II SA/Wa 2257/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), , Protokolant Referent stażysta Joanna Mazur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie podwyższenia kwoty zasiłku dla bezrobotnych oraz wydłużenia czasu jego pobierania oddala skargę Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga J. L. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej nr [...] z dnia [...] października 2018 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie podwyższenia kwoty zasiłku dla bezrobotnych oraz wydłużenia okresu jego pobierania. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...] Starosta [...] orzekł o uznaniu J. L. (dalej: "skarżący") za osobę bezrobotną od dnia [...] września 2017 r. oraz o przyznaniu prawa do zasiłku od dnia [...] września 2017 r. w wysokości 831,10 zł miesięcznie w okresie pierwszych 90 dni posiadania prawa do zasiłku oraz w wysokości 652,60 zł miesięcznie od dnia [...] grudnia 2017 r. w okresie kolejnych dni posiadania prawa do zasiłku. Postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. znak [...] Starosta [...] przekazał Marszałkowi Województwa [...] (dalej: "MW", "organ I instancji") według właściwości, złożone przez skarżącego dokumenty, w celu ustalenia, czy okresy ubezpieczenia na wypadek bezrobocia w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej (UE) mają wpływ na wysokość lub okres pobierania zasiłku. W przekazanych aktach znajdowały się dokumenty od [...] pracodawcy w celu uzyskania urzędowego potwierdzenia okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnionych przez skarżącego na terytorium Republiki [...] ([...]). W związku z powyższym w dniu [...] października 2017 r. organ I instancji wystąpił za pomocą dokumentu SED U001 do [...] instytucji właściwej o wystawienie dokumentu urzędowego, potwierdzającego okres ubezpieczenia skarżącego z tytułu zatrudnienia w latach 1989-2009 oraz okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych w latach 2009-2010. W odpowiedzi na powyższe w dniu [...] listopada 2017 r. do MW wpłynął z [...] instytucji właściwej dokument U1, potwierdzający okres ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia spełniony przez skarżącego w [...] od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] października 2009 r. oraz okresy pobierania [...] zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] listopada 2009 r. do dnia [...] grudnia 2009 r., od dnia [...] grudnia 2009 r. do dnia [...] marca 2010 r. oraz od dnia [...] marca 2010 r. do dnia [...] listopada 2010 r. Jednocześnie w piśmie przewodnim [...] instytucja wskazała, że "za okres przed 2009 r. nie są w stanie udzielić informacji" bez dostarczenia dodatkowych dokumentów i informacji, tj. oświadczenia o pobieranym zasiłku przed 2009 r. oraz dokumentu z I.K.A. wskazującego liczbę przepracowanych godzin za każdy rok przed 2002 r. Wobec powyższego pismem z dnia [...] listopada 2017 r. organ I instancji wezwał skarżącego do złożenia brakującej dokumentacji (wypełnionych formularzy przesłanych przez [...] instytucję). Nowe dokumenty i oświadczenia, wypełnione przez skarżącego, wpłynęły do MW w dniu [...] listopada 2017 r., a w dniu [...] listopada 2017 r. zostały przesłane do [...] instytucji właściwej. W dniu [...] marca 2018 r. do organu I instancji wpłynęło pismo z [...] instytucji właściwej, w którym instytucja ta po raz kolejny zwróciła się o dostarczenie dodatkowych dokumentów w celu wydania dokumentu urzędowego dla skarżącego. W związku z tym pismem z [...] marca 2018 r. MW ponownie wezwał skarżącego do uzupełnienia żądanych przez [...] instytucję dokumentów. W dniu [...] kwietnia 2018 r. do MW wpłynęło kolejne pismo z instytucji [...], tej samej treści co poprzednie. Natomiast w dniu [...] kwietnia 2018 r. do organu