II SA/Wa 225/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zapłaty niewypłaconego wynagrodzenia w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji postanawia odrzucić skargę. W. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] września 2010 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zapłaty niewypłaconego wynagrodzenia w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji. W uzasadnieniu skarżący m.in. zarzucił organom obu instancji, iż na etapie postępowania administracyjnego pominięto fakt, że w sprawie został ustanowiony pełnomocnik adw. [...], na podstawie ogólnego pełnomocnictwa z dnia [...] grudnia 2009 r., złożonego do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], jeszcze przed wszczęciem postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż skarżący nie złożył do akt niniejszej sprawy pełnomocnictwa dla adw. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny rozpoznając sprawę ze skargi na decyzję administracyjną w pierwszej kolejności zobowiązany jest badać dopuszczalność takiej skargi, w tym również, czy został dochowany termin z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie należy stwierdzić, że fakt prawidłowego doręczenia decyzji administracyjnej skutkuje tym, iż wchodzi ona do obrotu prawnego. Trzeba również stwierdzić, że zgodnie z art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), w przypadku ustanowienia pełnomocnika przez stronę, wszelkie pisma procesowe, w tym również decyzje administracyjne, organ administracji publicznej prowadzący postępowanie ma obowiązek doręczać pełnomocnikowi strony. Oznacza to, iż od momentu przedstawienia organowi pełnomocnictwa, pełnomocnik powinien być zawiadamiany o wszystkich czynnościach w sprawie i to do niego powinny być kierowane wszelkie pisma, których adresatem jest strona postępowania. Od chwili ustanowienia pełnomocnika strona działa bowiem za jego pośrednictwem z wszelkimi skutkami prawnymi, odnoszącymi się do strony. Przepis art. 40 § 2 kpa nie dopuszcza żadnych wyjątków odnośnie doręczeń pism w takim przypadku. Oznacza to, iż doręczenie pisma stronie w sytuacji, gdy ustanowiła ona pełnomocnika jest bezskuteczne i nie wywołuje skutków prawnych, a przede wszystkim nie jest zdarzeniem, od którego rozpoczyna swój bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie skarga W. W. została złożona przedwcześnie, bowiem zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Policji nie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego. W ocenie Sądu, pełnomocnictwo z dnia [...] grudnia 2009 r. udzielone przez skarżącego adw. [...], obejmowało swoim zakresem umocowanie dla pełnomocnika do występowania w niniejszej sprawie na etapie postępowania administracyjnego, ponieważ zawierało stwierdzenie, że adwokat reprezentuje skarżącego we wszelkich sprawach. Stąd też w sytuacji, gdy skarżący wskazał w odwołaniu od decyzji organu I instancji, iż jest reprezentowany przez adwokata na podstawie pełnomocnictwa z dnia [...] grudnia 2009 r., to rozstrzygnięcie organu II instancji, wydane po rozpatrzeniu powyższego odwołania, winno być doręczone wskazanemu pełnomocnikowi. Bez znaczenia pozostaje fakt, iż przedmiotowe pełnomocnictwo zostało złożone przed organem I instancji przed wszczęciem postępowania w niniejszej sprawie. Skoro w dniu wniesienia odwołania organ dowiedział się o istnieniu powyższego dokumentu, to miał obowiązek uwzględnić jego treść Odnosząc się do stwierdzenia organu, iż skarżący w postępowaniu administracyjnym działał osobiście – albowiem kierował do organu pisma własnoręcznie podpisane, należy wyjaśnić, iż fakt udzielenia pełnomocnictwa adwokatowi nie pozbawia strony możliwości osobistego udziału w sprawie. Skutkuje natomiast obowiązkiem organu doręczania wszelkich pism w postępowaniu ustanowionemu pełnomocnikowi. Reasumując, należy stwierdzić, że skoro skarżący ustanowił pełnomocnika i powiadomił o tym organ, a decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] nie została doręczona pełnomocnikowi, to decyzja nie została prawidłowo doręczona stronie i nie weszła tym samym do obrotu prawnego. Oznacza to, że nie rozpoczął się bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na przedmiotową decyzję. Tym samym skarga z dnia 29 grudnia 2010 r. wniesiona przez W. W. jest przedwczesna i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.