r. poz. 1595 ze zm.). Dlatego u badanego z kategorią A może być orzeczona kategoria N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Ponadto nie można pominąć faktu, że u G. S. kategorię zdrowia A orzekano odpowiednio w 1994 i 1995 r- tj. ponad 20 lat temu. W odniesieniu do pozostałych rozpoznań zawartych w pkt 8. 2-4 orzeczenia RWKL w [...] CWKL stwierdziła, że nie miały one wpływu przy określeniu zdolności do zawodowej służby wojskowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G. S. zakwestionował orzeczenie CWKL w [...] z dnia [...] października 2016 r. i wniósł o jego uchylenie w całości oraz uchylenie utrzymanego nim w mocy orzeczenia RWKL w [...]. Skarżący wskazał, że ustalenia faktyczne w sprawie są niekompletne, nierzetelne i nie w pełni rozpatrzone, a tym samym wydane z naruszeniem zasad ogólnych postępowania administracyjnego, w tym zasady praworządności, zasady prawdy obiektywnej i zasady pogłębiana zaufania do organów państwa, (art.: 7, 8 k.p.a.) oraz przepisów regulujących właściwe prowadzenie postępowania dowodowego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art.: 77 i 80 k.p.a. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] nie dopuściła jako wiarygodne wszystkich dowodów w tej sprawie. Odniosła się do części wyniku badania z dnia 19 sierpnia 2016 r. - RTG kręgosłupa TH II projekcje, w której stwierdzono cyt.: "Drobne osteofity trzonów w odcinku dolnym kręgosłupa piersiowego, poza tym bez zmian", a nie odniosła się w żaden sposób do braku zmian zwyrodnieniowych w drugiej części zapisu badania "poza tym bez zmian". CWKL w wydanym orzeczeniu nie odniosła się do: - opinii lekarskiej z dn. 23 sierpnia 2016 r. zapisanej przez lekarza specjalistę chirurga ortopedę "Nie stwierdza się odchyleń w zakresie kręgosłupa piersiowego w badaniu klinicznym i radiologicznym bez objawów neurologicznych. Zdolny do wykonywania wszelkich czynności życiowych i w pracy." - opinii lekarskiej z dn. 26 sierpnia 2016 r. wydanej przez lekarza specjalistę chirurga "Do badania zgłosił się pan G. S.. Przedstawił dokumentację medyczną rtg kręgosłupa piersiowego. Na podstawie dokumentacji i badania chorego stwierdzam: 1. Drobne zmiany osteofityczne w dolnym odcinku kręgosłupa piersiowego. 2. Dobrze zagojona blizna po apendectomii. 3. Blizna po oparzeniu w okolicy łopatki prawej prawidłowo wygojona. Wyżej wymienione zmiany nie upośledzają wydolności fizycznej badanego w żaden sposób", - zaświadczenia z dn. 29 sierpnia 2016 r. wydanego przez lekarza stomatologii ogólnej, w której stwierdzono "Błona śluzowa b/z klin., higiena jamy ustnej bardzo dobra, pacjent żuje prawidłowo. Nie stwierdzam p/wskazań do wykonywania zawodu". Ponadto skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) § 17 ust. 1, § 20 ust. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3. czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy znajdujące się w aktach sprawy dowody wzajemnie sobie zaprzeczały, co bezpośrednio wpłynęło na wynik sprawy, 2) § 23 ust. 1, ust. 2 tego rozporządzenia, poprzez jego zastosowanie przy błędnie ustalonym stanie faktycznym. Zdaniem skarżącego CWKL posiadając uprawnienia wynikające zarówno z art. 77 k.p.a., jak też z § 23 ust. 2 ww. rozporządzenia, powinna była skierować go na ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz ewentualnie skierować na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów. Organ nie przeprowadził takiego dowodu. Uważa, że organ zarówno I jak i II instancji podczas wydawania decyzji nie wykazał się należytą starannością i wnikliwością w dążeniu do wyjaśnienia wszystkich aspektów sprawy, czym naruszył art. 7 i 10 k.p.a. Orzeczenia zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 15 k.p.a. w zw. z art. 127 k.p.a., a także art.: 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie w części dotyczącej związku schorzeń ze służbą wojskową oraz określenia grupy inwalidztwa i oddalenie skargi w zakresie zdolności do zawodowej służby wojskowej, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym orzeczeniu. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest kwestia stwierdzonej u skarżącego niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, bowiem podczas rozprawy w dniu 21 kwietnia 2017 r. G. S. oświadczył, że skarży orzeczenie CWKL tylko w tym zakresie. Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1414 ze zm.) zdolność psychiczną i fizyczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska wydając w tej sprawie orzeczenie, które jest decyzją. Od orzeczenia służy odwołanie, a następnie od orzeczenia wydanego w wyniku odwołania - skarga do sądu administracyjnego. Orzeczenie o zaliczeniu danego żołnierza do jednej z kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej, właściwe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej (art. 5 ust. 7 tej ustawy). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że kontrola orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej przez sąd administracyjny w powyższym zakresie ma charakter ograniczony i sprowadza się w istocie do jej badania pod względem formalnym. Oznacza to, że sąd administracyjny ocenia jedynie, czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny z wymogami określonymi w przepisach aktów wykonawczych regulujących te kwestie, a ponadto, czy stwierdzone schorzenia dawały podstawę do zawartego w orzeczeniu określenia kategorii zdolności do służby wojskowej. Innymi słowy, chodzi tu o stwierdzenie zgodności zaskarżonego orzeczenia z wymogami zawartymi w przepisach rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Kontrola dokonana przez Sąd w tym zakresie pozwala na przyjęcie, że zaskarżone orzeczenie, jak i utrzymane nim w mocy orzeczenie organu I instancji, nie naruszają prawa. Tryb postępowania przed wojskowymi komisjami lekarskimi uregulowany w przepisach powołanego rozporządzenia wykonawczego Ministra Obrony Narodowej, wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 5 ust. 8 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ma charakter szczególny i w związku z tym nie mają do niego zastosowania w pełni rygory Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd zatem nie jest uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych u skarżącego badań stanu fizycznego, a zatem weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z punktu widzenia medycznej oceny warunków zdrowotnych badanego. Sąd nie może też zmienić we własnym zakresie takiej oceny i zakwalifikować skarżącego do innej kategorii zdolności do służby wojskowej, niż uczyniła to komisja w oparciu o przeprowadzone badania lekarskie, ani też zlecać przeprowadzenia dodatkowych badań celem weryfikacji dotychczasowych. Sąd kontroluje, czy rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie kompletnego materiału dowodowego obejmującego niezbędne badania lekarskie oraz, czy dokonana kwalifikacja zdolności do zawodowej służby wojskowej była słuszna. Podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest materiał faktyczny i dowodowy zgromadzony w postępowaniu przed organem administracji. Podkreślić należy, że na etapie postępowania odwoławczego G. S. złożył do akt administracyjnych zaświadczenia i wyniki badań lekarskich, które podlegały ocenie przez CWKL. Zgodnie z § 23 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2016 r. CWKL w [...], rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby CWKL w [...] może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów. Z powyższego przepisu wynika, że organ odwoławczy nie ma obowiązku przeprowadzenia ponownych badań lekarskich i specjalistycznych i orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Podejmując zaskarżone orzeczenie CWKL w [...] mogła więc uznać, że przeprowadzone badania, tj. RTG kręgosłupa piersiowego i lędźwiowego, a także konsultacje specjalistyczne (neurologiczna, chirurgiczna, ortopedyczna oraz stomatologiczna) pozwalają na podjęcie stosownych rozstrzygnięć bez konieczności przeprowadzenia ponownych badań, konsultacji, czy obserwacji szpitalnej. Organ odwoławczy, mógł też, jak w niniejszej sprawie, na podstawie zgromadzonego już w sprawie materiału dowodowego przyjąć ustalenia organu I instancji jako własne, w całości je podzielając. Jak wynika z uzasadnienia orzeczenia organu odwoławczego RWKL w [...] przy podejmowaniu rozstrzygnięcia prawidłowo ustaliła kategorię zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, bowiem wzięła pod uwagę badanie RTG kręgosłupa piersiowego i lędźwiowego, w którym lekarz radiolog rozpoznał "Boczne skrzywienie kręgosłupa piersiowego. Zmiany zwyrodnieniowe. Zwężenie krążków międzykręgowych w środkowym odcinku." Wynik badania jednoznacznie wskazywał na chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa. Wskazać też należy, że CWKL wydając przedmiotowe orzeczenie wzięła pod uwagę dokumentację złożoną przez skarżącego na etapie odwołania tj. wynik przeprowadzonego w dniu 19 sierpnia 2016 r. badania RTG kręgosłupa TH II projekcje i opis wykonany przez specjalistę radiologii i diagnostyki obrazowej – lekarza specjalistę. W uzasadnieniu orzeczenia Centralna Wojskowa Komisja Lekarska wyraźnie stwierdziła, odnosząc