I instancji wpłynęły, złożone przez skarżącego [...] dokumenty, oświadczenia skarżącego wypełnione w języku [...] oraz kserokopia formularza E205GR. Ww. dokumenty organ I instancji przekazał (w dniu [...] kwietnia 2018 r.) do [...] instytucji właściwej. W dniu [...] maja 2018 r. do MW wpłynęło kolejne pismo z [...] instytucji właściwej z prośbą o dostarczenie brakujących dokumentów. W związku z powyższym pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. organ I instancji poinformował skarżącego o treści ww. pisma [...] instytucji oraz wezwał do uzupełnienia żądanych dokumentów. Do dnia wydania decyzji administracyjnej skarżący nie uzupełnił brakujących dokumentów. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] Marszałek Województwa [...], działając na podstawie art. 9d ust. 5, art. 8 ust. 1 pkt 8 lit. c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2017 r. poz. 1065 ze zm.), dalej: ustawa o promocji zatrudnienia (...), art. 61 i art. 65 rozporządzenia PE i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. UE, L 166/1 z dnia 30 kwietnia 2004 r. ze zm.), dalej: "rozporządzenie 883/2004", art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 poz. 1257 ze zm.), dalej: "k.p.a.", orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie wszczętej z wniosku skarżącego dotyczącego podwyższenia kwoty zasiłku dla bezrobotnych oraz wydłużenia okresu jego pobierania z uwzględnieniem okresu zatrudnienia w [...]. Podstawę powyższego stanowiło ustalenie przez organ I instancji - na podstawie wydruku zestawienia okresów uprawniających do zasiłku dla bezrobotnych wykonanego z Centralnej Aplikacji Systemu VIATOR 2, że okres uprawniający do zasiłku, w przypadku skarżącego wynosi więcej niż 5 lat i mniej niż 20 lat, zatem przysługuje mu zasiłek wynoszący 100 % kwoty zasiłku podstawowego. Okres zatrudnienia skarżącego przebyty u pracodawcy zagranicznego w [...] wykazany w zaświadczeniu U1, nie ma wpływu na wysokość zasiłku dla bezrobotnych oraz wydłużenie okresu jego pobierania, tym samym - zgodnie z art. 9d ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia (...) - prowadzone postępowanie administracyjne podlega umorzeniu. W odwołaniu od ww. decyzji skarżący wniósł o skuteczne potwierdzenie jego lat pracy w [...] i w Polsce. Wskazał, iż nie zgadza się z twierdzeniem organu I instancji, że nie podjął czynności wyjaśniających w sprawie. Zaznaczył, iż podczas jego pierwszej rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] (w dniu [...] grudnia 2013 r.) złożył wszystkie posiadane dokumenty przetłumaczone notarialnie przez Ministerstwo w [...] z języka [...] na język polski, z których to dokumentów wynika, że "przepracował i odprowadził składki ubezpieczeniowe w ilości 4.401 dni (cztery tysiące czterysta jeden) składek budowlanych od dnia [...] września 1989 r. do dnia [...] października 2009 r. (20 lat) oraz wszystkie inne wymagane". Wyjaśnił, iż w dniu [...] kwietnia 2014 r. złożył do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...] wniosek nr [...] prosząc o pomoc w uzyskaniu zaświadczenia potwierdzającego okres zatrudnienia i ubezpieczenia u pracodawcy [...] w okresie od dnia [...] września 1989 r. do dnia [...] października 2009 r. Na powyższe uzyskał odpowiedź negatywną. Jednocześnie wskazano mu, by osobiście zwrócił się o dokument U1. Skarżący podał, iż w dniu [...] października 2017 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...] Oddział Zamiejscowy w [...] w sprawie pomocy w uzyskaniu formularza U1 (E 301) U002. W dniu [...] listopada 2017 r. wpłynął formularz do wypełnienia, w związku z tym złożył kolejne dokumenty w języku polskim i [...] przetłumaczone notarialnie, dotyczące okresu zatrudnienia w [...]. W dniu [...] marca 2018 r. ponownie wezwano go do złożenia dokumentów, które złożył uprzednio, oraz do wypełnienia druku U1. W odpowiedzi na kolejne pismo z dnia [...] kwietnia 2018 r. ponownie złożył wymagane dokumenty w celu uzyskania potwierdzenia zatrudnienia w [...]. Dodatkowo wypełnił formularz SED H001, poza jednym (oznaczonym B), co do którego [...] instytucja (O.A.E.A.) prosiła o wypełnienie przez Urząd ZUS, w którym będzie widnieć ilość przepracowanych dniówek w każdym roku przed 2002 r. W związku z tym złożył dokumenty w ZUS I Oddział w [...] Wydział Realizacji Umów Międzynarodowych, który wydał mu potwierdzenie lat w ilości 6 lat i 1 miesiąc w okresie od dnia [...] września 1989 r. do dnia [...] października 2009r. Przesłał również do Wojewódzkiego Urzędu Pracy kserokopię formularza E 205 GR, który potwierdza (częściowo) jego okres ubezpieczenia spełniony w [...]. Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. dokumenty zostały przesłane do [...]. Wskazał, iż do MW złożył również dokumenty z ostatniego okresu pracy, z których wynika, że rozwiązanie stosunku zatrudnienia nastąpiło z powodu wygaśnięcia terminu umowy o pracę - w dniu [...] października 2009 r. Podkreślił także, iż [...] Urząd Pracy (O.A.E.A.) w [...], przyznał mu zasiłek od dnia [...] listopada 2009 r. do dnia [...] listopada 2010 r. na podstawie wcześniejszych ubezpieczeń, z czego wynika 2.850 dni roboczych (dni pracy) oraz przyznał mu po okresie ostatniej pracy 100% całorocznego zasiłku, gdzie ostatnie 3 miesiące pobierał już w Polsce w Wojewódzkim Urzędzie Pracy w [...]. Stąd też Urząd ten miał i ma wiedzę o prawdziwości ww. dokumentów. Końcowo skarżący stwierdził, iż organ I instancji "nie dopełnił i nie wypełnił wskazanego przez O.A.E.A. w [...] potwierdzenia lat pracy przed rokiem 2002, które potwierdził ZUS w [...]". Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] października 2018 r. nr [...] Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (dalej: "Minister", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 8 ust. 2 oraz art. 9d ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia (...), art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 61 rozporządzenia 883/2004, a także art. 5 ust. 1 i 2, art. 12 ust. 1 i art. 54 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) Nr 883/2004 (...) (Dz. Urz. UE L 284 z dnia 30 października 2009 r., ze zm.), dalej: "rozporządzenie 987/2009", orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Minister przywołał treść obowiązujących przepisów (art. 61 ust. 1 rozporządzenia 883/2004, art. 12 ust. 1 w związku z art. 54 ust. 1 rozporządzenia 987/2009, art. 9d ust. 1 i art. 9d ust. 5, art. 72 ust. 1-3 i art. 73 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia (...)) wskazując, iż bezrobotny ubiegający się o świadczenia z tytułu bezrobocia ma prawo do uwzględnienia, w koniecznym zakresie, okresów ubezpieczenia przebytych pod działaniem ustawodawstw innych państw członkowskich UE. W tym celu instytucje właściwe mają obowiązek skontaktowania się z instytucjami innych państw, których ustawodawstwu bezrobotny w przeszłości podlegał, w celu ustalenia wszystkich okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnionych w tych państwach. Aby uzyskać prawo do zasiłku dla bezrobotnych na zasadach koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, dana osoba musi spełnić wymogi określone w polskim ustawodawstwie. W przypadku, gdy bezrobotny na podstawie okresów pracy w Polsce spełnia warunki do nabycia zasiłku, a okresy jego ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnione w innym państwie członkowskim UE mogą mieć wpływ jedynie na wysokość lub okres pobierania zasiłku, uprawniony organ wydaje decyzję z uwzględnieniem jedynie okresów spełnionych w Polsce. W przedmiotowej sprawie Starosta [...] wydał w dniu [...] września 2017 r. decyzję o przyznaniu skarżącemu prawa do zasiłku w oparciu o okresy pracy spełnione w Polsce. Minister wskazał dalej, że po wydaniu ww. decyzji starosta niezwłocznie przekazuje sprawę do marszałka województwa w celu ustalenia, czy okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnione przez tego bezrobotnego w innym państwie UE mają wpływ na wysokość lub okres pobierania zasiłku. W przypadku ustalenia, że okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnione przez bezrobotnego w innym państwie UE nie mają wpływ na wysokość lub okres pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o promocji zatrudnienia (...), marszałek województwa umarza prowadzone postępowanie administracyjne. Wysokość zasiłku dla bezrobotnych zależy od całkowitego okresu uprawniającego do zasiłku (stażu pracy) bezrobotnego. Bezrobotni, których całkowity staż pracy wynosi mniej niż 5 lat, mają prawo do pobierania zasiłku w wysokości 80% podstawowej kwoty zasiłku; bezrobotni, których całkowity staż pracy wynosi więcej niż 5 lat a mniej niż 20 lat, mają prawo do pobierania zasiłku w wysokości 100% podstawowej kwoty zasiłku; natomiast bezrobotni, których całkowity staż pracy wynosi więcej 20 lat, mają prawo do pobierania zasiłku w wysokości 120% podstawowej kwoty zasiłku. Maksymalny okres pobierania zasiłku dla osób bezrobotnych powyżej 50-go roku życia, mających jednocześnie co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku, wynosi 365 dni. Minister ustalił, iż całkowity staż pracy skarżącego spełniony w Polsce wynosi 10 lat 3 miesiące i 21 dni. Z treści dokumentu U1 wynika, że skarżący był w [...] ubezpieczony z tytułu zatrudnienia w okresie od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] października 2009 r. przez okres trwający łącznie 43 dni. Tym samym całkowity staż pracy skarżącego spełniony w Polsce i w [...] wynosi 10 lat 5 miesięcy i 4 dni. W związku z powyższym, Minister wskazał, że okres ubezpieczenia skarżącego z tytułu zatrudnienia potwierdzony przez instytucję [...] w dokumencie U1 nie ma wpływu ani na wysokość, ani na okres pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o promocji zatrudnienia (...). Tym samym w sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki do umorzenia postępowania określone w art. 9d ust. 5 ww. ustawy. Odnosząc się do argumentów odwołania Minister stwierdził, że w aktach sprawy nie znajduje się żadne potwierdzenie okresów pracy skarżącego sporządzone przez ZUS w [...]. Załączony przez skarżącego formularz E205GR wystawiony jest przez [...] instytucję właściwą do świadczeń emerytalno-rentowych - [...] dzięki wierze tak ci źle u nas - i skierowany do ZUS w [...]. Formularz ten potwierdza okresy ubezpieczenia skarżącego na podstawie ustawodawstwa [...], jednakże wyłącznie w celu nabycia świadczeń emerytalno-rentowych. Minister wyjaśnił także, że w świetle przepisów rozporządzeń 883/2004 i 987/2009 jedynym dokumentem dającym podstawę do zaliczenia okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnionych w innym państwie członkowskim do celów świadczeń z tytułu bezrobocia, jest dokument urzędowy wydany przez instytucję właściwą (formularz E 301, dokument U1, dokument SED U002 lub SED U017). Inne dokumenty, takie jak np. świadectwo pracy lub umowa o pracę, stanowią tylko informację uzupełniającą. Dlatego przebyty w innym państwie członkowskim okres ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek, uprawniający do uzyskania zasiłku bądź mający wpływ na jego wysokość lub okres pobierania, może być uwzględniony jedynie w oparciu o wydany przez zagraniczną instytucję właściwą dokument urzędowy (formularz E 301, dokument U1, dokument SED U002 lub SED U017). Inne przedstawione dokumenty nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie. Ponadto, w myśl art. 5 ust. 1 rozporządzenia 987/2009, dokumenty wydane przez instytucję innego państwa stanowiące poświadczenie sytuacji danej osoby, takie jak np. dokument U1, są uznawane przez instytucje innych państw tak długo, jak długo nie zostaną one wycofane przez instytucję, która je wydała. Minister zauważył nadto, że potwierdzony w ww. formularzu E205GR okres ubezpieczenia skarżącego w [...] w latach 1989-2009 wynosi łącznie tylko ponad pięć lat. Oznacza to, że nawet w przypadku ewentualnego zaliczenia ww. okresu do stażu pracy, nie miałoby to znaczenia przy ustalaniu wysokości i długości pobieranego przez skarżącego zasiłku dla bezrobotnych w Polsce. Wskazał również, iż w myśl art. 3 ust. 2 rozporządzenia 987/2009 to osoby bezrobotne mają obowiązek przekazania instytucji właściwej wszelkich informacji, dokumentów lub dowodów niezbędnych dla ustalenia ich sytuacji. Skoro skarżący nie dołączył do odwołania żadnych nowych dokumentów mających potwierdzić dłuższy okres pracy w [...], należy uznać, że udokumentował on okresy ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia spełnione w tym państwie zgodnie z treścią ww. dokumentu U1. W skardze złożonej na powołane wyżej rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uwzględnienie skargi. W motywach skargi skarżący podniósł, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wiele nieścisłości wynikających ze złożonych dokumentów. Minister potwierdził 43 dni jego ubezpieczenia w [...], stwierdzając, że całkowity jego staż pracy w [...] i w Polsce wynosi 10 lat, 5 miesięcy i 4 dni. Organ odwoławczy ocenił, iż brak jest dokumentów sporządzonych przez ZUS w [...] potwierdzających jego okresy ubezpieczenia, jednak ZUS w [...] pismem z dnia [...] marca 2018 r. wyszczególnił okresy ubezpieczenia obejmujące 6 lat i 1 miesiąc w okresie od dnia [...] września 1989 r. do dnia [...] października 2009 r. Przy ww. piśmie ZUS dołączył formularz E250Gr. Skarżący wskazał, iż do odwołania od decyzji organu I instancji dołączył potwierdzenie przez I.K.A. w języku polskim i [...], dotyczące odprowadzonych składek ubezpieczeniowych od dnia [...] września 1989 r. do dnia [...] października 2009r. w ilości 4.401 dni. Wskazał również, że złożył wiele innych dokumentów odpowiadając na każde wezwanie organów. Skarżący podał, iż pracował w Polsce nieprzerwanie od 1979 r. do 1988 r. Następnie wyjechał do [...] i pracował tam do 2010 r. Po powrocie do Polski prowadził działalność gospodarczą, podejmował także inne zatrudnienie. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Obecny na rozprawie pełnomocnik organu wskazał dodatkowo, że dokumentem potwierdzającym lata pracy w [...] jest dokument E205, jednakże do celów emerytalno-rentowych, nie zaś do celu ubezpieczenia z tytułu bezrobocia. Z dokumentu tego wynika potwierdzenie 1.876 dni, co stanowi 5 lat, 2 miesiące i 16 dni, a co nie przekracza progu 20 lat po zsumowaniu okresu ubezpieczenia z tytułu bezrobocia w Polsce i w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem oceny Sądu w niniejszym postępowaniu jest decyzja Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2018 r. utrzymująca w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie z wniosku J. L. o podwyższenie kwoty zasiłku dla bezrobotnych oraz wydłużenie okresu jego pobierania z uwzględnieniem okresu ubezpieczenia w [...]