się do tego badania, że przedstawiona przez skarżącego dokumentacja potwierdza występowanie w znaczeniu klinicznym zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa piersiowego. Podkreślić należy, że stosownie do treści § 34 pkt 5 Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa nieupośledzająca sprawności ustroju lub nieznacznie upośledzająca sprawność ustroju - załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. u osoby zaliczonej do grupy I oznacza kategorię N – trwale lub czasowo niezdolny do zawodowej służby wojskowej oraz niezdolny do służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego. Biorąc powyższe pod uwagę, organy orzecznicze obu instancji prawidłowo przeprowadziły postępowanie administracyjne, bowiem należycie rozważyły okoliczności i fakty istotne dla wyniku postępowania, ustalone na podstawie niezbędnych badań lekarskich, w wystarczający sposób zebrały i oceniły materiał dowodowy, a następnie w przekonywujący sposób uzasadniły swoje rozstrzygnięcia. Nie naruszyły zatem przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego, zwłaszcza rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. Zdaniem Sądu komisje lekarskie opierając się na dokumentach zgromadzonych w toku postępowania miały wystarczające podstawy do zastosowania przepisu § 11 powołanego rozporządzenia, a w dalszej konsekwencji § 34 pkt 5 załącznika nr 1, który w odniesieniu do kandydata na żołnierza zawodowego nakłada obowiązek orzeczenia kategorii N zdolności do służby wojskowej. Wobec osób zaliczonych do grupy I prawodawca w załączniku nr 1 co do zasady zastosował surowsze kryteria oceny zdolności do służby. To samo bowiem schorzenie rozpoznane u osoby z grupy I, skutkujące kategorią N, może w odniesieniu do osób z grupy II i IV prowadzić do orzeczenia kategorii Z. Taka też sytuacja miała miejsce w odniesieniu do skarżącego, ponieważ rozpoznane u niego schorzenie w grupie I odpowiada kategorii N natomiast w grupie II i IV odpowiada kategorii Z. Oczywistym jest również, że wprowadzenie surowszych kryteriów wobec kandydatów na żołnierzy zawodowych związane jest z interesem służby i koniecznością przyjmowania do służby osób całkowicie zdrowych mogących sprostać jej wymogom. Słusznie zatem organ w zaskarżonym orzeczeniu zwrócił uwagę, że kandydat do zawodowej służby wojskowej powinien być całkowicie sprawny i zdrowy w chwili orzekania z uwagi na specyfikę służby wojskowej, która jest obarczona wieloma czynnikami uciążliwymi dla zdrowia. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że CWKL nie odniosła się do zaświadczenia lekarskiego z dn. 23 sierpnia 2016 r. wystawionego przez specjalistę chirurga ortopedę, opinii lekarskiej z dnia 26 sierpnia 20216 r. wydanej przez specjalistę chirurga i zaświadczenia lekarskiego z dnia 29 sierpnia 29 sierpnia 2016 r. wydanego przez lekarza stomatologii ogólnej, jednakże to ostatnie zaświadczenie odnosi się do stanu uzębienia skarżącego, który jak wynika z orzeczenia nie powodował niezdolności do zawodowej służby wojskowej, podobnie jak rozległa stara blizna pooparzeniowa okolicy lewej łopatki i blizna po appendectomii – zaświadczenie z dn. [...] sierpnia 2016 r. również nie powodowały niezdolności do zawodowej służby wojskowej, tym samym nie mogły mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Natomiast stwierdzone drobne zmiany osteofityczne w dolnym odcinku kręgosłupa piersiowego są zbieżne z RTG wykonanym w postępowaniu przed RWKL. Sąd stwierdza, że ocena zdolności do zawodowej służby wojskowej dokonywana jest w oparciu o rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. przez wojskowe komisje lekarskie i nie może być podważana zaświadczeniami lub opiniami wystawionymi przez lekarzy specjalistów wydanymi bez odniesienia się do załącznika nr 1 wskazanego powyżej rozporządzenia. Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy sygn. akt II SA/Bd 60/08 z dnia 5 marca 2008 r. – LEX 489130, że tam gdzie w wykazie ściśle powiązano występowanie określonej choroby ze ściśle określoną kategorią – samo stwierdzenie występowania danej choroby u badanego jest wystarczające do rozstrzygnięcia czy jest on zdolny do służby wojskowej, a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Reasumując, kontrola zaskarżonego orzeczenia w granicach zakreślonych rozstrzygnięciem, nie daje Sądowi podstaw do stwierdzenia naruszenia przez Centralną Wojskową Komisję Lekarską w [...] przy jego wydaniu prawa materialnego, ani też prawa procesowego, które mogłoby skutkować uwzględnieniem skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.