. Wydając zaskarżoną decyzję Minister właściwie zastosował art. 8 ust. 2, art. 9d ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia (...), art. 61 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L 166 z dnia 30 kwietnia 2004 r. ze zm.) oraz art. 5 ust. 1 i 2, art. 12 ust. 1 i art. 54 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 (Dz. Urz. UE L 284 z dnia 30 października 2009 r. ze zm.). Jak wynika z treści art. 61 ust. 1 rozporządzenia 883/2004 bezrobotny ubiegający się o świadczenia z tytułu bezrobocia ma prawo do uwzględnienia, w koniecznym zakresie, okresów ubezpieczenia przebytych pod działaniem ustawodawstw innych państw członkowskich UE. Przepis ten stanowi bowiem, że instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwo uzależnia nabycie, zachowanie, odzyskanie lub kontynuację prawa do świadczeń od spełniania okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek, bierze pod uwagę, w niezbędnym zakresie, okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek ukończone na podstawie innego Państwa Członkowskiego, tak jak gdyby były one ukończone na podstawie stosowanego przez nią ustawodawstwa. W myśl art. 12 ust. 1 w związku z art. 54 ust. 1 rozporządzenia 987/2009 do celów zastosowania art. 61 rozporządzenia 883/2004 instytucje właściwe mają obowiązek skontaktowania się z instytucjami innych państw, których ustawodawstwu bezrobotny w przeszłości podlegał, w celu ustalenia wszystkich okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnionych w tych państwach. Aby uzyskać prawo do zasiłku dla bezrobotnych na zasadach koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, osoba ubiegająca się o to świadczenie musi spełnić wymogi określone w polskim ustawodawstwie. W myśl art. 9d ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia (...), w przypadku, gdy bezrobotny spełnia warunki do nabycia zasiłku określone w art. 71, a okresy jego ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnione w innym państwie członkowskim UE (...) mogą mieć wpływ jedynie na wysokość lub okres pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b, starosta wydaje decyzję na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b, z uwzględnieniem jedynie okresów spełnionych w Polsce, wymienionych w art. 71 ust. 1 i 2. Z akt sprawy wynika, że w przedmiotowej sprawie Starosta [...] decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...], powołując w podstawie prawnej art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 71 ust. 1 i 2, art. 72 oraz art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia (...), uznał skarżącego z dniem [...] września 2017 r. za osobę bezrobotną i orzekł o przyznaniu prawa do zasiłku od dnia [...] września 2017 r. w wysokości 831,10 zł miesięcznie, tj. 100% podstawowej wysokości zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, w okresie pierwszych 90 dni posiadania prawa do zasiłku, i od dnia [...] grudnia 2017 r. w wysokości 652,60 zł miesięcznie, tj. 100% podstawowej wysokości zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 2, w okresie kolejnych dni posiadania prawa do zasiłku. Powyższa decyzja została wydana na podstawie informacji o okresach pracy skarżącego spełnionych w Polsce. Po wydaniu ww. decyzji Starosta [...] przekazał sprawę do Marszałka Województwa [...] - stosownie do art. 9d ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia (...). Przepis ten stanowi bowiem, iż po wydaniu decyzji przyznającej prawo do zasiłku w oparciu o okresy pracy bezrobotnego w Polsce, starosta niezwłocznie przekazuje sprawę do marszałka województwa w celu ustalenia, czy okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnione przez tego bezrobotnego w innym państwie UE mają wpływ na wysokość lub okres pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b. W przypadku ustalenia, że okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnione przez bezrobotnego w innym państwie członkowskim UE (...) mają wpływ na wysokość lub okres pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b, marszałek województwa wydaje decyzję na podstawie art. 8a ust. 1 (art. 9d ust. 3). Wydanie przez marszałka województwa decyzji, o której mowa w ust. 3, oznacza uchylenie decyzji wydanej na mocy ust. 1, przy czym świadczenia wypłacone na podstawie tej decyzji, zalicza się na poczet świadczeń wynikających z decyzji, o której mowa w ust. 3. (art. 9d ust. 4) W myśl art. 9d ust. 5 ww. ustawy, w przypadku ustalenia, że okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnione przez bezrobotnego w innym państwie UE nie mają wpływu na wysokość lub okres pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b tej ustawy, marszałek województwa umarza prowadzone postępowanie administracyjne. Zgodnie z art. 72 ust. 1-3 ustawy o promocji zatrudnienia (...) wysokość zasiłku dla bezrobotnych zależy od całkowitego okresu uprawniającego do zasiłku (stażu pracy) bezrobotnego. Bezrobotni, których całkowity staż pracy wynosi mniej niż 5 lat, mają prawo do pobierania zasiłku w wysokości 80% podstawowej kwoty zasiłku; bezrobotni, których całkowity staż pracy wynosi więcej niż 5 lat a mniej niż 20 lat, mają prawo do pobierania zasiłku w wysokości 100% podstawowej kwoty zasiłku; natomiast bezrobotni, których całkowity staż pracy wynosi więcej 20 lat, mają prawo do pobierania zasiłku w wysokości 120% podstawowej kwoty zasiłku. Stosownie do art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. ustawy, maksymalny okres pobierania zasiłku dla osób bezrobotnych powyżej 50-go roku życia, mających jednocześnie co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku, wynosi 365 dni. Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że całkowity staż pracy skarżącego spełniony w Polsce wynosi 10 lat, 3 miesiące i 21 dni. Jak wskazał organ, z treści ww. dokumentu U1 (k. 38 akt admin.) wynika, że skarżący był ubezpieczony w [...] z tytułu zatrudnienia w okresie od [...] stycznia 2009 r. do [...] października 2009 r. przez okres trwający łącznie 43 dni. Oznacza to, iż całkowity staż pracy skarżącego spełniony w Polsce i w [...] wynosi 10 lat 5 miesięcy i 4 dni. Powyższe znajduje potwierdzenie w treści wydruku zestawienia okresów uprawniających do zasiłku dla bezrobotnych wykonanego z Centralnej Aplikacji Systemu VIATOR 2 (k. 125 akt admin.), co oznacza, że okres uprawniający do zasiłku w przypadku skarżącego wynosi więcej niż 5 lat i mniej niż 20 lat, a zatem skarżącemu przysługuje zasiłek wynoszący 100% kwoty zasiłku podstawowego. W związku z powyższym organy obu instancji trafnie uznały, że okres ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia potwierdzony przez instytucję [...] w dokumencie U1 nie ma wpływu na wysokość, ani na okres pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o promocji zatrudnienia (...). W konsekwencji w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 9d ust. 5 ww. ustawy, obligujące organ do umorzenia prowadzonego postępowania. Z tych względów Marszalek Województwa [...] prawidłowo, decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r., umorzył postępowanie w sprawie z wniosku skarżącego o podwyższenie kwoty zasiłku dla bezrobotnych oraz wydłużenie czasu jego pobierania. Z kolei organ odwoławczy wydał w dniu [...] października 2018 r. trafne rozstrzygniecie o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji podzielając tym samym stanowisko organu I instancji. Zasadnie również organ odwoławczy stwierdził, że materiał aktowy nie zawiera potwierdzenia okresów pracy skarżącego sporządzonego przez ZUS Oddział w [...]. Formularz E205GR złożony do akt sprawy przez skarżącego (k. 93 akt admin.), wystawiony został przez [...] instytucję właściwą do świadczeń emerytalno-rentowych ([...]) i skierowany do ZUS w [...]. Formularz ten potwierdza okresy ubezpieczenia skarżącego na podstawie ustawodawstwa [...], jednakże wyłącznie w celu nabycia świadczeń emerytalno-rentowych, co potwierdził obecny na rozprawie pełnomocnik Ministra. Jednocześnie jednak wskazać należy, że z dokumentu tego wynika potwierdzenie 1.876 dni, co - nawet gdyby hipotetycznie założyć, że jest to okres podlegający zaliczeniu dla celów zasiłku dla bezrobotnych - nie skutkuje przekroczeniem progu 20 lat całkowitego stażu pracy po zsumowaniu okresu ubezpieczenia z tytułu bezrobocia w Polsce i w [...], stosownie do regulacji zawartych w art. 72 ust. 1 - 3 ustawy o promocji zatrudnienia (...). Wobec zarzutów skarżącego podniesionych w odwołaniu, a następnie w skardze podkreślić należy, że w świetle przepisów rozporządzeń (WE) 883/2004 i 987/2009 jedynym dokumentem dającym podstawę do zaliczenia okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnionych w innym państwie członkowskim do celów świadczeń z tytułu bezrobocia, jest dokument urzędowy wydany przez instytucję właściwą (formularz E 301, dokument U1, dokument SED U002 lub SED U017). Inne dokumenty, takie jak np. świadectwo pracy lub umowa o pracę, stanowią tylko informację uzupełniającą. Z tego względu przebyty w innym państwie członkowskim okres ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek, uprawniający do uzyskania zasiłku bądź mający wpływ na jego wysokość lub okres pobierania może być uwzględniony jedynie w oparciu o wydany przez zagraniczną instytucję właściwą dokument urzędowy (formularz E 301, dokument U1, dokument SED U002 lub SED U017). Inne przedstawione dokumenty nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie. Z dokumentu U1 nadesłanego przez właściwą instytucje [...] wynika, że skarżący był ubezpieczony w [...] z tytułu zatrudnienia w okresie od [...] stycznia 2009 r. do [...] października 2009 r. przez okres trwający łącznie 43 dni. Odnośnie zarzutu skarżącego, że dokument O.A.E.A. z dnia [...] grudnia 2009 r. (k. 13 akt admin.) nie został wysłany przez stronę polską do właściwej instytucji [...] wskazać należy, że brak jest podstaw do uznania, że taka sytuacja miała miejsce. Z akt sprawy wynika bowiem, że ww. dokument, wraz z pozostałymi dokumentami złożonymi przez skarżącego, został przekazany do Marszałka Województwa [...] Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...] z dnia [...] września 2017 r. znak: [...] (k. 26 akt admin.). Następnie, pismem z dnia [...] października 2017 r. Wojewódzki Urząd Pracy w [...] wystąpił do właściwej instytucji [...] o przesłanie zaświadczenia dotyczącego okresów zaliczanych przy przyznawaniu świadczeń dla bezrobotnych. Do pisma tego załączony został dokument z dnia [...] grudnia 2009 r. (opisany w ww. piśmie jako okres otrzymywania świadczeń z tytułu bezrobocia od dnia [...] listopada 2009 r. do dnia [...] listopada 2010 r. - [...] (k. 30 i 16 akt admin.), którego tłumaczenie na język polski znajduje się na karcie 13 akt admin. Brak jest zatem podstaw do twierdzenia, że ww. dokument nie był znany właściwej instytucji [...]. Konkludując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, zaś zarzuty i argumenty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Wskazać przy tym należy, że do skargi zostały załączone dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy, z wyjątkiem - jak słusznie wskazał Minister w odpowiedzi na skargę - pisma przewodniego do znajdującego się aktach administracyjnych formularza E205 oraz pism I.K.A. w [...] (nie zaś O.A.E.A.) odnoszących się do pracy skarżącego w okresie 2007 - 2009 (brak tłumaczenia na język polski). Przy czym, jak zauważył Minister, nawet zaliczenie okresu pełnych trzech lat do stażu pracy skarżącego w świetle art. 72 ust. 1 - 3 ustawy o promocji zatrudnienia (...) nie mogłoby mieć znaczenia przy ustalaniu wysokości i długości okresu pobierania przez skarżącego zasiłku dla bezrobotnych. Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.